alangalangkumitir

Javanese Manuscripts

SULUK SARENGAT


PUPUH I
DHANDHANGGULA

  1. //Pratelane ingkang para nabi / ingkang aneng daleming manungsa / Nabi Adam astanane / aneng badan puniku / Kangjeng Nabi Mukamat nenggih / rasul ingkang mustapa / astanane tutuk / Nabi Sis ing bun-ebunan / Nabi Dawut ing netra astananeki / Edris bathuk gennya//
  2. //Mugeng lelathi Nabi Ibrahim / Nabi Musa astanane grana / Nabi Ngisa astanane / aneng cangkem puniku / Nabi Yakup ing balung nenggih / Nabi Yusup punika / astanane sungsum / Nabi Ayup usus gennya / Bagendha Li astanane aneng kulit / ing daging Abubakar//
  3. //Ngumar limpa astananireki / aneng pepusuh Nabi Suleman / Nabi Kilir astanane / aneng makripat iku / langit pepitu kang dipun geni / Nabi Musa bun-bunan / jaja puseripun / ingkang minongka kapala / lintang Kamal anenggih wastanireki / kayu awiting nyawa//
  4. //Sajaratil mustapa ing alit / pasu kiwa tengen gunung kembar / gunung Tursina tegese / nenggih pucuking irung / lambe Betal Mukadas nenggih / watu sajidin ika / tegese ing untu / lambe dhuwur ngisor ika / bale ngaras uwot siratal mustakim / apan getering ilat//
  5. //Uwang tengen kang ingaran masrik / uwang kiwa ing mahrip punika / Iman Sapingi dhadhane / Iman Maliki iku / pan gugunge wonten ing gigir / Iman Kambali apan / lambung tengenipun / Kanapi ing lambung kiwa / pan ing Mekah lak-lakan ingkang amethil / ngaras kursi bun-bunan//
  6. //Ngaras lambe loh kalam ing lathi / lohkilmapul punika pangucap / telaga kalti dhasare / ingkang aneng pepulung / susu kiwa kekulung ati / ingkang tengen punika / pasalatan rasul / kang mugeng jejantung ika / pan puniku ingaran aldaka wingit / ingaran Betal Mukadas//
  7. //Seh Sumiran anjenger tan angling / sakalangkung ngungun jro wardaya / wong iki tedhas kawruhe / nulya don lunga nglangut / durung mangke dadi puniki / tegese wis atatag / penjerahe kawruh / Seh Sumirang awecana / daweg anak mara caritakna malih / idhep-idhep adana//

PUPUH II
ASMARADANA

  1. //Jatining saurira ris / wonten wong nepi samodra / tan adarbe wujud roro / ingkang kaesthi ing manah / mung Hyang Kang Maha Mulya / alami aneng ing ngriku / lali nadhah lawan nendra//
  2. //Den pesu raina wengi / pamendenge sarta salat / tan kandhek sembah pujine / malaheng ngalih panggonan / pitekur wonten sonya / laminya kalangkung-langkung / kang pinandeng mung Hyang Suksma//
  3. //Tan towang sembahing Widhi / kang ana ing waka sonya / angesthi mring Hyang Linuweh / tan ana drigama ketang / amung pangesthinira / tanna pandeng liyanipun / kang kesthi mung Hyang Minulya//
  4. //Kang amurbeng jagad sigih / tan ana ingkang rinasa / kalbu ingaken wismane / puniku langkung waspada / sampun aroro tingal / den karesa iman maksum / anulak kanggep sungkawa//
  5. //Dadya sinung tingal gaib / uninga suruping pejah / kasembadan lan esmune / pan sampun angraga suksma / sampun ngaken wisesa / amuji pribadinipun / datan pegat sanalika//
  6. //Jiwa ragane tan keksi / wusing angaken priyongga / saking genturing tapane / terawangan manahira / bumi langit kadriya / swarga naraka kawengku / dyan pencar putra sakawan//
  7. //Samya kinen aprang sabil / sadherekipun sakawan / ki sarengat pambayune / penggulune ki tarekat / panengahe kakekat / ki makripat kang waruju / prasamya prawireng yuda//
  8. //Sarengat si aneng jurit / perabote sarya seta / madeg marep ing keblate / tansah amuji takbirnya / niyat prang sadayanya / mungsuh ewon datan mundur / Islame maksih akekah//
  9. //Tarekat si aneng jurit / parabote sarya jenar / mungkul wus marek keblate / dennya niyating yuda na- / nging salatnya tan owah / prang lan kapir datan mundur / imane sampun pinasang//
  10. /Kakekat si aneng jurit / parabote kapuronta / wus madhep keblat wujude / wangsulan tan kena owah / ngurepi tuduhing Hyang / olah lan kapir tan mundur / tokide sampun pinasang//
  11. //Makripat siyageng jurit / sarta cemeng panganggennya / lenggah cengeng ing keblate / wujud sawiji mring Sukma / ati langgeng tan owah / nempuh byating wong tan mundur / makripate wus pinasang//
  12. //Mungsuh kapir andhatengi / ginagila sinurakan / datan gumingsir manahe / pan mungsuh kapir akathah / tan kenging ing sanjata / mungsuh kapir sareng nempuh / kapir tan kuwat yudanya//
  13. //Mukmin Islam kathah cicir / tinunjel ing mungsuh kopar / kapir kathah tumpes reke / wong kapir kalah prangira / lebur tanpa wilangan / sakarine samya takut / manjing Islam sami seba//
  14. //wus nandhang kalimah kalih / kabeh wus ngucapken sadat / mentas prang sayah karone / wus suci kang Islam anyar / adus main lairan / pan sampun seba sadarum / mring sarengat dadi nata//
  15. //Gumuyu abelik-belik / Seh Sumirang duk miyarsa / Jatiening caritane / wusana ari andika / dadya ger ge banjurna / Hyang Suksma caritanipun / metokken wijiling sabda//

PUPUH III
M  I  J  I  L

  1. //Kawruhana ing Hyang Purbajati / iku dennya wiboh / anglir retna munggeng embanane / lir anopeng tingale sejati / nanging tan kaeksi / pan dulu-dinulu//
  2. //Panglonging Hyang Suksma Purbajati / muksa lir tan katon / kerem kandhem tingale jatine / iya margane lamun pinanggih / gennya angulati / saking pucuk gunung//
  3. //Ing sukmane aneng dhirineki / adat nora weroh / dyan tumurun sangking ardi age / nemen awas pan ingeling-eling / meksa tan kapanggih / dadi brongta wuyung//
  4. //Nanging wuyung tan narimeng kapti / karemireng kono / saya jatmika semu liringe / samya ngliring ing tingal kang gaib / samudananeki / ing tembe katemu//
  5. //Suksma iku tan adoh ing dhiri / makuwon ing enggon / mapan adoh yen den adohake / nenggih parek den celakna singgih / mila tan kaeksi / kaselana imbu//
  6. //Saya panggih ya tanna kepanggih / aneng jro kadhaton / pan kalingan ing sawab jernihe / poma paduka papak piranti / katungkul geng gingsir / den tekakna rawuh//
  7. //Tarekate dalan jroning panti / pasthi nora menggok / kakekate puniku coloke / myang makripat nyatane kapanggih / aneng gedhong napi / esbat tungtung guyu//
  8. //Sandi pralena wastanya singgih / asmara sih neng gon / iki ika sampurna jatine / bagya katurun kang den turuni / sawab nyata nabi / rasul kang panutup//
  9. //Ewamengkana osiking / suksma purba reko / pratelakna ika sadayane / sejatine iku luwih becik / ling-alingan kapti / anglimputi iku//
  10. //Swara lawani satru sakalir / lamun tyasnya condhong / bumi sapta langit pitu dene / swarga nraka ngaras lawan kursi / bale ngaras tuwin / sejatine terus//
  11. //Kang loh kala nenggih sampun dening / suksma nur ing kono / iku celak empere wujude / gedhong suksma angker luwih werit / yen tan wruha kapir / den weruha kupur//
  12. //Apan iku ayuna mangerti / sagung kojah ingong / sukma iku anukma gunane / datan kenging anukma sejati / ewuh patrapneki / melaku ginunggung//
  13. //Yen ginunggung punika sejati / angel yen kalakon / anukmaa mring Hyang Kang Aluweh / luwih utama ginunggung singgih / marang Suksma jati / kalangkung ginunggung//
  14. //Sakehing puji kalawan bekti / lawan laku reko / den asujud ing kelakoane / iku cepak empere kapanggih / mring Hyang Maha Sukci / Adam wujudipun//
  15. //Ingkang rasa wujutireng kalbi / amrem ingkang katon / wujud iku dudu ing yektine / wujut kaluwihan kang sejati / wujude kang pasthi / ewuh yen dinulu//
  16. //Apan ewuh ing ujar puniki / pan ayun waspaos / Seh Sumirang aris ing saure / sampun lamakan kawruh sun iki / mesem Sang Jatining / animbul ing wuwus//

PUPUH IV
MASKUMAMBANG

  1. //Gih puniku teksih sewah dat sejati / ing karsaning Suksma / amayangaken ing kapti / nyata awujud Mukamat//
  2. //Sang Hyang Suksma angandika tinsa kamil / dene ananira / awakira awak mami / urip ingsun urip sira//
  3. //Cermin siji tan pareng ngiloa singgih / wewayangan tunggal / pan pangawak tunggal jati / rupa tugal kinemulan//
  4. //Sasolahing kawula solahing Gusti / karsane priyongga / lestari karsaning Gusti / karsaning Hyang Kang Wisesa//
  5. //Yen dinulu Mukamat Alah kaeksi / yen dinulu Alah / Mukamad iya kaeksi / pan tunggal kaananira//
  6. //Sampun katrap Mukamad andika nabi / lepasing paningal / tan ana kawula gusti / amangeran lagi nora//
  7. //Ingkang nala kadi pandam aran rukmi / barising kancana / kaken pamujining kapti / tanna ganti pujenira//
  8. //Yen ginulang solahe saya ngangeni / malah lali karya / nyirnakaken kang prihatin / tan pegad anggung kasmaran//
  9. //Yen kapanggih kalawan jiwanireki / sadina gung suka / asuka kalangkung enting / yen sampun kawengku sadaya//
  10. //Tansah panggih lali jiwa raganeki / tan adarbe karsa / tan ana karsanireki / anging karsaning Pangeran//
  11. //Sangsaya sru tangise kaduk ing liring / murca jiwa raga / yayah pejah tanpa kanin / dening pituduh elokira//
  12. //Marmanipun tan awas karsane Gusti / dening nepsu hawa / agawe seriking ati / angalingi idheping tyas//
  13. //Marem asih ing samudananireki / kang bekti ginanjar / ing swarga mulya tan sipi / pineksa tur kinasihan//
  14. //Kawruh dana raganira dipun suci / embanana arak / payungana brongta kikin / dhasarana sabar drana//
  15. //Ing kadunyan nerakanireku mangkin / wong asih ing dunya / asikara awakneki / pan suker apengalira//
  16. //Kaya barang sabarang karyanireki / karsane priyoga / dunya suci lair batin / amal kalal ingupaya//
  17. //Seh Sumirang semana angrangkul aris / sarwi awecana / anak wus lega ing galih / sangking sih pituturira//
  18. //Ingkang mugi kula bisa anglakoni / Jatining turira / yen pareng kularsa pamit / arsa dugekken lelampah//
  19. //Seh Sumirang wecanane pait gendhis / yen raharjeng lampah / mugi wangsula mariki / tatuwia mring kang tapa//
  20. //Jatiening saurira angecani / yen wilujeng lampah / mongsa wandea mariki / mung reke donga andika//
  21. //Salamete lampah kawula ing margi / ya ta jawabira / Jatining sigra lumaris / Seh Sumirang ngater jaba//
  22. //Sang Jatining lajeng lampahe lumaris / ya ta maksih lama / maksih lam-lamen ing kapti / maring ing tetamonira//
  23. //Apan maksih ngrerangu maring kang lumaris / ya ta kang lumampah / andarung lampahireki / anglir dhangdhang tanpa coca//

PUPUH V
DHANDHANGGULA

  1. //Nusup-nusup ing papan arumpil / siluk-siluk ujunging ancala / anerajang jurang pereng / tumurun jroning terjung / pan sumengka kang sungil-sungil / sela geng pinggir jurang / anggawing tumiyung / tumawing tinon ing tawang / jurang sigrong angarepken parang miring / landhep kadya sulewang//
  2. //Pucak ardi pan sinungan masjid / ingubengan ingkang sekar-sekar / langkung ngambar ing gandane / wastanira kang gunung / nenggih ardi Pandhalasari / cinatur kang palenggah / pandhita binagus / wastanipun Seh Sumitra / dhepokira pan kadi cendhana sari / mung kalih sabatira//
  3. //Wastanira Sang Lotho pan Dhisil / marmanipun walu Seh Sumitra / dhadhukuh ing kono reke / apan lakoni tuduh / kinen dhukuh cendhana sari / ing besuk apan ana / wong teka mertamu / yen ngaken ing Wanasekar / lah ungseden ing kawruh ingkang sajati / pasthi padhang tyasira//
  4. //Marma lami denira anganti / Seh Sumitra aneng ing aldaka / pan meh nglalu pangantine / ya ta ingkang winuwus / Jatiening pan arsa mampir / batin arsa uninga / marang kang pilungguh / semana laju lampahnya / minggah arga samana pak Lotho lagi / nyirami kang pethetan//
  5. //Apan kagyat denira ningali / pan pak Lotho pan kadhatengan / sigra dadan apitaken / nama myang wismanipun / Jatiening wus awewarti / wisma tuwin kang nama / pak Lotho glis manthuk / wus panggih lawan sang tapa / Lotho matur yen wonten tiyang aprapti / arsa panggih paduka//
  6. //Warti satriya saking Wanasari / kados ingkang paduka arsa / ketawis mancur cahyane / Seh Sumitra agugup / arsa methuk marang kang prapti / ya ta wau katingal / Seh Sumitra gupuh / genira ajawab tangan / uluk salam Jatiening anauri / ya ngalaikum salam//
  7. //Apan lajeng astane kinanthi / Lotho Dhisil kinen gelar klasa / tanen ing surambi bae / ya egal kang ingutus / langkung gugup solahireki / semana sampun lenggah / wus tata alungguh / Seh Sumitra atetanya / datan nyana yen kapanggih Jatiening / persasat manggih sesotya//
  8. //Pan kawula satriya Wanasari / pun Jatining wastanta ingwang / marma kawula marene / sayah lan ayun wruh / ing dhukuhe reke pun yayi / Seh Sumitra saurira / inggih langkung nuhun / langkung beja kemayangan / paduka prapti / marma sewu nugraha//
  9. //Seh Sumitra apan awewarti / marmanipun aneng ing aldaka / wus tinutur sadayane / Jatining mesem ing kalbu / apan mahrip wancinireki / ya ta lekas asalat / prapta ngisanipun / sabakdanira anulya / sabat kalih apan sampun den kejepi / anyaosaken dhahar//
  10. //Kang ingatak wong kalih nulya glis / caos kendhi lawan sekul panjang / gagudhangan pan ulame / wus sinambrama sampun / Jatiening sigra ngecani / sigra lekas anadhah / gennya dhahar sekul / sasampunira kadhahar / gantya wau dhedhaharan kang sumaji / samya munggeng ing panjang//
  11. //Ri sampunnya dhahar Sang Jatining / tanya wau marang Seh Sumitra / pun yayi lami neng kene / sembayang rinten dalu / lan amuji raina wengi / punapa sampun wikan / kang sinembah iku / tuwin sakeh pujenira / Seh Sumitra anjugul angrangkul sikil / kakang dereng uninga//
  12. //Pindho damel ki raka puniki / dene wau wus matur kawula / marma kawula neng kene / anglakoni pituduh / pan paduka sun arsi-arsi / paduka padhangena / kang basa puniku / welasa dhateng kawula / langkung angres wau denira miyarsi / sang brongta aris nabda//

PUPUH VI
ASMARADANA

  1. //Yen yayi nembah amuji / pujine katur ing sapa / yen katura Pangerane / apan nera aweruha / lan nora wrena rupa / tanpa gawe sembahipun / angura sira ngupaya//
  2. //Lamuna ngaturna puji / mring Pangeran cumenthaka / den anggep ing pepadhane / ya Alah kang amisesa / amung andikanira / ayun wruh wiwitanipun / kang anembah kang sinembah//
  3. //Puji sinten kang darbeni / pan puji pujining Allah / kawula nora daduwe / selawase tan kawasa / miwah panggawe kita / tuwin badane sakojur / angi Alah ingkang katon//
  4. //Pundi kang ingaran puji / yektine puji punika / kanugrahan sajatine / kang tumiba ing kawula / tegese kanugrahan / nenggih urip tegesipun / pan urip uripe sapa//
  5. //Lamun uriping Hyang Widhi / tan urip kalawan nyawa / tegese nyawa jatine / kang tumiba ing kawula / kang aran kanugrahan / nenggih urip tegesipun / nenggih uriping manungsa//
  6. //Pan iya jatining urip / puniku yun ngawruhana / den ageng ing panrimane / angel jenenging agesang / tegese wong agesang / kaserenan ing tatelu / iman tokit lan makripat//
  7. //Lamun ora angawruhi / yayi ing tigang prakara / iman tokit makripate / pesthi pundhes nora gesang / … / … / …//
  8. //Tegese iman lan tokit / kang iman pangestonira / kang ngestokken Pangerane / Pangeran ikang kuwasa / kang murba pekenira / tan wonten roro tatelu / anging Allah kang atunggal//
  9. //Pundi kang ingaran tokit / apan tunggal kajatennya / pangleburane rorone / gusti kalawan kawula / yen tunggal kadiparan / yen beda pratikelipun / mapan nora pisah-pisah//
  10. //Selamet gene ngawruhi / tegese tokit punika / tunggal maring kawulane / kawula iku tan ana / jenenganing kawula / sejati-jatine suwung / tanpa rupa tanpa tikah//
  11. //Tegese makripat nenggih / sampun awas ing Pangeran / tegese awas retine / kang awas puniku sapa / pan jenenging kawula / wuta tuli bisu suwung / tan ana kuwasanira//
  12. //Katuring sembah lan puji / pan katur ingkang sarira / pan badan Alah jatine / tan ana sembah-sinembah / pundi kang aran Alah / araning wajibul wujud / sejatine ingkang ana//
  13. //Namaning sembah lan puji / pan kasrah ing panarima / pan kuningan salawase / dene Pangeran Kang Mulya / awon pan kongsi tuwa / kedah becik tarimeku / angel jeneng panarima//
  14. //Nenggih kang nembah amuji / kenyataaning datolah / pan dudu basane dhewe / mantepna mapan narima / artine panarima / tanpa polah tanpa wujud / lir sarah aneng lautan//
  15. //Pan iku ayun ngawruhi / angel yayi wong sembayang / kang rayi aris saure / lah tuwan banjurna pisan / ing sadat kapejahan / Jatining saurira rum / amucungken pangawikan//

PUPUH VII
P O C U N G

  1. //Yun ngawruhi ing pati sadat satuhu / tan beda ngagesang / pan tan ana polahneki / polah saking karsane Hyang Maha Mulya//
  2. //Sadat jati inggih sembah inggih lampus / sirnane kang polah / nanging kang sedya ngawruhi / sayektine tunggal kang adarbe polah//
  3. //Yen asadat nir saliring dumadyeku / tan ana Pangeran / sabenere kang pinuji / apan nanging Hyang Suksma Kang Maha Mulya//
  4. //Sadat iku nenggih gesang kang satuhu / gih puniku aran / gih puniku kang ngarani / sayektine tunggal ingkang ingaranan//
  5. //Yen wis dadi sadate datan pandulu / pan pujine nora / tan ana puji-pinuji / pan puniku nenggih sadat ingkang tunggal//
  6. //Sipat iku datolah Kang Maha Luhur / lawan Maha Mulya / anjatekken ing datneki / sayektine ing nyawane kang utusa //
  7. //Sadat iku tanpa tepi laut agung / kang karem ing sadat / puniku rasaning pati / uripipun nora kena ing palastra//
  8. //Iku sadat gusti kawula yen pangguh / nenggih gennya pisah / patemona kang sejati / gih puniku patemone ingkang pisah//
  9. //Sadat iku patemone kang satuhu / tan ana memadha / timbangane kang sejati / ing tegese sadat iku tan lawanan//
  10. //Ilang sadat akeh wewilanganipun / nenggih tanpa wilang / sadat tunggal kang wus pesthi / ya kang abot gurnitanireng badannya//
  11. //Kang wus pesthi sadate tanpa dinulu / paningaling sadat / angebeki raga giri / gih puniku nenggih ingaranan sadat//
  12. //Sadat iku agung pangabektenipun / kang tansah ing sadat / mintir nalane kabesmi / apan uga dunya kerat kabeneran//
  13. //Angrimangi sadate Kang Maha Luhur / liringing hyang sadat / tan ana pangeran jati / apan amung ingkang alanggeng wisesa//
  14. //Ulatana sadat sapisan kang tuhu / yen sampun katedhak / tan towong dennya ngawruhi / apan iku patemone lampah nyata//
  15. //Ewuh temen kang sadat karaseng kalbu / akeh milya ngucap / sadat seos kang pinanggih / pangucape dene kesasaring tuwan//
  16. //Dudu basa dudu rasa kang dat tuhu / dudu cipta rasa / kang nugraha kang den panggih / gih puniku guru sampurnaning raga//
  17. //Sanalika iku kumpula satuhu / ing nalika pelak / tan ana kawula gusti / wong puniku kareming Alah kewala//
  18. //Sadat roro tunggalen hyang kalihipun / lan sedyane tunggal / lan sedyane sang dumadi / pan puniku sedyane dhewe kang mojar//
  19. //Pan puniku anane ingkang satuhu / anyana dewata / tan ana ing bumi langit / apan ora nana ing ngantara//
  20. //Tan ing swarga naraka ing enggenipun / anane loh kalam / tan ing aran tan ing kursi / dhidhing jalal apan iya nora nana//
  21. //Kawruhana anane Hyang Suksma tuhu / anging ananing Hyang / ayun nyatakken kang dhiri / lan malihe yun nyatakken dhewekira//
  22. //Sruning karsa ingaran apengal tuhu / yekti sira nyata / awas aning ngalih dhiri / upamakna kadi angilo padesan//
  23. //Yekti awas ing rupanira satuhu / enake tumingal / amawas rupa pribadi / iya iku ingkang ingaranan sipat//
  24. //Kang ingaran tembene ingaran iku / iya ingaranan / gih puniku kang ngarani / sayektine ingkang andarbeni aran//
  25. //Yun ngawruhi kang ingaran Suksma Luhur / paesaning aran / ing sipat apengal jati / apan yekti datolah jatining sipat//
  26. //Kawruhana pangeran kang ujar luhung / sasedyaning nala / tanpa cipta ananeki / gih puniku nenggih ingaranan sadat//
  27. //Ing karsane ayun nyatakken dhireku / sartane paesan / asanget tekane jati / apan iya apan temahan sasotya//
  28. //Iya iku aran roh ilapi tuhu / senenaning sotya / anelahi jagat iki / apan iku nyatane asida guna//
  29. //Kang ingaran iya kadil apan iku / wewadhah sasotya / kang ingaran roh ilapi / pan puniku minongka rohing utusan//
  30. //Roh ilapi ratuning saliring tuwuh / senenaning cahya / anelahi ing sekalir / apan iya anelahi ing ngilapat//
  31. //Jagat iki yen sinawang tan andulu / anging karsaning Hyang / angasihi ingkang asih / ing sedyane apan ta ing manah tunggal//
  32. //Duk jinaten sipat apengal satuhu / sejatine aran / tan ana ingkang ngarani / gih puniku ingkang rasa rasulullah//
  33. //Gih puniku ingaranan kang satuhu / sukma tan sinukma / suksma kaanane ugi / gih puniku yektine ingkang dewakna//
  34. //Lampahira kang aran dewana iku / meneng tanpa sadat / tan arah tan enggon singgih / kang dewana apan miber tanpa elar//
  35. //Idhepira sakedhap wus pesthi iku / meksih palinggihan / lelampahan sewu warsi / suprandene sakedhap netra praptanya//
  36. //Wonten malih yayi ing wirayat ingsun / sun myarsa carita / ana wong bekti nglangkungi / sembayange apan ta meksih taruna//

PUPUH VIII
S  I  N  O  M

  1. //Wonten santri aluk sarak / awasta Ki Bodhojati / pakaryane nora nana / amung sembayang pribadi / nanging dereng udani / jungkal-jungkel siyang dalu / tan kenging ingujaran / kang estri gung briga-brigi / dereng mari sembayange saya dadra//
  2. //Nora penging wong sembayang / bok kira-kira pribadi / kang estri dhasar brangasan / sarta sosote drawili / kang jaler tan nauri / lungane kinabruk tumbu / tumbune isi jenang / badhe kinarya nyekuli / sirahira Ki Bodho galuprut jenang//
  3. //Tumulya kesang belayang / den pepati raganeki / nulya manggih wong atapa / aran Ki Paesanjali / Ki Bodho nikel warti / sampun masut anggeguru / anuli kyai guna / gung pitutur rina wengi / Ki Paesan akathah pituturira//
  4. //Dunungken puji panembah / puniku katur Hyang Luwih / kang rumeksa ing sajagad / kang asih sakehing nabi / miwah sakehing wali / lan sagung mukmin sadarum / wong urip anggunggunga / mring Alah sartane wedi / yen mengkono wong iku tanpa ganjaran//
  5. //Sanadyan ing wong sembayang / nora kena ginagampil / lamun nora kabeneran / nora wurung bebayani / anglir wong rabi putri / nora kena grusa-grusu / lamun dipun peksaa / nora wurung nyudhet lading / tuwas rusak pangarahe nora kena//
  6. //Wonten malih lambangira / ngambil iwak jroning kali / aneng telenging bangawan / arahen iwake keni / nanging dipun aririh / sampun buthek toyanipun / yen ulam sampun kena / sakarsanta gen ngratengi / lah sembayang poma dipun prayitna//
  7. //Yen kala sira sembayang / poma den kadi ning kali / iya marang kang sinedya / den kadi angilo cermin / rupa ingkang sajati / awasena kang satuhu / pan kaya rupanira / kang aneng sajroning cermin / rupanira pan kadi pepaes dunya//
  8. //Lah Ki Bodho sun wetara / yen ta sampun nama ngerti / pesthi nemen salatira / dhasar wong gugu kapati / Ki Bodho awotsari / pinten banggi sang binagus / antuk sawab paduka / tan ketang tilar wong estri / Ki Paesan pralambening babing rapal//
  9. //Sejatine wong asalat / kang nyata ing Suksma jati / den kadya gone baita / amet rasa ing sejati / ana lambange malih / anglayar tengahing laut / palwanya pan kawratan / kerem tengahing jaladri / ulihena rasa iku ing sagara//
  10. //Malah mangke kang baita / olih isining jaladri / mangkana ingaran salat / kang nyata ing Sukma jati / saosike wus pasthi / iku dadi saladipun / kang durung ngerti salat / ngibadah raina wengi / sembayange apan meksih lalawura//
  11. //Ana kaoling pandhita / saenggane Sang Hyang Widhi / iku meh salat kaanan / mring aksara tigang desi / kabeh mawi prakawis / kang aksara telung puluh / minongka ratunira / anenggih aksara alip / iya iku pralambene ing Hyang Suksma//
  12. //Milanipun ana Kuran / saking sastra tigang desi / iku mawi wewilangan / kalimahe siji-siji / lan mawi ayat malih / gunggung tigang dasa jus / apa kang nora nana / den kondha ing dalem tabsir / paman Bodho puniku dipun waspada//
  13. //Lan malih ta kayaparan / semune aksara alib / apa nyata apa ora / emper-empering Hyang Widhi / Ki Bodho wujud angling / nuwun duka sang binagus / amba cupet kalintang / langkung wlas Paesanjati / mring Ki Bodho wuwuse lir guladrawa//

PUPUH IX
DHANDHANGGULA

  1. //Tegesipun raksa sireng sigih / ingkang alip pan kaanan tunggal / nora kena mati reke / limpat dening kalangkung / ingkang alip iku ilapi / dening kinarya tondha / karoneingaku / iya alip ananira / sadurunge nora bareng nora kari / nanging kariyiniyan//
  2. //Tegese iku niyat sajati / ingkang alip iku jeneng tunggal / Adam lan Kawa kumpule / Adam kang nyata iku / gene nyatakaken birai / purwa banyu lan lemah / banyu urip iku / lemah nyata aranira / wus kalingling datolah kaanan jati / yeku jatining niyat//
  3. //Tegesipun kang iman sejati / rasa tunggal kaanane tunggal / nora nana Pangerane / tan manjing medal iku / ananira tunggal sejati / nora yen tunggalena / pan wus tunggal iku / tunggalira tan pantara / Alah kabeh kang endi dudua iki / iku alip kang iman//
  4. //Dene tegese sarengat singgih / ingkang alip mangkya wus samekta / jabar jere lan epese / jabar jere kang agung / gening nyata sipat kang urip / eloke purbanira / tunggal urip iku / iya iku urip tunggal / uripira tan ana sirnane singgih / iku brestha pakara//
  5. //Ingajeran kang alip puniki / gening nyata kang iman punika / gene nyata biraine / kala biraenipun / sirna sira lan ingsun iki / tunggal ingsun lan sira / beda-beda iku / beda lair tyasnya tunggal / rasulullah apan tunggal sira jati / yeku biraenira//
  6. //Kabeh iku kang cahya linuwih / cahya iku pan enggening nyata / kaanan tunggal jatine / cahyane jati iku / kaanane tunggal sajati / tumurun dadi cahya / kang tumurun iku / kinarsakken turunira / kang tumurun munggeng yayah utek singgih / Betalmakmur wastanya//
  7. //Duk tumurun cahya iku singgih / duk munggeng balung balane pukang / sulbiyah iku arane / genira apulangyun / karo tunggal sejaten singgih / jiwa pajiwa nora / nora kapan dudu / anglela kacatonira / pandameling kekalih pan amemuri / sulbiyah namanira//
  8. //Sadurunge kang cahya tumihis / saking alam naptu alip ika / ingaran gedhah kucine / ingaran goning neptu / sadurunge birai mijil / iku sanake purba / genira mung kayun / datolah sampun kawayang / yen wus awar anane Alah mangkyeki / neptu alip pinongka//
  9. //Awar winor mangke katampan sih / ananing sih ing patugalira / den tunggalaken jatine / Alah lan nabi iku / wujud tunggal ayun sejati / sekarone uninga / tingalira bawur / Alah lan Mukamad ika / ya wus awor pawore lan rasul iki / dening Alah Mukamat//
  10. //Duk ing mider sawulan puniki / ana rupa nora nana rukyat / iya Alah sajatine / anut kempele iku / apan ora mangke kang dadi / pan wus saningga pisan / pinasthi puniku / ala becike punika / yen akempel sastrane kabeh puniki / sembada pekenira//
  11. //Patang puluh dina pan kalingling / dadya tingal lawan pamiyarsa / ingaran Alah jatine / Jabrail wiyosipun / pan ingaken gagenti singgih / kinarya wewayangan / ingutus sireku / dhateng sakehing manungsa / aken salat lan anebut Suksma jati / lailaha ilullah//
  12. //Satus salikur pinapan dadi / insan kamil namane punika / jumaat ketingalane / alahu akbar iku / kagungane sampun dameling / kawruh jumaat ika / sapandulon nengguh / insan kamil purwanira / ing tulise samektane iku dadi / bisu tuli aniyat//
  13. //Darbe netra nora aningali / apa nora iya amiyarsa / napas amedal irunge / tan napas jatenipun / panjenenganira narpati / Ratu Prabu Satmata / anglela puniku / pan ratu ing dhewekira / ing gedhonge ingaranan insan kamil / sembada pekenira//
  14. //Ingaranan nabi Alah singgih / duk satus salikur dina ika / ing kono sapa rewange / panganggo sarwa alus / tur tan ora inganggen singgih / sampun wuta kewala / purik semonipun / dene kinen dhewekira / apan rewang sinungan rasa kekalih / tan adoh ing sarira//
  15. //Samektane lan sajenireki / sampun tumindak jabaning kitha / ingaran jaliratine / nora temu tinemu / tandhanira mangkya ing wengi / marmanira raina / datolah tumurun / kabeh samektane dadya / kawruhana paman Bodho lambang puniki / aywa sira pepeka//
  16. //Seh Sumitra wau sareng myarsi / ing kandhane ing Jatining punika / gapyuk angrangkul padane / sarya ris aturipun / lah ta kakang banjurna malih / manah amba meh padhang / sareng myarsa wau / sagung pitutur paduka / Jatiening anjerehken kawruh malih / kawuri babing salat//

PUPUH X
P A N G K U R

  1. //Lah ta yayi kawruhana / nenggih kojah saking Ngusman ing nguni / Sang Ambiya namanipun / yen kawruh ciptanira / wong puniku durung Islam jatinipun / tanpa sadat tanpa salat / apan ta pai pan inggih//
  2. //Pangerane yen weruha / sarirane dhewe nora udani / denira Selam puniku / imane pan imanan / durung teka jatine manungsa iku / saengga satu sembawa / manung ingkang sajati//
  3. //Kang abuka ciptanira / ing wong edan ingkang daluya puniki / dipun graita sireku / semune den karasa / sampun salah tompa kang bongsa puniku / lir tigan anamber dhangdhang / patine datan kaeksi//
  4. //Sengadi amongsa singa / singa lebur tan wruh sariraneki / derkuku ngemuli iku / jagat lebur wus sirna / pan kalingan ingkang ningali puniku / gelathik muni genturan / surya lintang kang ngalingi//
  5. //Surya sasi tanpa polah / surem datan katingalan puniki / cahyane surem kalimput / gangsir nimpeni sigad / jagad sirna kapisanan ta puniku / iku pan ayun graita / kang bongsa puniku gaib//
  6. //Manawi kang nedya pejah / dene nora lawan wong ing dunyeki / dudu alam langgeng iku / … / … / lir enggane ta cangkrama / malah neng dunya puniki//
  7. //Saengga ta wong lelungan / meksih aneng ing dedunungan puniki / marmayun waspada iku / tan kena ginagampang / ayun awas nenggih sulang-surupipun / apan akeh wong kapalang / kepalang baping kabatin//
  8. //Yen kembanga kembang sungsang / luwih becik sinawang arespati / nging tan wonten pamrihipun / kang wus malih sasmita / yen kembanga cepaka upamenipun / becil lamun tiningalan / samekta lan gandaneki //
  9. //Ana ratu gung prakosa / aparentah mring wadya agung alit / nanging tansah ngawuleku / kareh sakehing bala / pan sedaya sinuwitan mring sang prabu / sakathahe wadyabala / tan wonten kang den langkungi//
  10. //Anane saha tamakan / datan estri wadine lanang singgih / kombang angleng tawangipun / mrih madune pratela / lembu nusu ing anake dhewe iku / sarta kang surasa mulya / semine galinggang jati//
  11. //Aweh gonda rasa mulya / yun graita ing manah kang sayekti / ujar iku luwih luhung / lumpuh ngideri jagad / pan si cebol anggayuh wulan puniku / kang wuta atuduh marga / basa puniku arungsit//
  12. //Lawange sawarga ika / ingkang mulya tan wruh marganireki / wong bisu amegat padu / sirna gusti kawula / den graita semune wong mudha punggung / sasmitane kang wong edan / swara tanpa nedya singgih //
  13. //Rupa karungu denira / swara ingkang katingalan puniki / ana luhur ngandhapipun / aneng ngandhap luhurnya / ana bongkot ing pucukira puniku / ana kulon wetanira / wetan kulonira singgih//
  14. //Ana kidul elorira / ana elor kidulira kang singgih / ayun graita puniku / yen tan wruh durung Islam / masih Islam andana kukume iku / Selame pan Seselaman / sejatine maksih kapir//
  15. //Anglir ulam munggeng toya / sami telas lan ulam kang sayekti / nanging wonten bedanipun / kadi sangsam lan sima / sami nama baburon alas puniku / nanging beda jatenira / Eslame kang den kukumi//
  16. //Eslamira sinelanan / imanira iman-imanan nenggih / sadate sadatan iku / salate sesalatan / amuji amung pujian puniku / anembaha sesembahan / yen tan wruh ciptanireki//
  17. //Lungsi mili tanpa toya / sakalangkung sipate sabda iki / kedah graitanen kalbu / beja kang anggraita / aywa dumeh dedaluya wong puniku / iku semune pandhita / kang angsal sabda puniki//
  18. //Mokal tuli iya sira / pan basirun puniku kang ngalingi / mokal wuta sira iku / muridun ingkang karsa / apan iya mokal sira nepsu iku / mutakalimun ngandika / mokal bisu sira iki//
  19. //Bakal langgeng kaantepan / ingkang langgeng nenggih sira puniki / dudu teteping Hyang Agung / kang tetep sira ika / rahmat dudu iya rahmating Hyang Agung / ingkang murah iya sira / dunya dudu alam iki //
  20. //Alam dennya iya sira / alam kubur dudu sajroning bumi / kubur iya sira iku / ngakerat dudu benjang / … / kang akerat iya sira / kitab Kuran sira nenggih//
  21. //Bumi langit iya sira / belis setan iya sira puniki / aras kursi sira iku / loh kalam iya sira / den graita semune basa puniku / ing sasmita lalawura / angsung cipta kang wus sidik//
  22. //Apa tegese bismilah / lan tegese sukannalah puniki / pan tegese rahsa niku / lawan napi esbatnya / lawan apa tegese sadat puniku / lan apa tegese salat / tegese ngakir puniki//
  23. //Apa tegese jinabat / lawan apa tegese niyat iki / tegese pangeran iku / tegese dunya kerat / lan tegese mukaranah iya iku / lan tegese rasulullah / tegese ekram puniki//
  24. //Lan apa tegese salat / lan tegese wong jumungah puniki / pira kabeh jungahipun / mulane ana jungah / saking ngendi asale jumungah iku / yen tan wruha nora Eslam / meksih sirik meksih kapir//
  25. //Sakathahing pitakonan / semoning wong lalawura puniki / den kacipteng manahipun / ajana kaliwatan / yen ta lamun nora ambuka sireku / sasar-susur kawruhira / kang wus waspadeng ing singgih//
  26. //Sampun ingujar sakecap / sarwi rahsaning sasmita puniki / apan ta sira puniku / Alah iku ya sira / rasulullah pan iya sarira iku / bismilah sira punika / patekah sira puniki//
  27. //Sawirahsaning sasmita / kabeh-kabeh apan sira puniki / aja sisip tembenipun / satemah sira sasar / aja kleru ing pangucap sira iku / aja dumeh muni sira / den wruh tegesira nenggih//
  28. //Yun wruh pisah tunggalira / apan sira dadi werna sayekti / saingga siya puniku / aywa gegampang mongsa / aja dumeh-dumeh muni sira iku / arungsit tegese sira / akeh anggampangken singgih//
  29. //Yen sira durung prawira / atakona ing wong kang sampun yekti / ngupayaa sira iku / kang wong alul mulana / atakena ujaring basa puniku / poma ungseden kang nyata / artine basa puniki//
  30. //Seh Sumitra saya padhang / amirsakken kojahira Jatining / saya sru ing ajrihipun / awlasasih turira / inggih tuwan lajengna manginggilipun / adan kalihan Hyang Suksma / Jatining anyenggarani//

PUPUH XI
DHANDHANGGULA

  1. //Lamun yayi wus waspadeng jati / sariranira dipun kawangwang / iya iku lalirone / sampun ta yayi korup / raganira kawula jati / apan kembar lan Suksma / jumbuh yen dinulu / dipun waspada ing Suksma / kadyagane kadi atal lawan siti / lir kemandhang lan swara//
  2. //Anglir tikan ing sawung puniki / apan inggih agalang-gulungan / nanging tan nyaci pareke / liwang-liwung gumulung / mengko sira wus dadi pitik / samektaning busana / iku ta winuwus / lah ta yayi den waspada / tinrimaa idhepen dipun pinanggih / ing ngriku genira aprang//
  3. //Ingkang ewuh ing dunya puniki / amung siji pan mungguh panrima / anging panarike reke / rupane Suksma Agung / kaya sira rupane Widhi / lir camedhak pinongka / uwitipun jumbuh / kadi sukun lan kluwihnya / nora beda sairip warnanireki / lir kalak lan kenanga//
  4. //Nora beda sira lawan nabi / lah ta yayi sira den waspada / abeda miwah tunggile / lir kepithing lan yuyu / sukmanira dipun adani / kang tumrap aneng raga / alembut dinulu / dudu eroh dudu jasat / anglir sekar warnane lan gandaneki / puniku yun waspada//
  5. //Ingkang mangkana ananireki / lah ta yayi mijil saking ora / mulih maring era reke / sakehing wong beburu / ujar iku den wuri-wuri / ciptane wong satengah / idhepe wong iku / ana iki saking ora / raga iku mulih maring ora mulih / puniku den kekudang//
  6. //Sampun kenyut yayi kapalintir / kang ngrasani sajatine nora / iku jatine ewuhe / keron ujar puniku / kang sampurna tan ayun mulih / tan nyanyipta mangkana / kanggepe winuwus / ing tingal sungsun-sungsunan / poma yayi paningal ikang rakesdik / sampun kirang prayitna//
  7. //Salat ati sun awas sireki / salat iku apan sundha tiga / tur ta adi-adi kabeh / sembah puji puniku / kadi tirta saking ing ardi / mili dhateng sagara / sembahe wong iku / akeh kandheg ing sawangan / salat jati ing teleng pernahireki / pilih wong kang tumeka//
  8. //Jroning salat yayi pati geni / kadi angubek toya ing dangdang / lah reke mengkono bae / ajaa kadi kukus / wedalipun saking ing geni / kang ora dadi ana / lir siti lan banyu / anglir oyot metu toya / awakira lir suksma dipun pakeling / apan tigal reraga//
  9. //Panguwasaning ngelmu puniki / lah ta reke kadi geni mubal / urube lawan mawane / panase den kadulu / kukusipun dipun udani / padhange kawruhana / prabedane iku / patine dipun prayitna / iya iku anyukup sakehing wedi / paran kang winicara//
  10. //Sampun yangyang amangeran dhiri / lah ta reke anglindhung ing Suksma / tan weruh rina wengine / malih ingkang winuwus / apan iku lamun rinicik / aja ngaku Pangeran / aja ngaku suwung / miwah reke yen kasdua / muna-muni puniku dipun pakeling / yen sira yun waspada//
  11. //Kang sampuna kadi wong aguling / lan wanodya prapteng cumbananya / sirna kari sakarone / dene kandhuan lulut / awak reke dipun abecik / ing panarimanira / ewuh ujar iku / rasa jati lawan Islam / idhep madhep suprandene akeh kapir / idhepe sok den tawa//
  12. //Anyawangi kutub wali-wali / atapa idhep sajroning nala / yayi den eling patine / pati tuwan wong iku / suksma iku pinurweng jati / pana kanthi Pangeran / siyang lawan dalu / amuji lawan Pangeran / upamane anglir dhalang amucuki / durung aran ki dhalang//
  13. //Sukma dharat nabi kang aluwih / lah ta yayi sira pangidhepan / sampun tungkul sira reke / den esthi solahipun / pan Pangeran awelasasih / marma dadia kadang / iku wong kang luhung / amemitra lan Pangeran / wekasane amemitra karoning sih / murca tanpa jamuga//
  14. //Yen temua sun idhepireki / iku reke Suksma kang sanyata / ingaran ujare reke / wau ta kang winuwus / kawulane anyikep Widi / angekep awakira / malah galang-gulung / Hyang Suksma mangkya ngandika / aja sira ing reke nyikep mring mami / cekelen wakira dhawak//
  15. //Yen kadulu kang sariraneki / apan ingsun pan melu katingal / apan iya patitise / aja nyikep maringsun / teka sira nyikepa dhiri / ingsun pan melu kena / yen sira andulu / ingsun melu katingalan / lamun ora mengkono andulu dhiri / yekti sira kasasar//
  16. //Kang kesasar pralambene ugi / lah ta yayi kadi wong angudang dhalang / angundang wong mayang reke / tan wruhi dhalangipun / kang angundang kinen angringgit / mengkana kang paningal / aywa keh kadulu / anging Pangeran kewala / ingkang asih ing awakira pribadi / anglir angilo kaca//
  17. //Wewayangan dipun ling-alingi / lah ta yayi tan wonten bedanya / bab reke mangkono bae / sembah lawan amuwus / dadi puji anugrahani / kang wus wasis ing solah / dadi puji iku / sembahe rasa punika / yayi dipun waskitha ingkang sayekti / sampun apindho karya//
  18. //Akeh metu yayi maring sepi / lah ta reke pan ayun uninga / isine sarira reke / juru gedhong puniku / pasenep tan ing jiwa dhiri / singa den lakokena / wusana ing ngriku / kirang napa mantri jaba / nanging pilih-pilih ingkang udani / pasenetan punika//
  19. //Seh Sumitra pan saya birai / miyarsakken ing wirayatira / Jatining keh pituture / wusana tingalipun / kang katingal sampun kalingling / kang ginedhong gumawang / langkung sukeng kalbu / Seh Sumitra aris turnya / lah ta tuwan banjurna manginggil malih / amba langkung kasmaran//

PUPUH XII
ASMARADANA

  1. //Jatining mesem lingnya ris / yayi sira kawruhana / kang ngelmu puniku reke / duk saking mulane sira / prenahira duk nora / den awas sira ing tuduh / nora kena sumambrana//
  2. //Kang ngelmu mulane dadi / pundi kang ngelmu punika / dudu johar jisim reke / dudu nyawa dudu suksma / pan dudu uripira / yun awas sira puniku / kang ngelmu liwat agawat//
  3. //Sampun papeka ing wangsit / den wruh kamulyanya dadya / kala mulanira reke / lah endi pinangkanira / yen sira nora wikan / wedhus alas pamenipun / lir lutung kelambi tambal//
  4. //Solahe kaya wong Ngarbi / akrubyuk kelambi jubah / tarebang dadi kartine / jungkat minongka panggalak / sura dadi suwakan / peksane awas Hyang Agung / artine lir susuh manyar//
  5. //Pira lawase ngaurip / pan wikan mulane ana / rehning gesang keh panglinge / tan wikan lamun uninga / tan pegad ing wardaya / luwih sasar wong puniku / katungkul ing babingkrakan//
  6. //Garap sastra datan yekti / mangsine ginawe ngomyang / kalamira tanpa gawe / apan kinarya elingan / prih kandele tesbehnya / sujut rukuhe ginunggung / kinarya eling-elingan//
  7. //Karsane lunga ngabekti / sedya panggih lan Pangeran / angaturaken sembahe / lampahipun kata sarak / puwasane den kudang / peksa awas ing Hyang Agung / kalurung tambuh parannya//
  8. //Polahe kaya salindhit / kawuwuh kaya likasan / nora pegat menga-mengo / anembah tan wruh ing sarak / kaya wong katarima / lengar-lenger tingalipun / kaya wong kas samudana//
  9. //Kang sampun awas ing Widhi / miwah ing gandane wong kang / iya iku karenane / kang sampun sirna ing kana / tita montra panembah / tan ana liyan kadulu / amung jasade kewala//
  10. //Pundi sampurnaning urip / lan pundi paraning pejah / yen tan wruha sinedyane / pususen sariranira / amrih waspadeng tingal / den awas sira andulu / mrih parana ingkang lunga//
  11. //Wonten malih kang ngawruhi / sampuna marani tisna / anitis maritis reke / amung genaha mrayoga / anyakrawati ika / lawan amba ing dhek dheku / kabeh iku padha sasar//
  12. //Aja sira milang jisim / aja tungkul milang sastra / miwah sipating Hyang Manon / lan aja sira angucap / iman tokit makripat / puniku pan sasar agung / aja tungkul ing dat sipat//
  13. //Polahe kaya wong singgih / kaya wus teka ing olah / miwah ing Mukamat reke / tingaling wong kesawuran / idhepe kelap-kelap / nanging apeksa kumawruh / idhepe wong kapir kawak//
  14. //Kang sampun awas ing wangsit / dadak kekathahen ujar / madhep sawiji uripe / datan wonten kauningan / tan wonten kapiyarsa / wus awas dennya andulu / ya iku tingal sampurna//
  15. //Tingal jati tanpa siring / waspada jatining tingal / wusirna kaanane / tunggal tingaling panembah / lawan ananing Suksma / anembah ing dasihipun / anembah ing Hyang Sukma//
  16. //Endi sembahireng dasih / endi sembah katarima / kang suka katrima reke / pundi ta sembahing Suksma / miwah lamun kawula / apan pisah sampun kumpul / iku gene mukaranah//
  17. //Yen tan wruha sembah pesthi / upamane kaya kewan / kebo sapi kuda gudel / tanpa tuwuh sampurnanya / mungguh suka neng ngandhap / alumuh tetakon iku / ngegungaken dhirinira//
  18. //Lan den bisa ngaji peling / ing purwa madya wecana / tiga iku aywa supe / ing prakara kabecikan / gentinen ing wardaya / nadyan gantalnana taun / yen lena saperti kewan//
  19. //Kang eling musthikeng jalmi / kang punapek lir weraha / awor kalawan wong akeh / peksa gumunggung gumisa / sukan aranana mudha / sukan aran sakit kalbu / tan wirang marang sujanma//
  20. //Iya reh urip puniki / tan wande tekeng semaya / angajia disik reke / nora wande raganira / den anon minton sira / tan wande omah ing kubur / becik takon mupung gesang//
  21. //Supaya ngertia sami / sampun katungkul pepeka / kang kitab markum raose / puniku pan luwih eca / ing wong alul ngibadah / reraosan kang puniku / poma yayi den graita//
  22. //Lah sampun marata wiwit / arsa nuwuhaken lampah / puniku wus cukup kabeh / sagung wawulang manira / nging yayi den prayitna / angestokena satuhu / aywa reke sumambrana//
  23. //Seh Sumitra angabekti / ngrangkul suku ris aturnya / pangestu tuwan kimawon / nanging yen pareng paduka / mugi tuwan wangsula / Jatining saurira rum / sok ugi yayi slameta//
  24. //Ya ta jawab tangan nuli / ri wusnya sigra lumampah / Seh Sumitra ngaterake / prapteng ngandhaping aldaka / ya ta lajeng lampahnya / kang tinilar kari mangu / enengna wus wangsul nulya//
  25. //Seh Sumitra migah ngardi / ya ta ganti kang lumampah / Jatining darung lampahe / kapungkur ingkang aldaka / angambah terataban / abyor branang sri dinulu / ingkang sekar kumalata//
  26. //Tan wus langenireng margi / ya ta lepas lampahira / semana miyat ing dhukoh / alit aneng pinggir jurang / lami dennya mratapa / wit kapaten rabenipun / marma tapa aneng wana//
  27. //Tanpa rewang mung pribadi / duk anom pan kongsi tuwa / langkung tetep ibadahe / siyang dalu datan owah / awasta Nur Jariyah / lami dhadhukuh neng ngriku / datan wonten karyanira//
  28. //Mung sembayang rina wengi / ingkang pinangan keleman / rong taun iku lamine / genira tan kalebon upa / langkung kasutapanya / kang cinipta siyang dalu / amung sihira Hyang Suksma//
  29. //Nur Jariyah apan lagi / neng tegal andhangir kenthang / jagung kimpul lawan otek / ya ta Jatining wus mara / mring gening kaki tuwa / Nur Jariyah kaget dulu / anon tejane kang prapta//
  30. //Wus narka oliya luwih / ya ta ris genira tanya / ta nak katuran pambage / ing wuri pundi pinongka / ngajeng paran sinedya / Jatining alon turipun / manira reke wong mahang//
  31. //Tan wonten kasedya yekti / lunga nut karsaning lampah / Wanasari duk wantune / Nur Jariyah anglingira / yen parengipun anak / prayogi pinarak gubuk / sipenga wisma kawula//
  32. //Enjing sakarsa lumaris / pan sampun sonten punika / atebih sasipengane / Jatining saur sumongga / ya ta sareng lumampah / sapraptaning wismanipun / Nur Jariyah gelar klasa//
  33. //Sampuning ngaturan linggih / Jatining resep tumingal / aresik cekli wismane / langgare dhepel ing wisma / ya ta wusnya semana / mahrib wau wayahipun / kalihe pan sami salat//
  34. //Jatining ingkang ngimani / pan kongsi prapteng ngisanya / wus bakda sembah kang reke / lajeng nyugata keleman / uwi jagung ketela / gembili tales lan kimpul / samya neng tampah adhacah//
  35. //Nur Jariyah ngatag nuli / lah daweg dhahara anak / pun bapa tatedhanane / kang lininga saur nedha / ya ta sareng adhahar / sawusnya Ki Nur amuwus / anjereh ing pangawikan//
  36. //Angrasani babing urip / urip tan kenaning pejah / lan taken Sukma jatine / Jatining ris saurira / agawat ujar ika / kathah kang bisa celathu / nanging timbuling tan mirsa//

PUPUH XIII
MASKUMAMBANG

  1. //Wonten kojah ing badane den pepati / badanira suksma / ngrasa ing sajroning urip / uripe wus kebak Alah//
  2. //Kang wus teka ing tingal tan kena pati / patining agesang / tansah amurba pribadi / iku sajatining Suksma //
  3. Suksma iku pakumpulaning ngaurip / uriping ngagesang / teka ing rasa sajati / rasane sariranira//
  4. //Medheng-medheng Pangerane den ulati / kelurung keliwat / den nyana urip kekalih / ngendi gone yen nikia//
  5. //Nepsu ilang badane saperti mayit / wurung rasa mulya / kadi madu rasaneki / liringe ngimbuhi jagad//
  6. //Mider-mider mring sagara tanpa tepi / alinggih bengawan / areren ing tamansari / dadine medal ing rupa//
  7. //Rupa iku timbang lawan rupa jati / rupa rinupana / rupa mapan rupa jati / rupanira aneng ngarsa//
  8. //Dulu-dulu kang dinulu aningali / padha dulu cahya / lan segara tanpa tepi / sarahe kentir puyengan//
  9. //Bumi ngandhap lintang ngawal aneng langit / wulanira jenar / srengengene balerengi / ngelmune cahya lir mulya//
  10. //Lir sasongka upamane bumi langit / padhang melu padhang / panglong tingal milu mati / purnama sajenengira//
  11. //Jagat iku kawimbuhan ing sakalir / kawimbuhan ika / duk sira kayuning kapti / ingaran tokiting iman//
  12. //Rupa iku maring ing wujuding batin / rupa kang rinupa / rupa tunggal jatineki / purwaning badan sanyata//
  13. //Kawruhana kang urip kena ing pati / yen sampun palastra / kang urip tan kena pati / waluya amulih tugal//
  14. //Panunggale tan kena pilih-pinilih / tunggal ing panunggal / tunggal ikang samya urip / jatine sapa weruha//
  15. //Nugrahanya kajatenira kekasih / sakehing graita / kalebu sagara tasik / ing jro elok ing lautan//
  16. //Pinangkane tandhane aneng jro tasik / asalin paningal / asalin pangucap iki / pan sampun asalin rasa//
  17. //Rasa mulya kang den prih kang den ulati / kapanggih kang rasa / rasa jati tan kapanggih / kang ana iku ing rasa//
  18. //Tranging rahsa prenahe ati kang suci / lir wewadhah kaca / ingisenan madu jati / rembese katon ing jaba//
  19. //Tunggal katon wewadhah kalawan isi / ing jro lulut tunggal / mapan sampurna ing jati / saking sih marga sampurna//
  20. //Kang tan awas ananing Hyang den rasani / miwah sipat asma / ginunggung pinuji-puji / puji iku alam padhang//
  21. //Den ulati ananing Hyang kang kapanggih / weneh ana ngalas / saweneh agung nastiti / dereng panggih lan Pangeran//
  22. //Kang mangkana pujine wong kang wus luwih / meneng lan angucap / tan ana bedane ugi / sasolahe iku sembah//
  23. //Yen alinggih alinggih nucekken ati / iya ing rahseng tyas / kaanane Hyang kapanggih / tan pegat sih reng Pangeran//
  24. //Kang antuk sih nora pati den tingali / nora anggraita / ing rina kalawan wengi / iku dasih kinasihan//
  25. //Nur Jariyah anjenger tan kena angling / langkung ajrihira / umatur amelasasih / dhuh angger boten anyana//
  26. //Yen pun bapa tamian ngulami luwih / prasasat nugraha / kang dhawuh pun bapa yekti / madhangken ing tyas kawula//
  27. //Kathah kang wong kampir sami den takoni / awis kang ngergancang / anjereh wewah ngribedi / mangkyamba angraos padhang//
  28. Jatiening mesem saurira aris / paman langkung nedha / saking pagunggungireki / manira iki pan darma//
  29. //Inggih saking karsaning Hyang Maha Suci / Nur Jariyah tanya / amba nuwun wejang malih / wonten ta kawruh gandhengan//

PUPUH XIV
K I N A N T H I

  1. //Wonten pawarta puniku / sangking kadim para wali / ujare kawruh punika / duk selagi meksih napi / nenggih pundi pernahira / kawula dereng udani//
  2. //Wiraose kang puniku / kathah wong dhateng ing ngriki / tan wonten ingkang uninga / Jatining saurira ris / lah daweg paman bubarna / kawula ayun miyarsi//
  3. //Nur Jariyah alon muwus / nenggih sadurunge dadi / suwarga lawan naraka / apan durung ana dadi / ing ngriku apa kang ana / dhingdhing jalal durung dadi//
  4. //Adam lan Kawa puniku / apan durung ana dadi / Alah kalawan Mukamat / apan dereng wonten sami / apa kang aneng semana / lawan ingkang kaping kalih//
  5. //Apa kang jumeneng ngriku / endi kang wus ana dhingin / sawusing ana punika / sapa ingkang anekseni / lawan dumadine ika / apa dinadekken dhingin//
  6. //Lah angger jarwakna tuhu / tegese basa puniki / Jatining mesem lingira / yen paman dereng udani / sadurunge ana jagad / pan ngelmu kang ana dhingin//
  7. //Duk maksih ya awang-uwung / kabeh durung ana lair / sayektine ingkang ana / nalar ingkang ana dhingin / duk durung jumeneng ika / kahar aranira nenggih//
  8. //Apengal iku ranipun / duk karem maksum wastaning / apan ireng sipatira / kahar ijo sipatneki / kang ngelmu kuning sipatnya / kamal sipatira putih//
  9. //Sipat sakawan puniku / durung ana bumi langit / swarga kalawan naraka / apan durung ana dadi / ngakerat pan durung kocap / Adam Kawa durung lair //
  10. //Alah lan Mukamat iku / sadaya pan meksih napi / mung sipat napi kang ana / nging dereng kaana yekti / heski jenenge punika / lan jawareh namaneki//
  11. //Lawan duk kumpule iku / rabingu ujudireki / kang dhingin winastan kahar / amal ingkang kaping kalih / jamal ingkang kaping tiga / kaping pat jawal puniki//
  12. //Tegese jamal puniku / maring kaelokan adi / tegese jalal kagungan / kamal sampurna lirneki / liring kahar wisesanya / amisesa ing pribadi //
  13. //Andadekken karsanipun / sakedhap tumulya dadi / marmane ana sahadat / lawan sipat rong prakawis / heski lan jawari ika / … //
  14. //Winastan nugraha luhung / myang kanugrahan kang dadi / ing kono jumenengira / wujuding kawula gusti / asma ingasma priyongga / tegese ing sipat lair//
  15. //Awarna rupa pan sampun / basa swara pamirseki / dumadya pan sineksenan / kalawan kang anekseni / puniku lah kawulanya / sunat parlu dadineki//
  16. //Dadi bobot alam iku / marang manungsa sayekti / sunat parlu lan apengal / mring makluk tibanireki / sunat lan parlu punika / perlu wajib tinon ugi//
  17. //Sukur bab sunat lan parhu / sampun salah tompa ugi / amawasa den waspada / sunat parlu anyelaki / marang Kang Amaha Mulya / tinimbangken manungseki//
  18. //Sunat gelaring Hyang Agung / gentine Suksma puniki / ingkang ngambil ing kagungan / lan kang aran Suksma jati / jatine pan iya ika / iya iku iya iki//
  19. //Yeku kang duweni wujud / daim makripat lan tokit / iku kaelokaning Hyang / duk dadekken nyawaneki / nyawa roh ilapi ika / ya Suksma suka ningali//
  20. //Mring sipate dhewe iku / mangkana den busanani / busana catur prakara / Hyang Suksma ngandika aris / iya ingsun iya sira / ya sira ya ingsun iki//
  21. //Apan sampun sabiyantu / saengga prayeki kalih / semu merang gya grenemang / ngregem lasi rasa kalih / punapa paman leresa / bapa kawula puniki//
  22. //Anging ta aywa agunggung / sasar yen tan ngati-ati / amung ngame ing satengah / nenggih kang basa puniki / yen patitis patinira / ujare kang basa kadis//
  23. //Puniku ayun sumurup / kang ujar reke puniki / basa puniku agawat / yen tan wruh sumurup nenggih / pan mindhak nasak belasak / lir peksi miber tan pamrih//

PUPUH XV
DHANDHANGGULA

  1. //Nenggih paman yun ngawruhi malih / sampun pangling reke sasurupan / yun awas puniku reke / pan ewuh taken dunung / lawan ora kalawan misik / lir kinjeng tanpa soca / pan parane nglangut / poma reke den prayitna / basa iku mapan tan kenging kawijil / yen durung mati raga//
  2. //Nanging poma paman wekas mami / sampun mungkul genira sembayang / dipun ana wekasane / tan ana wandenipun / lara pati dipun lakoni / tan ana jenengira / tan wande yen mantuk / nora lara neng dunungan / aneng dunya marmane yun angawruhi / aja sah paguneman//
  3. //Paguneman lan mitranya sami / amung reke tan purun tanya / andulua sastra aeng / sastra minongka wuruk / aja kandhek asila singgih / puniku ulatana / reke sampun tungkul / aywa kelu ngandhap-andhap / den sung driya wong iku luntura kang sih / asraha jiwa raga//
  4. //Supayane yen antuka wisik / yen tan nemen mongsa den wejanga / lamun ta sareh pamrihe / ewuh wong taken dunung / marga durung sidhem lan werit / pirantine kang teka / nenggih sampun tungkul / poma reke den waspada / raga kita yen lunga sipeng ing margi / mongsa wandea pulang//
  5. //Marma reke neng dunya den eling / sampun sira karya dora cara / dadi panengeran gedhe / tan kandel amrih ngelmu / nora kaya ingkang aririh / sayekti akeh welas / yen mengkono iku / pan kolur pamurukira / yen mituhu kang mulang saya wlasasih / lan sinihan ing Suksma//
  6. //Iya dene wong temen puniki / uga guru wong kang sampun pana / dadya wruh panjing surupe / akeh lire gaguru / kang saweneh tateki-teki / asring taken pandhita / tan ana potipun / ataken ngelmu kang nyata / ewuh temen arang kang wruh surupneki / nenggih kebak dunungan//
  7. //Nguni paman manira amanggih / lamun reke kang prapteng semaya / akeh kang katingal reke / warna-warna dinulu / palawangan akeh kaeksi / pan ana lawang kembar / nami warnanipun / pan samya pucak kencana / sor-sorane inten jumerut pan adi / poma ywa kandhek sira//
  8. //Aywa kandhek lawang loro kaki / ana malih lawang ginapura / den enget ing kono reke / sakedhap tan asantun / nulya kita ningali masjit / gumantung ngawang-awang / tanpa canthel iku / lelangsene endah pelag / kang kinarya langsir bang pan langsir kuning / putihe taturutan//
  9. //Liyep-liyep dinulu pan asri / pelawangan ingkang mesjit tunggal / bisa menga minep dhewe / dinulu katon mancur / kadi wulan purnamasidhi / katrangan dening mega / lir tergana kumpul / katon liyeping asmara / katingalan lan mesjit dinulu asri / sakedhap narik napas//
  10. //Lamun sira narik napas nenggih / rikating sih rupane den awas / marang rupanira dhewe / poma-poma puniku / aja lali ing jaji peling / kawruhana denira / poncadriya agung / sampun kandhek poncadriya / sampun kongsi kongsi kamanungsan nenggih / srahena jiwa raga//
  11. //Sampun lali ing namanta singgih / sampun reke ngasaraken sastra / aja tungkul sastra bae / yen dereng antuk tuduh / marma ayun angawikani / rumongsaa punika / lamun aneng dunung / ora wurung tekeng temah / raga kita ora wurung lamun mulih / marma ayun waspada//
  12. //Kang wangsit reke saengga ngipi / tansah rupane dhewe kawangwang / pralambene turu reke / sajroning turu iku / arerasan nikmating urip / saniskara katingal / sajroning aturu / nora beda pejah gesang / kang wus awas amrih badane pribadi / yeku wekasing Suksma//
  13. //Wus pinasthi wong puniku singgih / yen wong lara pangantepe teka / iblis lanat katon reke / anata pindha guru / weneh rupa ibu lan kaki / nini bapa lan sanak / myang pindha sadulur / tanna angajak lelungan / ayun tetep imanira aywa gingsir / iku tingal sakarat//
  14. //Poma reke kalamun asakit / iya iku tingal kang sekarat / weneh andulu ngelmune / akeh lire kadulu / yen kapecut tingalireki / dadi mring panasaran / kang agama dudu / yen tingale wong sampurna / jroning pati dahana panggih-pinanggih / wus katingal sampurna//
  15. //Poma reke yen prapta sayekti / aywa pegat reke dhikirira / den eling marang kang gawe / dipun eling ing tuduh / ngurebana ujar kang yekti / kawruhana den awas / ing sakarat iku / sampun pangling ing Pangeran / duk ing kina ana wong kojah mring mami / lir wong mocung wicara//

PUPUH XVI
P O C U N G

  1. //Wicarane reke kang marah maringsun / tanpa tuk jalaran / lir peksi miyak mong singgih / milya patuh tan wruh paraning sasmita//
  2. //Kadim nujum sing wuda kadona dangu / dadi ambelasar / den ilo-ilo puniki / tanpa tutur katungkul denira mayang//
  3. //Wicarane lunga nalimpang wulangun / amanggihi dhalang / ayun nanopeng pribadi / apan kendhek sedyane ayun nontona//
  4. //Duk maune lekas ki dhalang andulu / tuhu tanpa rowang / kinudang pribadineki / ametokken sasolahe dhewekira//
  5. //Dadya mangsul ki dhalang lekas atapuk / kagyat kang tumingal / pekik warnanta sayekti / akeh pandung dinulu dede ki dhalang//
  6. //Mangke mangsul ki dhalang asalin tapuk / sangsaya kagiwang / umiyat ing warna salin / aglis wangsul ki dhalang asalin warna//
  7. //Mangke campuh kang andulu kadi kagum / tumiling kang rupa / kang ala tuwa yun pekik / ana wungkuk ana cebol ana wuta//
  8. //Nora pegat kang setine pan lumintu / pan akeh solahnya / sasolahe gegawoki / saya katut tingale pangling ki dhalang//
  9. //Pacuh ingsun aningali kang anapuk / mangke kang graita / anonton ing panonneki / pan sawegung salahe nonton sasmita//
  10. //Ana wuwus sapa kang macuh puniku / pan nanging ki dhalang / suwene katoton nenggih / topeng iku anane padha lan ora//
  11. //Andedawa ki dhalang anyambi bingung / basa malih rupa / kang den gegawok prasami / ingsun kerut milu tingale wong edan//
  12. //Apadudon akeh wong kang katelanjur / ingsun pan kagiwang / dening manah peparon sih / yen sun dulu katon dudu katon iya//
  13. //Agya kerut gennya aningali tapuk / pan iku loropan / dennya dudu tingkahneki / topeng iku nora tunggal nora rupa//
  14. //Aywa tan wruh nenggih kang badan puniku / yekti sira bunar / wus tunggal kaanan jati / mapan ewuh panunggale lan bedanya//
  15. //Tunggalipun dene tan sawaleng kayun / katungkul solahnya / lir cermin kang ngilo singgih / bedanipun anuduhaken paesan//
  16. //Lamun sampun waskitha jatining tapuk / yekti sampun nyata / kajatenira karon sih / iya iku paningale kang sampurna//
  17. //Den akukuh tingalira den atangguh / aywa kajenakan / dennya nolih panon nenggih / aja kawut aja kari aja liwat//
  18. //Lan sing sapa kang wikan uwong nenapuk / iku wus mardika / wong iku wus prapteng yekti / dadya kupur mukir lyan pan saking sira//
  19. //Linglang-linglung tan wikan ing lor lan kidul / kalih kalenggahan / aglis pan ayun ngentosi / kadelurung solahe pan suku tunggal//
  20. //Anging iku gawene arep mamucung / tan lyan kang sun pinta / apuruhita ing batin / parek ingsun padha ingaranan bisa//
  21. //Lintang sungkan ingsun yen ana kang gunggung / sajiwareng jiwa / karsa pamuji pinuji / tur sumengguh atemah nimbrah ing mata//
  22. //Raganingsun yen paria pari gabug / nir don dennya tuwa / anging dennya katon sepi / aneng ngayun ingajen dening atuwa//
  23. //Yen sastraa raganingsun pada agung / andhege kewala / ageng aluhur tan pamrih / aneng ngayun kang luhur gora kawaca//
  24. //Sapa ketung inane sariranipun / mapan wus atuwa / yen ringgita kayuneki / aneng ngayun aluhur ora kawilang//
  25. //Kathah lamun ngucapna sariraningsun / angepon sih sira / misan ider takening sih / awekasan manira kalong-kalongan//
  26. //Pan sedalu Jatining gennya pitutur / ambabari rasa / Nur Jariyah wus mangerti / pan rumangsuk rumesep aneng angganya //
  27. //Duk semana pukul lima wayahipun / mega bang sumirat / kalih salat subuh sami / sabakdane lajeng pinarak ing langgar//
  28. //Jatiening aris wau wuwusipun / lah paman kantuna / manira nutukken kapti / poma-poma ing kawruh aywa sembrana//
  29. //Pan wus cukup kabeh ing pitutur ingsun / nanging pirabara / yen selamet ingsun bali / sun jateni kawruh ing dhuwur punika//
  30. //Yen tan wangsul susulen mring wismaningsun / ya ing Wanasekar / Nur Jariyah matur aris / inggih mugi dhatenga ingkang sinedya//
  31. //Nanging mugi mampira malih nak ingsun / pun bapa meh padhang / sareng paduka erangi / ngundhung-undhung ngelmu ingkang kinanthongan//
  32. //Saking angger wlas pun bapa kenging cinthung / lami ngathang-athang / katuju angger dhatengi / anggebagi ing bubung petung markita//
  33. //Sru gumujeng Jatining ngandika arum / kawula pan darma / Hyang Suksma kang aken mampir / nahen sampun samana ajawab tangan//
  34. //Ri sampunnya mangkat Jariyah tut pungkur / wangsul jawi dhadhah / Jatining lajeng lumaris / wus kapungkur ing wana Krendhawinata//
  35. //Lampahira lajeng sumengkeng ing gunung / mudhun margeng jurang / pepereng sitinya miring / curi-curi tela-tela margeng gawat//
  36. //Pan andarung lampahe anjujur gunung / sumengkeng ing jurang / tan ana baya kaeksi / ya ta kagyat anon kukus lamat-lamat//
  37. //Enggar tyase ya ta lajeng lampahipun / nengna kang lumampah / cinatur ingkang palinggih / neng Serangan awasta Seh Mahmujerah//
  38. //Duk waune pangulu Bagedat iku / dinosan mring nata / lepat denira ngukumi / marmanipun dhadhukuh aneng Serangan//
  39. //Dhukuh alit mung pendheke apepitu / sami nak putunya / kewala atresna sami / mesjidipun alit angungkang ing jurang//
  40. //Makmunjerah rina wengi aneng ngriku / anedha Hyang Suksma / sageda mulih mring nagri / ingkang mugi antuka apura nata//

PUPUH XVII
S  I  N  O  M

  1. //Seh Ngarip ingkang winarna / samana karsa amampir / marang ing dhukuh Serangan / ya ta laju lampahneki / semana sampun prapti / jujug masjid wus apangguh / kalawan Mahmunjerah / nulya uluk salam nuli / jawab tangan ri wusnya atata lenggah//
  2. //Langkung kagyat Ki Seh Jerah / anon cahyane kang prapti / nulya ris dennya tetanya / wisma myang namanireki / Jatining wus awarti / nama tuwin wismanipun / Jatining males tanya / Seh Jerah anulya warti / kamulane Jatining angres ing driya//
  3. //Owel kang wau pitapa / ing mangke apan nglangkungi / ing galih pan tepa-tepa / nengna samana wus mahrib / dyan sami salat malih / prapteng ngisa bakda sampun / lajeng atata lenggah / Seh Jerah nyugata bukti / Jatiening ngecani anulya dhahar//
  4. //Ri sampunnya linorodan / gantya keleman sumaji / uwi gembili katela / kimpul kenthang lawan linjik / apan dhinahar sami / sinambi agunem ngelmu / Seh Jerah kang ababar / ambabar kawruhe sami / lah ta anak puniku kawruh manira//
  5. //Pangandikane Hyang Suksma / bumi lawan langit iki / tan emut tingal naning Hyang / anging kang emut ing kami / atine manungseki / kang jumeneng mukmin iku / sipat kahar mratiga / tegese puniku nenggih / apan inggih ati sir lawan suwenda//
  6. //Ati kang jati punika / tingaling puat puniki / akarem ing apngallolah / tan liyan tingale malih / tingal apengal jati / gening kerem tingalipun / eroh kudus punika / tunggal apngallolah nenggih / gih puniku sayekti tingal sampurna//
  7. //Kaping kalih ingkang amrat / ati suwenda puniki / yeku atining kang puat / tingaling puat mangkyaki / kareming sipat nenggih / tetela denira dulu / kerem ing apngal ika / tanna liyan tingalneki / apa reke kasucianing Pangeran//
  8. //Jatining mesem saurnya / leres tan wonten kang sisip / kasucianing Pangeran / tan ana lyan tingalneki / tingal suwenda nenggih / Roh Kudus reke ranipun / kang tan pegat tingalnya / tan ana ngaling-alingi / kasucian tingaling suwenda ika//
  9. //Puniku jenenging nata / Roh Kudus wastanireki / nenggih puniku bisikan / wastane Suksma kang jati / Seh Mahmunjerah myarsi / denira gumuyu guguk / lah angger banjurena / tekaning sir aprasami / lan manira Jatining mesem wacana//
  10. //Dene ping tiga kang amrat / ati sir namanireki / puniku batin suwenda / gantining ngasir puniki / kereming dat sejati / tan ana liyan kadulu / anging dating Hyang Suksma / pratela dennya ningali / gih puniku tingaling roh amardika//
  11. //Tingaling wong karem ing dat / tan emut ing jiwa dhiri / dasihe tan ana kocap / kang teka ing rasa jati / dasih pan sampun moklis / pan wus enting cacahipun / dennya mulih duk nora / amulyang kadya duk uni / den prayitna ing pasang ulih punika//
  12. //Akathah wong kang kesasar / mangkya guru ingkang apik / upamine warsa tiba / aneng tengahing jaladri / aywa gancang ywa rindhik / den awas pamendengipun / miwaha reke yitna / puniku wedalan regi / apan iku reke pamiyarsa kula//
  13. //Ati kang mukmin punika / minongka kurungan peksi / dening nyata peksinira / tandhane kurungan jati / sinten ingkang darbeni / peksi aneng jro puniku / yen reke sampun wikan / sukur sewu yan wus manggih / peksi lara gantilan kurunganira//
  14. //Seh Mahmunjerah angucap / jenger datan bisa angling / gagetun sewu tan nyana / yen tamuan pandhitadi / anama sing-sing ngelmi / wacana aris angrangkul / dhuh angger tutugena / tan nyana yen wus winasis / Jatiening mesem rerambeni rapal//
  15. //Pangandikaning Hyang Suksma / kang kocap kadis kudusi / ingsun abangun maligya / bongsa jroning manungseki / ingsun arani malih / malihge reke puniku / dhadha sajroning dhadha / iku sun arani ati / jroning ati apan iku enggonira//
  16. //Sajroning punika ana / ing dalem wastanireki / sajroning dalem punika / pepitu lelangseneki / sajroning lelangseki / apan ana Suksma Luhung / sajroning Suksma ika / iku rasa kang sejati / jroning rasa iku kaananing Suksma//
  17. //Sing sapa ngulati Suksma / adoh lan sariraneki / kupur satemahe sira / sing sapa ngulati Gusti / sajroning sarireki / kapir mangke temahipun / sing sapa amrih Suksma / sanjabane sarireki / yekti kupur den sengguh apa duduhan //
  18. //Sing sapa ngulati Suksma / ngisor lan ing luhur langit / miwah kulon lawan etan / lor kidul dennya ngulati / sayekti iku kapir / den sengguh adoh lan nepsu / kalamun yun waspada / ing pernahe Suksma jati / anglirika kang mugeng sariranira//
  19. //Ywa adoh ngulati Suksma / jiwa raga den kalingling / pan sakehe kono nyata / tingalana den sayekti / ayun awas ing galih / yen tan wruha yekti bingung / ing wong ati belasar / patine andedel siti / raganira minongka teladhaning Hyang//
  20. //Aja sira taken awak / yen kena ranana Gusti / asasilih raga mulya / kupur aranana Gusti / Hyang Suksma mulya jati / tan wonten sanepanipun / silih reke kang mulya / minongka tuladha jati / upamane lir kawula lawan lempang//
  21. //Yen luput salusurira / alus wadhak jisim malih / dadi bathang ing werata / tiwas jenengira urip / siya-siya tan sipi / tan asih sariranipun / poma reke den yitna / anggiluta kang sayekti / sajatine mandum yekti durung kena//
  22. //Nanging miyarsa kewala / rerasane wong linuwih / yen kaprecet punika / sayektine datan yukti / yen lepat ing pamikir / pan kaprenekna puniku / pan kapir kajasmiyah / kang wruh puniku sayekti / tan sumerep yen amijil kang luamah//

PUPUH XVIII
M  I  J  I  L

  1. //Apan inggih yun ngawruhi malih / ananing Hyang Manon / Sukma mulya reke tanpa enggen / tan jiyat lan kang musapat nenggih / miwah tan ana ring / ngisor lawan dhuwur//
  2. //Datan aneng madya miwah wuri / ing ngarsa tan katon / tanpa yayah rena tunggal dhewe / tanpa putra sakuthu lan widhi / tan kena dinugi / ingarah ing kalbu//
  3. //Dudu sukma ananira nenggih / anglir yen tinonton / iya sira sukma sejatine / awor ulat anuksma ing liring / raganta ing ati / panembahe nunut//
  4. //Lamun aran jenenging ngaurip / ananing Hyang Manon / memper raganira sasolahe / kewala jasad darma dumadi / lestari karsaning / ing Hyang Maha Luhur//
  5. //Yen karsane Hyang Kang Maha Luwih / anedheng Hyang Manon / ketang ing nala tan wrin jatine / sagunging raga ingkang dumadi / sapa kaaneki / anembah Hyang Luhur//
  6. //Dipun kadi sacipta ing ati / polah den katongton / sira iki tan beda jatine / ing mangke kalawan ing nguni / den kapireng ati / poma den kadulu//
  7. //Ngati pati ing kawruh sejati / den ketang ing panon / iya raga dudu sarirane / anging tunggal ing ana kekalih / panunggale jati / jatine Hyang Agung//
  8. //Nenggih ingkang sampun awas jati / ing nala kanya wong / wruh ing apa ing sira waune / pan tan ana tuwa nom lan urip / panembahing ati / nora lawan wektu//
  9. //Enget-enget poma aywa lali / sakehing wiraos / malar gumarita ati reke / kautaman ketung siyang latri / yun teguh ing ati / ing tyas dipun emut //
  10. //Mengkana reke teki-teki / raganira genjot / amriha reke Pangerane / aweh kang dadi tresnaning galih / miwahing kabatin / ywa pepekeng kawruh//
  11. //Kang sampun antuk nugraha luwih / batine sumrawang / nora nana kesthi ing liyane / aming panunggal paraning liring / yen wis nunggal kesthi / nora nana ketung//
  12. //Dadya temahan manggung karonsih / ing nagara kaot / lawan sukma saparipolahe / jroning bekti akembulan arip / akembulan kaping / lan Suksma Purba Gung//
  13. //Lan yun awas jeneng pangabekti / tri prakara manggon / den waspada ing pangkat-pangkate / sampun lilu nora angawruhi / ing wong angabekti / den wruh badanipun//
  14. //Kang kariyin reke samya ati / pesthi ing Hyang Manon / ajrih ing nraka lawan siksane / dipun ageng tobating ngaurip / malah dadi asih / ing Hyang Maha Luhur//
  15. //Kapindhone ing reke asmedi / sedya ing Hyang Manon / aminta sih sarta ganjarane / minta swara ing sajroning ati / nyana angabekti / ganjaran tinemu//
  16. //Ping telune ingkang pangabekti / tan ngarsakken ing wong / tanna ngarep-arep ganjarane / nora wedi siksaning Hyang Widhi / anging aminta sih / raga tunggal lulut//
  17. //Waluyaa antukireng kang sih / tan uning mangkono / sembah lawan kang sinembah kiye / sagung alid-alid den kawruhi / aming kareming sih / lali raganisun//
  18. //Suka langgeng urip kang pinanggih / akaron sih among / ing rerasan pocapa jro sembahe / anangising ing sajroning guyuneki / anggung mondra lali / ing raga manekung//
  19. //Angling palya kang kadresan angin / saparane moyong / pegat jangkar marma saparane / kombak-kombak ing lautan gingsir / anglut dresing angin / saengga ing banyu//
  20. //Liwat nglangut tan ana kaeksi / jiwane tan katon / nora amangeran sejatine / anging jati minongka rageki / marmanipun lali / ing raga tan ketung//
  21. //Datan kenging winicareng budi / yen wus tunggal panon / yen mengkana ingkang ngangabektine / tanna beda yen wus anenunggil / ing tingal sawiji / tan roro tatelu//
  22. //Trus awas tingalireng jati / panggraita anon / ingkang katon saparipolahe / datan ana pinarenging galih / yen waspadeng jati / raga yekti suwung//
  23. //Lawan ingkang menangi wong dhingin / apan den kinaot / para eseh ngulama kang gedhe / pangulune sor-soraning wali / ingsun mirsa warti / nagara silukun//
  24. //Ana eseh semangun namaji / aseti tan geroh / kaya dadi sor-soran kawalen / dhasar uwus geguru pra wali / aneng Ngatasangin / anyar mentasipun//
  25. //Wonten pangandikane Hyang Luwih / saking kadis kaot / kang minongka kajinemanane / Suksma jati kajineman mukmin / tan ana liyaning / wong mukmin kang ugul//
  26. //Kang wus narima ing tuduh jati / kang ingaken gedhong / prasetyane Hyang Suksma jatine / katon dudu katon iya iki / yen dipun tingali / anglir madu juruh//

PUPUH XIX
DHANDHANGGULA

  1. //Dyan warnanen ta sira Ki Wujil / ngestupada ing Hyang Jatiwenang / sakalangkung pratignyane / sumungkem aneng suku / dalamakan sang maha yekti / kang adhukuh ing Benang / aneng wana samun / akedah nedha jinarwan / sapratingkahing agama kang sinelir / kang tekeng rasa purba//
  2. //Dasa warsa mangke Ki Wajujil / amangulu ing samadiningrat / pan dereng antuk jatine / ing kawijilanipun / nenggih Wujil ing Maospait / ameng-amenganira / Nata Majalangu / telas sandining aksara / Wujil matur telas ing sang awigusti / anuwun pangandika//
  3. //Saha ngucap ing pada nungkemi / dalamakan ing Sang Aji Wenang / pejah gesang katur mangke / amba nedha winuruk / sastra Arab pambuka warti / wekasane aladrang / agung among kayun / saben dina reraketan / malah bosen Ki Wujil angleladosi / gawe alan-alanan//
  4. //Ya pangeran ing sang aji gusti / jarwaning isi aksara Arab / tunggal pangiwa lan nenge / tan wonten bedanipun / dene misih anata gendhing / misih ucap-ucapan / karone puniku / datanpolih agung mendra / tilar tresna kang kari ing Maospait / datan antuk usada//
  5. //Marmanya lunga ngikis ing wengi / angulati sampurnaning gesang / sejatine lampah reke / sang pandhita sung dunung / angulati wekasing urip / wekasing Jatiwenang / wekase lor kidul / surupe radetya wulan / wulan netra lawan suruping kapatin / wekase ana ora//
  6. //Sang rahtu wahdat lingira ris / heh ta Wujil aywa ta mangkana / kadya lingireku mangke / dennya anuwun bendu / sejatine sira nenagih / saking geng pakaryanya / pan samya kalebu / pandhitanira wong dunya / lamun adol warta tuku warti / angur aja wahdata//
  7. //Ingkang adol warta tuku warti / kumingsun kayaa weruha / iku ing andhe-andhene / arupa kadi kuntul / lir atapa tengahing warih / meneng tan kena obah / ambekipun terus / api-apinya met mongsa / lir tetelu putihe putih ing jawi / ing jro pan ana rekta//
  8. //Suruping arka gumantheng wengi / pan pun Wujil pan anuntun wraksa / badhiyangan neng dagane / pasonyane sang wiku / ujung tepi ingkang jaladri / kang adhukuh ing Benang / aneng wana samun / agalayang tanna pala / lir kang boga ombak sumawur kaeksi / parang grong kaliwungan//
  9. //Sang ratu wahdat lingira ris / sira Wujil pareka den enggal / sarta angasta kucire / sarwi den elus-elus / tinibanan sih kang jati / heh Wujil rungokena / ing sasmitaningsun / lamun sira kalebua / ing naraka ingsun dhewe kang ngleboni / aja kang kaya sira//
  10. //Sigra pun Wujil pan asung bekti / matur sira ing sang adiningrat / sakalangkung panuwune / sampun reke pukulun / leheng sesa tuwan pun Wujil / manjinga ing naraka / pun Wujil sawegung / pan sami wruh kaelangan / guru setan tan ana salayeng kapti / kapti saeka praya//
  11. //Penget ingsun sira Ki Wawujil / dene sira iya aneng dunya / aja sumbrang neng ing gawe / kawruhane den estu / raganira yen dede jati / kajatin dudu sira / ingkang sampun weruh / sejatine kang sarira / mongka sasat waspadanira Hyang Widhi / iku marga utama//
  12. //Utamane Wujil ing ngaurip / kawruhana sajatine salat / sembah sarta pamujine / jatine salat iku / dudu ngisa pan dudu mahrip / sembayang aranira / wenang Wujil iku / lamun aranana salat / pan minongka sasekare salat daim / winastan tatakrama//
  13. //Endi kang aran salat sejati / aja nembah yen tan katingalan / temahe asor kulane / yen sira nora weruh / kang sinembah ing dunya iki / lir pendah nulup gagak / wulune den sawur / manuke mongsa kenaa / awekasan amangeran Adam sarpin / sembahe siya-siya//
  14. //Lawan endi ingaranan puji / sapa muji wengi lan raina / yen ora sarta tuduhe / tan sampurna ing laku / yen silarsa waskitheng puji / den nyata ing sarira / pan ing wetonipun / kang atuduh ananing hyang / pan ing wegtu ing napas yogya ngawruhi / suksma catur prakara//
  15. //Catur prakara kang aneng sireki / bumi geni angin lawan toya / semana duk panampele / sipate iku catur / jalal kahar kamal lan kamil / gatra pan sipating Hyang / wawolu gungipun / panjinge punang sarira / manjing metu yen manjing di prenahneki / yen metu di parannya//
  16. //Tuwa anom kang anasir budi / pan lakune ikune iku kawruhana / yen atuwa di anome / yen anoma puniku / endi gone tuwane iki / lan anasir pawaka / kuwat apesipun / lamun kuwat di apesnya / lamun apes di kuwat apesireki / aja tan katupiksa//
  17. //Miwah ta kang anasir angin / pan lakune iku kawruhana / ana kalawan orane / lamun ana puniku / endi gone ora puniki / ingkang anasir toya / pejah gesangipun / lamun urip di patinya / lamun mati di gone patinireki / sasar yen ora wruha//
  18. //Kawruhana tetalining urip / ingkang aningali sariranya / kang tan apegat pujine / endi pinangkanipun / kang amuji lan kang pinuji / aywa tan nora wruha / marmane wong agung / padha angruruh sarira / dipun nyata ing uripira pribadi / uripira neng dunya//
  19. //Dipun wikan ing urip sejati / lir kurungan raganya sadaya / becik kang wruh ing manuke / rusak yen sira tan wruh / heh Wujil salahireki / iku mongsa dadia / yen sira datan wruh / becikana kang sarira / awismaa ing enggon ikang asepi / aywa kacakrabawa//
  20. //Aja adoh angulati kawi / kawi iku pan nyateng sarira / punang rat wus ana kene / kang minongka pandulu / kresna jati sarira iki / siyang dalu tan owah / pandulunireku / punapa reke pracina / kang nyateng sarira nyatane ya iki / saking sipat pakaryan//
  21. //Mapan rusak kajatene Wujil / dadine kalawan karsanira / kang tan rusak den wruh mangke / sampurnaning pandulu / kang tan rusak anane iki / minongka tuduhing Hyang / kang wruh iya iku / mongka sembah pujinira / mongka uwis kang wus wruh ujarireki / asimpen kanugrahan//
  22. //Sayogyane heh sira Ki Wujil / dennya nga ing sarira / yekti ngayaa temahe / reraganira iku / lamun Wujil den lelarisi / ingkang nyateng sarira / salahe tan besur / amemurang raganira / ingkang dadi tingale katimaneki / kang den liring netyanya//
  23. //Kawruhana sarira puniki / iya iku nyata ing Pangeran / tanapi yen ta dadine / wadi sariranipun / ana malih kang ayekteni / samya ngruruh sarira / sebdane tanpa sung / amucuk saking sukarta / tanpa sunga kaliru ing pernahneki / iku ingaran lampah//
  24. //Tan wus nyata ananing Hyang Widhi / iya iku kasuciyaning Hyang / ana ngaku kang wruh mangke / leksananya tanpa sung / raga sastra tan den gugoni / alalis ingsun brongta / kang sampun yekti wruh / aneng karni punang raga / paningale den tawang raina wengi / tanpa sung gunggung raga//
  25. //Iku polanira Ki Wawujil / den bisa sira ametani raga / aja mung angrungu bae / den sayekti ing laku / ayun sarta lawan pangliking / yen karone wus nyata / pan ing wetonipun / tan ana pakewuhira / iku sira sayektine sami-sami / weneh kang dereng wikan//
  26. //Kadhodhokan denira ningali / karone reke tan katingal / bawera ing prenahe / jatine sipatipun / mapan warta ingkang udani / yen ora angenggona / pegat tingalipun / tingal jati kang sampurna / aningali nakirah yekti dumeling / kang sejatine rupa//
  27. //Mapan bedanira Ki Wawujil / dene kalindhih salahe ika / bedane tan sing purwane / Wujil sampun tan emut / lamun agung tutup tan Wujil / tan ana kawusannya / siyang dalunipun / den rasani wong akathah / kitabipun upama brakutut muni / asring den gawe pikat//
  28. //Den wruh suruping meneng lan muni / yen tan wruha iku tan sampurna / sampun ta peksi enenge / yen muni aywa umung / lir kukila kanigara jrit / puniku saminira / tan wruh tegesipun / ing ujar kang ginedhongan / sira Wujil aja sira bisa angling / lingira kang utama//
  29. //Endi rupane kang melek wengi / aywa kongsi omba tingalira / karo iku tanpa gawe / yen ora tan tinutup / ing paninga kang sampun gaib / paran margane wruha / ing sariranipun / pangrungunipun punika / ing asale sampun apan iku muni / tanpa sung yen menenga//
  30. //Ora meneng ora muni Wujil / heh ta Wujil atakona sira / kang ateki-teki kabeh / sembah puji den weruh / sembah akeh warnane Wujil / lingira sang utama / wong amuji iku / sanalika gung sawabnya / padha lawan asembayang satus warsi / yen wus wruh pirantinya//
  31. //Kang sampun wruh ing pirantineki / sembah pujine tanpa pegatan / mapan tan ana wektune / wong agung yen amuwus / padha lawan sawidak warsi / pan sampun amardika / sampurna wong iku / ing wektu tan kabendana / kang bendana solahe aneng jro masjit / apindha manuk ika//
  32. //Nora kena pinaido Wujil / wuwusing naya pan kadi ningrat / Wujil atakona mangke / ana muji ing dalu / ing raina gung sawapneki / yen kenaa tatanya / ing sesaminipun / mapan lawan rolas warsa / yogya wenang pun Wujil ateki-teki / sampun ta kepanggiha//
  33. //Ana reke nenggih pangabekti / sanalika gung sawabe ika / yen wikan iku duduhe / padha lan rolas taun / ingaranan tapakur nenggih / yen meneng di prenahnya / takokena iku / sapa kang atuduh ika / ungguh turun ing napas meneng lan muni / iku dipun waspada//
  34. //Heh ta Wujil menenga sireki / ingkang luwih reke wong sembayang / dene norana wektune / sampurna ta wong iku / reragane norana keri / tekeng wulu syuh sirna / satuhune laku / pagurokena den nyata / ing wong ingkang sampun tumekeng ing jati / iku lampah utama//
  35. //Aja nembah heh sira Ki Wujil / lamun ora katon kang sinembah / sembah puji tanpa gawe / pan kang sinembah iku / aneng ngarsa wahyu dumeling / anane pan minongka / anane Hyang Agung / aywa sira kasamaran / heh ta Wujil ika wruh dipun patitis / dimen gambuh ing nala//

PUPUH XXX
P O C U N G

  1. //Mongka pemut limuting nala kalimput / kewran ing weweran / tan wrin sasmiteng rahsadi / dimen sampat samaptaning siptamaya//
  2. //Lamun kabul kalabon lebdaning kalbu / bebuka cinitra / samaning purnamasidhi / Ramlan Alip tata trustheng sabda nata//
  3. //Purwanipun medhar wasitaning guru / marang muridira / bismillah rahmanirakim / allakamdulilahi rabil ngalamina//
  4. //Assalatu walamu salajengipun / ngala sayiddina / wa molana Muhkamaddin / wala ihi wa sahbihi ajmangina//
  5. //Amma bakdu anapon sasampunipun / amuji ing Allah / lan amuji kangjeng nabi / rasulullah mongka sami kawruhana//
  6. //Rahseng ngelmu kakekat ingkang wus kusus / sajatining kanang / nampurnakken ing ngaurip / iku lire ngelmu ingkang linarangan//
  7. //Kang sinerung ing nabi wali mukminun / nguni-uni datan / wonten kang purun nembangi / saking dahat wadining ngelmu punika//
  8. //Awitipun rinumpakeng sekar pucung / dyan Ronggawarsita / nempuh byat amedhar wadi / sarupane pamejange gurunira//
  9. //Kang den ebuk ing parimbon sadayeku / samya tinembangan / kinarya suluking ngelmi / pan minongka pambengkasing tyas ardaya//
  10. //Nalika duk kinuncang dening Hyang Agung / pisah dunya rowang / aneng sabrang nagri Ngacih / wong kekalih lan mas Yakir prenah paman//
  11. //Nanging nuju lara rumab pamanipun / minggu sungkaweng tyas / tan kena tinari-tari / duk makirtya Jumungah Rabingulawal//
  12. //Lek ping pitu taun Je mongsa kapitu / condra sangkalanya / naya suci pandhita ji / purwakaning ngelmu nukil saking kitab//
  13. //Ahya ngulumudin pan saking anurun / tabsir Ibnu Ngabas / ngelmu kak kang den rahsani / tasising ros masalah kiyas paesan//
  14. //Kang den ilo lawan kang ngilo puniku / jatine wayangan / anane kang ngilo pasthi / iya iku tan ana prabedanira//
  15. //Tegesipun kang ngilo iku Hyang Agung / anapon wayangan / jatine kang ngilo pasthi / iya iku kang ingaranan datulah//
  16. //Malihipun aran sipatulah iku / iya sipatira / pasthine kang den rahsani / apngalullah pan iya panggawenira//
  17. //Den tuwajuh poma aja sak sireku / aja kumalamar / lawan aja pindho kardi / krana wong kang makripate wus sampurna//
  18. //Lire kang wus prapta ing wadahul wujud / sakathahing asya / pan iku kukume napi / dene kakekating napi iku asya//
  19. //Isbatipun nenggih datullah puniku / pasthi awakira / nanging ta dudu sireki / endi ana maneh lamun dudu sira//
  20. //Iya ngendi ing enggone nyatanipun / marma akeh wong kang / kasamaran tan wrin jati / sabab keron akeh-akehing pawarta//
  21. //Wowor sambu karana sahing pangawruh / iku tan umiyat / iya ing wujud kekalih / yen maksiha kekalih durung sampurna//
  22. //Kawruhipun heh ge ling-eling ta sagung / anak murid ingwang / poma aja wani-wani / angarani Allah sakathahing asya//
  23. //Dene lamun den arani Allah iku / yen maksih umiyat / iya ing wujud kekalih / yekti kupur wong iku patang madahat//
  24. //Apan kawruh ing dalile awakipun / yen ngaenalana / karana andika nabi / rasullullah rapale paman ngarapa//
  25. //Lan napsahu pakat ngarapa rabahu / tegese sing sapa / wruh ing awake pribadi / mongka temen-temen wruh Pangeranira//
  26. //Yektinipun pangandikaning Hyang Agung / lapal jroning Kuran / muni ing dalile napi / alhusikum lawan palatub siruna//
  27. //Tegesipun ing dalem awakireku / sadaya apa ta / tan ana sira tingali / sajatine awak iku kanyataan//
  28. //Ing Hyang Agung kang wajah sawiji iku / nyata lamun tunggal / lawan wonten lapal malih / saking ahya ngulumudin nukilira//
  29. //Innal kahu tangalahi ya naibun / lan malih lidira / wal insanu ya gaibi / lire Allah tangala iku pan Suksma//
  30. //Nadyan mungguh kawulane ya suksmeku / ana malih rapal / ngallahu baitunangsi / lawan malih wal insanu rahilulah//
  31. //Wal batinul kakku wal lairul kakku / tegese Hyang Suksma / batine manungsa yekti / tuwin manungseku laire Hyang Suksma//
  32. //Batinipun nyata nadyan lairipun / sami nyatanira / tan ana bedane ugi / nora pisah ing antaraning panunggal//
  33. //Ujar iku poma ajana kawetu / maring wong akathah / den asasab kang awingit / ing pasthine iku nasaraken uga//
  34. //Jer wong iku kadohan upayanipun / panyanane uga / ing kana ana Hyang Widhi / utawa den nyana kene tan ana//
  35. //Miwah lamun pareka pareken iku / den arani ana / ing kene Pangeranneki / utawa kana dinalih tan ana//
  36. //Dadi bestu kang mangkono kawruhipun / lire wurung sabab / suwung ngelmune tan dadi / ing dadine nembah mangran maring setan//
  37. //Ngestu makdum sarpin den ucapna iku / tur mongsa gelema / jer ana tandhane yekti / wong kang durung darbe guru kang sampurna//
  38. //Tuduhipun dadi sasar ingkang ngelmu / kapir atemahan / pangandikaning ngulami / sarupane wong kang wurung tumekeng kak//
  39. //Durung guru kang pasthi pituduhipun / satuhune setan / kang minongka guruneki / dadya manut amangeran ring atnyana//
  40. /Selang sambut akeh-akeh kang cinatur / pan pijer kalingan / ing wicarane pribadi / ngalam dalil saking yakale priyongga//
  41. //Ngelmu iku poma anak putuningsun / den agemi padha / simpenen sajroning ati / aja metu den dudu prayoganira//
  42. //Den aserung nganggoa parah yen muwus / karana ing mongsa / mengko akeh manungseki / kang katungkul ing ngelmu rasa myang swara//
  43. //Lan katungkul ing ujaring sastranipun / ngelmu kalepasan / lan katungkul aningali / sarirane kandheg ing ucap-ucapan//
  44. //Pijer ngelmu sarak den pendeng ginilut / anglakoni salat / sujut rukuk anyinggahi / karam mekruh den sengguh anguwisana//
  45. //Nora weruh kang mengkono sirik agung / bitngah panasaran / paneluhan jail jidin / dene ingkang ngukuhi jaring aksara//
  46. //Tan kadyeku kang wus anggraiteng kawruh / ing werdining iman / tokit makripat sayekti / nora kandheg ing ngelmu ucap-ucapan//
  47. //Lire ngelmu sarak karana katungkul / kandheg ing sarengat / angel tumekaning gaib / ingkang luwih bener yen kinatujonan//
  48. //Kang rahayu mungguh maring ing Hyang Agung / anadene wong kang / makripate sampun wasis / tan ngawruhi ing swarga lawan naraka//
  49. //Apan amung ngawruhi pribadinipun / sajatine ingkang / Maha Luhur Maha Suci / nora liyan anadene wong kang samya//
  50. //Kumalungkung iku dadi bodhonipun / jer tan pawong sanak / kalawan wong pekir miskin / kang mangkono mongsa dadaka oleha//
  51. //Marga ayu kang nalametaken iku / mungguh ing makripat / marma keh kang bodho sami / sabab ngagungaken ing ngelmu sarengat//
  52. //Kitab nahwu saratman tek nikmatipun / den gunggung den kudang / kalimput ing setan tartib / kamajetun lan tarab bajehun ngasran//
  53. //Sarat bagu jedan jaedun karimun / lan ilram jaedan / pan iku dadi upeksi / ingsun ralim apa ana kaya ingwang//
  54. //Ingsun weruh ing rahsane kitab agung / tur ta misih mentah / katungkul amuruk ngaji / brahalane dadi den gendhong den rembat//
  55. //Den nyana wus iya kang mengkono iku / anggung maca kitab / tur siji durung kaesthi / wong mangkono iku taklit jail pitenah//
  56. //Ngelmunipun dadi sirik marganipun / sasar kabelasar / dene ngelmu kang wus kak sis / ingkang nyata nora nana tiral liyan//
  57. //Dhewekipun iya iku dudu iku / nanging iku uga / utawi sakehing ricik / lan sakehe ibarate wus kapanggya//
  58. //Aneng suluk lawan aneng kitab usul / kadya kang angucap / sira urip ana dhingin / ana kari ana kadim ana anyar//
  59. //Ana metu kalawan ana lumebu / ana dhewek miwah / ana kang bareng sayekti / tuwin ana wiwitan ana wekasan//
  60. //Kabeh iku iya dadi pujinipun / denira maspadak- / aken ing Hyang Maha Suci / ing datolah sipat asma abngallullah//
  61. //Tegesipun pan iya kang aweh iku / rupa pepaesan / mapan ing ananireki / angagungken ing wujuding kadim baka//
  62. //Pasthi idhup langgeng datan keneng lampus / weruh tan winarah / nyata sadurunging lair / amiyarsa ing sadurunge angucap//
  63. //Iya iku kang aran ngulumuddinu / ngawruhi lirira / ing ananira pribadi / poma dipun becik panarimanira//
  64. //Lawan dipun becik ing rahsanireku / lawan ciptanira / myang tekadira den tunggil / tunggal wujud ing wujude iku esa//
  65. //Marmanipun ingaranan esa iku / sabab tan narima / ing wewilangan kekalih / upamane kadi eroh lawan jasat//
  66. //Lagya durung mati esa namanipun / nyata anarima / ing wewilangan duk urip / mongka kena sakehing asya ingaran//
  67. //Sadayeku jumeneng lawan Alahu / de Alah punika / jumeneng lawan pribadi / iya iku sajatine ing sahadat//
  68. //Lan satuhune iman tokit lan makrup / lan kaking sarengat / lawan sajatine takbir / lan kaking roh ilapi abadan rahman //
  69. //Dene iku mongka witing urip agung / mila jinulukan / nenggih abadan rahmani / pan karana iku nyata i datolah//
  70. //Edat iku anapon sejatinipun / iya rasulullah / mapan ing wajah sawiji / poma-poma aja esak malih sira//
  71. //Ujar iku kang esak sayekti kupur / tur kapir ing Allah / dene ingkang para nabi / para wali lan para mukmin sadaya//
  72. //Nenggih lamun anglakoni ujar iku / sira kongsi prapta / ing surahsa kang sejati / iya kaya nora nana bedanira//
  73. //Lawan rasul pan mangkono ujar iku / iya dadi nyata / tyas tetep ingkang wus prapti / ing wujuding kawula kalawan Allah//
  74. //Iya iku manungsa kang uwus nglebur / ing papan sadaya / lawan sakathahing tulis / lawan ingkang anglebur urip sadaya//
  75. //Heh ta sagung gung alit nak putuningsun / padha kawruhana / kang aran Alah sayekti / iya iku kang ngucap Alahu akbar//
  76. //Poma dipun pracaya ing ujar iku / aja kumalamar / lawan aja pindho kardi / krana angel temen mungguh ing ngagesang//
  77. //Rahsa iku kudu den pendeng den gilut / mapan nora nana / ingkang angluwihi malih / iya saking ing ngelmu tuduh punika//
  78. //Nanging kudu den werit aja kawetu / ywa dadi rerasan / karana tan angrasani / jisim lair tan angrasani kang rusak//
  79. //Ujar iku tan ana malih lyanipun / poma kukuhana / aja owah aja gingsir / aja obah aja mamang aja esak//
  80. //Aja kuwur den genah pangrakitipun / wruha ling pinongka / rahseku enggoning pati / pati iku goning mulih darussalam//

PUPUH XXI
M E G A T R U H

  1. //Wonten malih wasiyating para guru / mring sagung kang wuri-wuri / poma ajana katungkul / karana wong ing ngaurip / tan wurung prapteng megat roh//
  2. //Marmanipun den tumemen ulah ngelmu / wasiyating para wali / lan wulanging guru-guru / den tumancep jroning ati / aja den sambi geguyon//
  3. //Supayane dadia pangemut-emut / pamejange Sunan Giri / Kadhaton mring garwanipun / dadia tepa palupi / amrih waspadeng pasemon//
  4. //Aturipun kang garwa he jeng sinuhun / amba kapenging kapati / angsala barkah pukulun / masalahing wong ngaurip / kawruh kang maring Hyang Manon//
  5. //Ingkang raka aris pangandikanipun / lah nyai ngambila aglis / salembar kang godhong lumbu / nulya isenana warih / ing kono goning patemon//
  6. //Iya kawruh kang mungguh maring Hyang Agung / saksana kang garwa ngambil / ron lumbu ingisen banyu / nulya katur maring laki / Sinuhun Giri Kadhaton//
  7. //Ingkang garwa den ajak mring gon kang samun / jeng sinuhun ngandika ris / nyai sun wruhken sireku / dulunen pasemon iki / mangkene mungguh ing kawroh//
  8. //Waspadakna ing padhang-padhanging banyu / yaiku ngibarat gusti / de obah-obah kang banyu / ngibarating kawuleki / dene iku ingkang dhaon//
  9. //Kang kinarya wewadhahing banyu iku / iya ngibarat jasmani / kawruhana obahipun / ing banyu iku obahing / kang padhang-padhang ing kono//
  10. //Krana padhang iku pan nyataning banyu / banyu nyata wadhah iki / tegese paningal iku / tunggal kajatene dening / tampaning sih apadudon//
  11. //Iku kawruh kang sampurna kang wus kusus / yen ora mangkono nyai / luput tur sasar wong iku / kang garwa umatur aris / dhuh sinuhun guruningong//
  12. //Kadyaparan kawula dereng anggayuh / timbalan tuwan sayekti / meksih pasemon puniku / ngandika Jeng Sunan Giri / tegese nyai ingkang wong//
  13. //Iya ingkang aningali ing Hyang Agung / kewala dennya ningali / lan mata kapala iku / lah iku nyatane nyai / kang garwa malih turnya lon//
  14. //Kadyaparan paningal amba pukulun / mata kapala kang pundi / kang raka ngandika arum / nyai tan nyandhak sireki / ing pasemon kang mangkono//
  15. //Yen mangkono majua den parek ingsun / saksana lenggah sumandhing / sarwi andhepepel bukuh / mangkana nuli winisik / lah nyai sira tan weroh//
  16. Basa mata kepala paningal iku / ya matanira pribadi / kang bunder iku kang dulu / ing Alah mongka den aglis / dulunen cahya ing kono//
  17. //Ya cahyane ing paningalira iku / nyata yen tunggal pangaksi / dadi kanyataanipun / tan liya dhewekireki / kang anonton kang tinonton//
  18. //Jer Pangeran tanpa netra yen andulu / lan tanpa swara yen angling / ya paningalira iku / swaranira kang kinardi / ya sira iku Hyang Manon//
  19. //Dadi ingkang nembah kang sinembah iku / ya kang muji kang pinuji / lah iku jatining kawruh / kang garwa aglis nungkemi / ing suku sang wiku katong//
  20. //Ngandika rum mring garwa nyai sun pemut / poma aja salah tampi / lan kongsi katungkul / ing marang liyanireki / den aserung den serombong//
  21. //Iya iku kawruh kang padha lan ingsun / telas wejang Sunan Giri / wonten malih wejangipun / nenggih Pangeran Sumendhi / nalika amedhar kawroh//
  22. //Mring kang putra Tasisjati wejangipun / pratingkahing ulah ngelmi / kulup dhasar salat iku / pan iya leluguh mami / sahadat pangucap ingong//
  23. //Basa puji iku pepanganan ingsun / tegese mungguh ing pati / basa urip patiningsun / basa wujud rahsa mami / iku ratu geng kinaot//
  24. //Yeku aran ratu ing sabeneripun / ratu ingkang maha luwih / karana wong urip iku / yen durung tumekeng pati / Islame durung gumacos//
  25. //Telas Pangran Sumendhi wawejangipun / Pangran Juminah winarni / duk miraos tegesipun / ing sarira lan kang siwi / ya kulup apa sira wroh//
  26. //Ing jatine kang aran sarira iku / aturing putra tan uning / yen boten paduka tuduh- / aken kang rama lingnya ris / kulup ingsun kang atudoh//
  27. //Maring sira tegese sarira iku / Suksma kang tan owah gingsir / kang tan ana wekasipun / tanpa tuduhan lirneki / dudu jisim kang bergogok//
  28. //Dudu ati dudu rohkani pan dudu / ya sarira iku kaki / kang amurba miseseku / ing awak kang lair iki / tegese pisan mengkono//
  29. //Ya datolah kang aran sarira iku / dadi kanyataan yekti / mongka tingalana sagung / kanyataan datolahi / yeku aran tingal wutoh//
  30. //Dadi Alah kewala paningalipun / karana ing wong ngaurip / yen tan wruh sariranipun / mongka wuta prapteng pati / nora kaya kang waspaos//
  31. //Ing sarira dadi wruh paraning lampus / poma kulup den udani / ing sariranira iku / marmane akeh tan ana wrin / ing sarira pijer keron//
  32. //Keronipun ing panggawe kawir kuwur / mung iku kang den kawruhi / marma antepira iku / aja kasaraken ugi / karana uwis katongton//
  33. //Pan manungsa kekandelen sarakipun / angel tumekaning gaib / kang putra nembah umatur / kang rama ngandika malih / kulup yen sira wus weroh//
  34. //Ing pratingkah kang kaya mengkono iku / aywa kulineng nagari / yen mantep panarimeku / wus entek poma den titi / wonten malih winiraos//
  35. //Sunan Kalijaga pangandikanipun / pawong sanak ingsun sami / tekate wajibul wujud / lire ananing kang pasthi / yen ingsun ora mengkono//
  36. //Kang sun tobataken raina lan dalu / yen ngucapa ujar iki / lailaha ilalahu / karana kang bumi langit / tan ginawe ing Hyang Manon//
  37. Sabab anyar Alah tangala puniku / apan manungsa kang kadim / Allah iku uripipun / kalawan eroh sayekti / manungsa urip tanpa roh//
  38. //Alah iku uripe kena ing lampus / manungsa tan keneng pati / lan mulana kang amuwus / Alah tan kena ing pati / manungsa kang keneng layon//
  39. //Dadi sungsang kabalik pangucapipun / kaya bebasan sajroning / mateng ana mentahipun / dene mungguh tekat mami / yen mateng mateng jaba jro//
  40. //Lwiring Allah yen urip tan keneng lampus / sanadyan kawulaneki / ya urip tan keneng lampus / yen mengkono iya dadi / jaba mentah mateng ing jro//
  41. //Yen den nyana Alah tangala kang idhup / manungsane angemasi / dadi ana gethek nungsung / sasatange den bongkoki / anujoni tirta erob//
  42. //Ngaji sarak tanya tarekat babipun / heh ta pawong sanak mami / yen arsa tetakon ngelmu / kakekat makripat nenggih / sawecane kang gumacos//
  43. //Saratipun manjing wau gurunipun / arep pasrah jiwa dhiri / aja rumongsa anggadhuh / getihe satetes nenggih / aturna ing guru kono//
  44. //Heh Ki Luhung Salawe aja katungkul / mapan ingantep puniki / boya kaya ingkang weruh / ing Alah dadi tan sirik / aja kaya wong kang bodho//
  45. //Kang binunton atine marang Hyang Agung / heh Ki Luhung kalamun wis / waspada maring Hyang Agung / nuli waspadaa maring / rupa dhewe aywa keron//
  46. //Iya iku salat daim tegesipun / ingaran puji nekseni / yen kinarsakaken iku / dening Hyang sayekti dadi / waliyullah tur kinaot//
  47. //Lamun ora mangkono mukmin kasiku / dening ta ujaring dhikir / lailaha ilalahu / makdumma kalawan batin / tetebeng lair kimawon//
  48. //Kyai Luhung Salawe alon umatur / jeng suhunan kadospundi / menggah babar pisanipun / ngandika Jeng Sunan Kali / heh Ki Luhung den waspaos//
  49. //Ing makripat mungguh kasampurnanipun / aywa maksih aningali / sirik yen maksih andulu / durung sampurna sayekti / lire sirik maksih roro//
  50. //Misih ngetung ing wisesaning Hyang Agung / kandhek memilang wosneki / lewih tan sampurna iku / Ki Luhung Slawe turnya ris / dhuh sinuhun guruningong//
  51. //Kadyaparan salamete kang satuhu / kang boten mikalih kardi / angandika jeng sinuhun / heh Ki Luhung prahsa tunggil / yen misih kaya mengkono//
  52. //Durung prapta marang takdire puniku / dene tegesipun tokit / pan rahsa purba puniku / nenggih rahsane pribadi / rahsa pekenira kono//
  53. //Matur malih Ki Luhung gangsal rongpuluh / ulun pirsakna babarji / kadyaparan tunggilipun / kawula kalawan gusti / Seh Malaya ngandika lon//
  54. //Heh Ki Luhung Selawe kawula iku / parek-pareke lan gusti / tebih ireng-ireng iku / ing netra lan putihneki / lan maksih tebih kang otot//
  55. //Ulu iring kalawan daging ing gulu / dene pareke babarji / mungguh datolah lan makluk / ya pekenira pribadi / tan marang nyata Hyang Manon//
  56. //Ngibarate lir sotya lan senenipun / heh Ki Luhung prahsa tunggil / puniku pasthining kawruh / nyata kang ngucap puniki / ingkang den ucap Hyang Manon//
  57. //Gih puniku pamanggih pangawruh ingsun / Ki Luhung umatur aris / dhateng manira anuwun / ngandika Jeng Sunan Kali / sampun samar den pitados//
  58. //Sampun telas poma den samyemut / ajana pepeka sami / ing jatine ujar iku / lan mulana kang tan ngreti / budinen den kongsi weroh//
  59. //Agunema marang wong wus tunggal kawruh / liyane aywa den wruhi / yen tan sabadan nyaweku / poma-poma wekas mami / aja gebreh bok kacethok//
  60. //Kacenthoke krana geng-genge pakewuh / amung sampurnaning pati / marma keh kang tiba luput / wus bener pangrakitneki / ing pati temah maleyot//
  61. //Maleyote dening pakaremanipun / tan kelar tibaning pati / keron misih wowor sambu / munya arta anak rabi / kabeh padha dadi mungsoh//
  62. //Lah ta iku pakewuhe wong tumuwuh / nora kena kamitolih / anak rabi bapa babu / brana arta peni-peni / jroning sakaratil maot//
  63. //Ujar iku gegulangen mupung durung / yen wus kasep neniwasi / sapa kang bisa tetulung / aja pijer olah mukti / ing pati ywa kabesturon//
  64. //Nadyan wus wruh yen anggung gawe katungkul / marmane ajana kibir / jer sira durung ana wruh / rasane mungguh ing pati / mula ingsun iki lumoh//
  65. //Pakareman sun tilar tan ana kantun / lakuningsun dhingin-dhingin / kang nistha tanpa karyeku / temahan nelaya budi / tanpa pedah yen rinaos//
  66. //Wusananya lir kawahyon ciptaningsun / darbe panggraita ening / pan ing lair sedyanipun / angantepi cara abdi / mung pamrih ingsun ing batos//
  67. //Karya sasap panyireping tyas tekabur / dene mungguh tekat mami / sun tobataken satuhu / lamun tan sampurneng pati / sengga jisim kongsi bosok//
  68. //Tuwin wutuh sapa kang maido kupur / yen meksa tan pracayeki / nyatakna kapaten ingsun / yen wus kinubur den aglis / dhudhuken sengga nglagorong//
  69. //Tuwin bosok angur pakakna ing asu / yen durung wruh sajatining / puruhitaa ywa ngawur / temah samar pati kapir / wong urip yen tanpa tudoh//
  70. //Ngapirani yen ngamungna saratipun / yen tan darbe ngelmu jati / dene babar pisanipun / nora den lebokken tulis / larangan ageng kinaot //
  71. //Wonten malih kojah saking guru-guru / kang wus winejangken mami / sun kumpulken dadya suluk / padha anggiten ing galih / dadya tarbukaning kawroh//

PUPUH XXII
K I N A N T H I

  1. Kinanthi panduking dunung / kang kinudang para wali / mukmin kas para ngulama / myang wicaksana berbudi / kabudayaning paningal / kang pineleng lenging galih//
  2. Katongtona ing pangestu / ring sakaratil maoti / ing pangreh aja sulaya / jamaning ngaurip iki / yen prapta jaman kamuksan / kang aputus den patitis//
  3. Den awas wasananipun / yen ing mangkana linuwih / tegese luwih tan ana / iya ingkang memadhani / iku nora magepokan / tan ana ingkang nyelaki//
  4. Nanging waspada kalangkung / saobahing rat kaliling / yekti nora kasamaran / mangkono lire sayekti / Alah iku tanpa rupa / nora abang nora kuning//
  5. Nora ireng nora wungu / nora dadu nora putih / tan mancorong tan mancurat / tan mancorong kadi sasi / tan cumlorot kadi lintang / tan gumebyar lir hyang rawi//
  6. Lan nora mambu Hyang Agung / nora sedhep nora wangi / mis bacin maning iyoa / ingkang penguk ingkang tengik / wus nora gepoki pisan / angambar menuhi bumi//
  7. Lan Alah nora angrungu / sewu mokal lamun tuli / kang kumrincing kang kumrampyang / kang jumebret kang gumerit / kang gumludhuk kang gumlodhak / yeku wus nora ngamboni//
  8. Nanging kabeh wus kawengku / jro langit jabaning langit / unen-unening sajagad / tan kekilapan sayekti / lan Alah puniku nora / ana rasa kang ngrasani//
  9. Tegese kang rasa kecut / nora legi nora gurih / nora adhem nora panas / nora pedhes nora asin / sepet getir pait nora / nanging mupangat sayekti//
  10. Tan lara nora angelu / nora enak nora sedhih / nora bungah nora susah / sirna saliring dumadi / yeku wujuding Hyang Suksma / sipatolah kang mumpuni//
  11. Kang nora kena dinumuk / kang tan kena den rasani / tan kena den ambu miwah / nora kena den tingali / mung dumuk-dinumuk iya / sarta kodrate pribadi//
  12. Lan ambu-ingambu iku / rasa-rinasa pribadi / rungu-rinungu priyongga / tingal-tiningal pribadi / yaiku kang ingaranan / datolah ingkang kakiki//
  13. Ing kono gone pakewuh / ewuhe wong olah ngelmi / bok tumpangso salah tompa / bote ingkang neniwasi / tan wurung rineweng setan / den dhedhabyang den gebugi//
  14. Jenenge ngelmu puniku / lungguhe kawan prakawis / kang dhingin iku sarengat / tarekat kang kaping kalih / kakekat kaping tiganya / makripat ping pat lireki//
  15. Lire siji-sijinipun / ing pangreh kang den legeti / sarengat ingkang ginulang / tegese sarengat nenggih / tatakramaning ngagesang / kang den lingling den kawruhi//
  16. Kang den eman badanipun / den reksa den gumateni / amawas sariranira / wales-winales ngaurip / saur-sinaur tan gothang / lara-linaran sayekti//
  17. Mengkono saurutipun / wong sarengat pamrihneki / dene wong ahli tarekat / amawas wekasing ati / tegese kang pinangeran / mituhu kareping ati//
  18. Mendeng pamendenging kalbu / saosiking tyas kaeksi / dene kang ahli kakekat / eroh kang dipun idhepi / den eling-eling winawas / wekas-wekasing dumadi//
  19. Aja pijer adedunung / dumunung jamaning urip / urip aneng ngalam dunya / tan wurung yen bakal mulih / mulih marang kalanggengan / ginulang pangrehireki//
  20. Kaping pate kang winuwus / wekasing reh kang pinurih / kang para ahli makripat / sinarapat den sirepi / sirep sagung reresepan / sinesep wusana sepi//
  21. Rasa rinasan ginelung / ginulang-gulang ywa pangling / kapileng lenglenging tingal / katingal ing siyang latri / eling lukitaning alam / dadi satruning dumadi//
  22. Yen dinadaka bok dudu / marma sagung ingkang sami / ulah ngelmu kalepasan / wajib samya ngati-ati / kapat pisan den waspada / lakuning reh siji-siji//
  23. Akeh angel temah luput / kadhang gampang bilaeni / saking kurang kaprayitnan / wiweka kang den kawruhi / beda kang wus kanugrahan / kang sinebut para wali//
  24. Kapat pisan wus kacakup / malah siji nora gempil / mangsah angangsah makripat / memper wahyuning pra nabi / kang kinonang-konang sira / kang wus tan kena sinisip//

PUPUH XXIII
G  A  M  B  U  H

  1. Kojah ingkang ginambuh / wonten caritaning wali kudup / saking Jawi nama Sang Seh Sutabari / langkung wanter tekadipun / tur karamate kinaot//
  2. Myang warnanira bagus / weweg pideksa asemu ngrangkung / alelana mring Ngarab pindha raryalit / sami lan ngumur tri taun / sarwi wewuda kimawon//
  3. Myang pandhita gung-agung / miwah Amir Molana Kaji Rum / dereng kondur saking dennya munggah kaji / ing ari Jumungah kumpul / raryalit prapta dumrojog//
  4. Tanpa larapan uluk / salam salamu ngalaekum / ya tuwanku Mulana Rum Amir Kaji / lan para jumah sadarum / nulya tan jawat gumuroh//
  5. Ya ngaleka salamu / heh raryalit lungguha sireku / nulya lenggah ing ngarsane Amir Kaji / ngandika Risang Amir Rum / heh para jungah sapa wroh//
  6. Rare kang darbe sunu / para jungah sadaya umatur / dhuh pukulun datan wonten kang udani / sudarmeng rare puniku / ing Ngarap ngriki tan tumon//
  7. Inggih prayoginipun / tuwan dangu pribadi puniku / asalipun pun rare saking ing pundi / ngandika Amir Kaji Rum / heh walat ingsun tetakon//
  8. Ing ngendi pinangkamu / dene tanpa larapan praptamu / rare matur ya tuwanku Amir Kaji / dereng purun jarwa ulun / ing purwane praptaningong//
  9. Amba tanya rumuhun / ing tuwan mrih jumah sadarum / angandika Molana Rum Amir Kaji / ya walah apa karepmu / becik takona maring ngong//
  10. Apa kang adi luhung / apadene masalahing ngelmu / ingkang ngekak miwah ingkang gaib-gaib / raryalit alon umatur / gampil yen tuwan wus sagoh//
  11. Dene tetaken ulun / gaibing Allah lan malihipun / gaibing Mukamat puniku kang pundi / mesem ngandika Amir Rum / heh thole yen sira takon//
  12. Gaibing Alah iku / pan Muhkamad de Muhkamad iku / pan gaibe pan Alah ingkang sayekti / iku yen sirarsa weruh / sarwi gumujeng turnya lon//
  13. Ya Tuwan Molana Rum / miwah para jumungah sadarum / pan jawabe Mukamat gaibing Widhi / kaaken punapa iku / Muhkamad dening Hyang Manon//
  14. Punapadene lamun / Alah winastan gaibing rasul / Alah iku kaaken napa mring nabi / ya thole ingsun tan ngrungu / kaya ujarmu mengkono//
  15. Mara jarwaa gupuh / teka ngendi pinangkanireku / rare matur ya tuwanku Amir Kaji / dereng purun jarwa ulun / ulun malih atetakon//
  16. Ing Tuwan Sang Amir Rum / miwah para jumungah sadarum / salat Jungah kang tuwan sembah punapi / tuwin salat limang wektu / kularsa weruh sayektos//
  17. Ngandika Molana Rum / saha para saleh para jamhur / iya thole sun salat Jumungah iki / tuwin salat limang wektu / tan liya nembah Hyang Manon//
  18. Lamun nora kadyeki / nora esah sembah pujinipun / wus Mukamat kang muni ing dalil kadis / raryalit ika duk ngrungu / sarwi wentise den entrog//
  19. Sun idhep tan kadyeku / ya tuwanku Molana Kaji Rum / ing panembah tuwan anembah Hyang Widhi / luwih saking sewu luput / prasasat nembah dhedheyos//
  20. Panembah tuwan ngawur / siya-siya tan wrin jatinipun / tingaling kang sembah tuwan saking pundi / dhateng pundi purugipun / pundi enggene Hyang Manon//
  21. Dheleg Amir Kaji Rum / para jungah kabeh ting palinguk / dennya kaluhuran sabda lan raryalit / dangu-dangu mojar arum / ya thole ingsun tan weroh//
  22. Ing enggone Hyang Agung / lan araning sembah iya tan wruh / miwah witing sembah iya tan udani / mongka rare ika muwus / ya tuwanku Rum Sang Katong//
  23. Myang para saleh jamhur / pamuwuse kadya rare timur / anggerayang tan ana ingkang gepoki / anembah muji Hyang Agung / tuwan jawakna maring ngong//
  24. Kaaken napa iku / Alah dening paduka Amir Rum / angandika Molana Rum Amir Kaji / ya thole marma sun sebut / sun mulya-mulya Hyang Manon//
  25. Dene gawe maringsun / lan akarya manungsa sadarum / andadekken bale ngaras bumi langit / miwah ing saisinipun / dinadekken ing Hyang Manon//
  26. Myang swarga narakeku / awal akir lair batinipun / nora liyan kabeh titahing Hyang Widhi / ralyalit sugal amuwus / ah genah apa Sang Katong//
  27. Pangucapira iku / tuwin para saleh para jamhur / pamuwuse tan ana ingkang premati / morek pijer akatungkul / padha dhikir legog lohok//
  28. Pijer sujut lan rukuk / uwus marem sembah pujinipun / tangeh lamun praptaa ingkang ginaib / pangrasane wus pinunjul / tan ana graiteng kawroh//
  29. Heh Molana Kaji Rum / miwah para jungah para jamhur / rare alit kewala pasthi udani / kang kaya ujarmu iku / yen kabeh titah Hyang Manon//
  30. Nanging sireku ngawur / angarani tan wruh aranipun / Amir matur ya tuwanku rare alit / paduka jarwa rumuhun / asal tuwan kang sayektos//
  31. Angandika Seh Samsu / Tabarit heh Molana Kaji Rum / saking embuh saking tambuh prapta mami / saking kadadean durung / dadi pan ingsun wus dados//
  32. Ingkang gaibul uyup / durung dadi ya Alah ya rasul / durung dadi pan ingsun dadi rumiyin / kang luwih mulya pan ingsun / saking sakehing dumados//
  33. Mangkana Molana Rum / lawan para jumungah sadarum / sami nembah ing suku sang rare alit / raryalit malih amuwus / heh Molana Rum Sang Katong//
  34. Panjawabmu Hyang Agung / sira arani gaib sadarum / rasul sira arani gaibing Widhi / raryalit pan bisa muwus / kaya ujarmu mangkono//
  35. Lan sembayangmu iku / kang sira sembah nembah Hyang Agung / yen mangkono sira misih padha kapir / durung Islam kang satuhu / dene tekatmu mengkono//
  36. Sira apa padha wruh / makaming Allah lan wujudipun / lawan kaya apa rupane Hyang Widhi / sira apa wus kapangguh / apa lanang apa wadon//
  37. Matur Amir Kaji Rum / miwah para jumungah sadarum / ya duk timur kawula dereng udani / ing sual tuwan puniku / raryalit malih miraos//
  38. Yen mangkonoa heh Rum / aja nembah ing Allah sireku / tan sampurna sira mundhak kupur kapir / andheku Amir Kaji Rum / pan sarwi aris turnya lon//
  39. Ya tuwanku Seh Timur / inggih sinten paduka pukulun / seh ngandika sarwi rupa kaki-kaki / lenggah ing kursi mas murup / neng ngarsane Rum Sang Katong//
  40. Kursi karamatipun / sami gawok kang miyat sadarum / panganggone sadaya wus sarwa langking / pamuwuse mring Amir Rum / heh Amir yen sira tan wroh//
  41. Sajatine ya ingsun / ingkang lanang wadon iya ingsun / miwah ingkang minum minuman ya mami / kang tandhak-tandhak ya ingsun / tan edan ngedanken ingong//
  42. Kang tambuh-tambuh ingsun / ingkang gaib kang suyut ya ingsun / ingkang rasa kang rumongsa iya mami / kang nembah sinembah ingsun / kang puji pinuji ingong//
  43. Ingkang nikmat ya ingsun / … / ingkang lair ingkang batin iya mami / kang ngrasani iya ingsun / kang rinasan iya ingong//
  44. Ingkang wedi ya ingsun / ingkang wani tan liyan ya ingsun / ingkang kadim sayektine iya mami / kang manikem iya ingsun / kang dadi awak pan ingong//
  45. Kang anom tuwa ingsun / ingkang lanang ingkang wadon ingsun / iya ingsun ingkang sugih ingkang miskin / ingkang ratu iya ingsun / kang dadi bala ya ingong//
  46. Ingkang akeh ya ingsun / ingkang sathithik pan iya ingsun / ingkang jodhon ingkang selen iya mami / ingkang lumaku ya ingsun / ingkang mandheg iya ingong//
  47. Ingkang gumuruh ingsun / ingkang meneng sayekti ya ingsun / ngandhap nginggil kanan kering iya mami / wuri ngarsa iya ingsun / kang lor wetan kidul kulon//
  48. Nora liyan ya ingsun / kang loh kalam nukat gaib ingsun / kang dat sipat apngal pan ya mami / kang wujut ngelmu nur suhut / sajatine iya ingong//
  49. Kang bumi geni banyu / miwah angin angin iya ingsun / ingkang sabar ingkang keras iya mami / ingkang alim iya ingsun / ingkang kereng iya ingong//
  50. Ingkang dhihin ya ingsun / ingkang kari tan liyan ya ingsun / kang sarengat kang tarekat iya mami / kakekat makripat ingsun / kang iman tokit ya ingong//
  51. Ingkang Alah ya ingsun / ingkang Mukamat pan iya ingsun / pan gaibing Mukamat pan iya mami / gaibing Alah ya ingsun / kang gedhe cilik ya ingong//
  52. Ingkang anak ya ingsun / ingkang nganakaken iya ingsun / kang kekadang kang alola iya mami / ya ingsun kang kalek makluk / kang alip lampahing ingong//
  53. Kang min kang ake ingsun / kang min akir kang dat iya ingsun / ingkang dunya kang akerat iya mami / kang swarga naraka ingsun / ya ingsun kang jaba jero//
  54. Heh Mulana Kaji Rum / miwah para jumungah sadarum / ingsun pemut aywa pepeka ngaurip / mokal yen sira nora wruh / ngaurip temahan layon//
  55. Ing kono gon pakewuh / luwih ewuh keh wong salang-surup / ngelmu sarak den arani anguwisi / malah panasaran agung / yen tan darbe ngelmu jatos//
  56. Aja pijer kumlungkung / iku dadi dedalaning kumprung / pengung bingung embuh-embuh kang den rukti / kitab Kuran ngundhung-undhung / kodheng brahala ginendhong//
  57. Kadhangan wong kadhadhung / ing drubiksa den ajaka lurung / mring pepereng peri pinindha apsari / sarwi siniweng dhedhuwur / jinagan dening gandarwo//
  58. Pangrasane swarga gung / tan uninga yen kalbeng bekukung / kang mengkono tanggung-tanggung dadya janmi / ya angur dadia lutung / patine tanpa karaos//
  59. Tanpa pratikel iku / sirnane iya datanpa tutur / dadi jalma yen tan wruh tananjultarki / datan wurung katalikung / heh eling-eling Rum Sang Katong//
  60. Ya ta Risang Amir Rum / saha para saleh para jamhur / duk miyarsa ring sabda risang siniwi / samya nembah ngraub suku / sarwi ngrarepa turnya lon//
  61. Ya tuwanku Seh Sepuh / mugyangsala sapangat pukulun / lan peparab tuwan kularsa udani / alon ngandika Seh Pikun / heh Mulana Rum Sang Katong//
  62. Lan jumungah sadarum / nora ta sira weruha ingsun / aran ingsun iya Sang Seh Sutabarid / sawusnya ngandika uluk / gya amusna saking enggon//
  63. Gaib sakursinipun / nulya sinuhuran salamipun / pan gumuruh sarwi andongong prasami / jetung getun asru ngungun / joto-joto ting palenggong//
  64. Angunggo-unggo sagung / ageng alit samya ting palinguk / ngungak-ungak mangu mangungune dening / praptane lan kesahipun / nora nana ingkang weroh//
  65. Kang kari sanget mangu / angken wewayangan wuyung / mangu-mangu langkung saking poyang-paying / kayungyun sanget kilayu / yen kagrayang tan anggayoh//
  66. Ing kayumananipun / kaya-kaya kaleyanga wahyu / weh wirayat yayah maniyup yang-yanging / kekayangan mrih rahayu / kayun ngupaya Hyang Manon//
  67. Dadya samyayeg guyub / sadaya nedya puruhiteku / ngelmu ingkang nampurnakken ing ngaurip / ana ngetan ngalor ngidul / saweneh ana angulon//
  68. Titi kikayatipun / wali mulya poma-poma sagung / anak putu rasakna lepiyan niki / sengga de kongsi sumurup / mring tekat ingkang mengkono//
  69. Nanging aja angawur / gegurua mupung ana umur / yen den ajab ing tulis bae tan keni / lamun durung anggeguru / gurayang nora gumacos//
  70. Dadya ahli tasawub / ahli usul miwah ahli suluk / lamun durung ahli puruhita ngungkih / yekti temah sasar-susur / wantere angas kemawon//
  71. Jer iki antepipun / pangrakite parabot pangracut / iku nora kalebu sajroning tulis / amung cumanthel ing guru / sawab larangan kinaot//
  72. Tamat pamitranipun / ari Soma ing lek kaping pitu / ing Jumadiawal warsanipun Alip / Isakanya kang lumaku / wujud nabi murweng katong//
  73. Yeka ta kang manurun / rare mudha cumanthaka bangun / amanedhak rawiyadi kang ginaib / nenggih wirayating suluk / jaman Demak winarneng don//
  74. Lawan caritanipun / wali mulya kang sampun linuhung / kang peparab nenggih Sang Seh Sutabarid / lelana kalantur-lantur / prapteng Arab kacariyos//
  75. Samya bantahan ngelmu / ingkang angel arang kang anemu / ing pasemon sasmitaning ngelmu jati / tangeh wikan kang anurun / rahsaning ngelmu kinaot//
  76. Amung dennya kayungyun / caritanya ing jaman karuhun / mokal wruha kang gaib kang werit-werit / wewerane ing pangawruh / darma anurun kimawon//

@@@

SULUK LONTHANG


KANG SINEKAR LONTHANG 

  1. Sun ngrupaka tinembangan, lonthang lonthang, kang den anggit, ing lakune lebe lonthang lakune saking bang wetan.
  2. Pengajine nora den gurayang pisan, sembayange pan nora den ambah pisan, itabipun, den gaweya wawayangan.
  3. Klebutipun gen gawe umpaking diyan, ateteger pinggir pasar, cecongklangan sambi wuda, atetegar tanpa jaran.
  4. Mung konthole gegamberna, gegamberan mung duweke beranga, geng apanjang, lagi tangi yen dinulu thetholangan.
  5. Wong sapasar padha geger, apuyengan, lebe lonthang den arani ing wong buyan, lebe lonthang angucap aderengesan.
  6. Ingsun iki kepengina, ulah paesan, sokur sewu, oleya rabi perawan, jer bojku wis kempong kaya ingwang.
  7. Nadyan tuwa jibusku misih brengkayang, kula estri sapasar padha puyengan, lebe lonthang nyander ngajak sosodoran.
  8. Kang den sander padha kaget, kamigilan, lebe lonthang angucap aderengesan, sajatine tanana estri lan lanang.
  9. Iya iku, pangrenahe lebe lonthang, bok iyaa bak ayu dadi timbangan, gok gelema, ingsun ajak sesodoran.
  10. Barakane ingsun wuruk, pepethesan, lebe lonthang padha goleng bang den guyung, ing adon-adoni bikang.
  11. Kang dol bikang, anggitiki sru dikayang, lebe lonthang guguthule saya ambapang, nora mari malah nesu, anerajang.
  12. Kados bikang lumayu kajengkang-jengkang, suka-suka lebe lonthang, jejogeda nsarwi tanjak, pacak gulu tatayungan.
  13. Suwe-suwe jibus metu jeneng lahang, lebe lonthang dudu pasar lelembeyan, lebe lonthang munggah masjid cecawetan.
  14. Nabuh bedhug durung mongsa, dipun tembang, kyai modin kang sembayang, angarani ing wong edan, tuwa ano kagegeran.
  15. Lebe lonthang angucap sambi ambatang, labeh iku padha luput ambayang, mongsa kaya sembayange Lebe Lonthang.
  16. Lebe lonthang sembayange pepthingan, lebe lonthang bocah branyak kadurusan, tanpa gawe salat tan wruh pernah ing Hyang.
  17. Kyai Modin ngucap sawi kadhungsangan, Lebe Lonthang den arani ika edan, Lebe Lonthang medhun masjid tetayungan.
  18. Lebe Lonthang cucul mari cecawetan, kadi wau briga-brigi tholang-tholang, Nyai Lebe Lonthang mara, mapag dalan.
  19. Sampun porot, susune leber lir diyan, Nyai Lonthang kebene lungsuran salang, sinjangipn lungsuran jala tambalan.
  20. Pan kapapag neng marga banjur rangkulan, sakarone padha kangen bung-ambungan, Lebe Lonthang dhogole meksih beranang.
  21. Nyahi Lebe murina nasabi sinjang, kang nunurat pan gumuyu, tanpa rowang, guynipun tegese den etang-etang.
  22. Sun watara tan beda kang, darbe layang, buh benera buh sisip denya ambatang, pembatange kang nerat kang darbe layang.
  23. Laku samar, tarapane lebe Lonthang, bener luput kang nerat darma tumandang, sampun titi ingkang ngaran Suluk Lonthang.

@@@

SERAT MIKRAJ


  1. ││bismillahirrahmanirrahim alahmdulillahirabbilalamin washalatu wassalamu alaa Rasulihi Muhammadin waalihi washabihi ajmain ama badu ana pon sasampuni amuji ing Allah lan amuji ing Rasullulah shalahualaihisalam lan kulawargane lan shahabate sakabehe Abuhu Masud anerat ing cariyos punika kalayan basa Jawi dara pon ngartos ingkang boten ngartos basa ngaji kalayan muga-muga angsala pangapuraning Allah taala lan syapangat kanjeng Rasullulah shalahualaihisalam ingkang anerat kalayan ingkang amaca lan sababehe ingkang amirsakaken ing cariyos punika saking bagendha Abas radhiyallahualaihisalam nalika ing mraj ingkale alinggih ing misbar Masjid Haram pinarek dening para shahabat kalayan para jahamad kaliyan nabiyu shalahu││
  2. ││alaiwassalam asholatu insun rong rakangat salam ing malem itsnai tanggal pitulikur saking wulan Rabiul awal bada ing shalat munggah ingisun ing paturon isun nedha teturon nuli teka ingisun Malaikat Jabarail iku anggen nenggon kopeyah destar kulambi lan dodot ingkale padha acahya la nana sato sawiji luwih bagus lan mencorong cahyane oranana ing dunya iki sato kang kadiya mangkana lan aweh salam uga maka gelis-gelis anyahuri ing salame karone iku nuli ngucap Malaikat Jabarail “ya Muhammad kakasihing Allah – lan dening Allah taala minggah dhateng langit aningala tuwan ingalahe lokaning Allah taala lan punika anggen nenggen saking sara tuwan anggeya lan││
  3. ││tunggangan saking Sawargi tuwan lan punika ayat Pamanullag taala ing dalem Quran” maka nuli amuji alahamdulillah lan gelis-gelis ananggapi isun ing anggon nanggon iku nuli sun enggo pisan lan ayat ing dalem Quran iki ayate “subhanallazi asrai biabdihi lailan minal Masjidil Haram ilal Masjidil Aqsha allazi baraknaahu linu riyahu minal ayatina innahu huwas samiul basher” maka nuli amarani isun Burak iku ingkale Malaikat Jabarail iku anyekeli ing kundhaline lan Malaikat Mikail iku anyekeli ing ababahe maka nadya sun tunggangi Burak iku takdiring Allah taala sun tunggangi mangka sakabehe Malaikat iku padha duka cingtane maka ngucap Jabarail “kana apa sira ora gelem tinunggangan dening – subhanahu alaihiwassalam apa ta sira ora kaweruhi yen Nabi Muhammadiku kakasihing Allah taala lan kang sineli – para nabi kabeh” maka nuli matur││
  4. ││Burak ingkale suwarane iku aris lan gumeter awake saking sanget wedine ing Jabarail ature “ya akhi Jabarail boten pisan kawula yen lumunga tinunggangan ya ning kakasihing Allah kula ajeng nunuhun jangji rumuhun ing Nabi Muhammad shalahualaihisalam benjing ing dinten qiyamah Nabi Muhammad shalahualaihisalam mugiya sampun anitihi Burak sanes saking kawula sapuniku panuhun kawula dhateng tuwan karna tuwan kang sinelir kang minulyakaken dening Allah taala ing dinten qiyamah kang linewihaken saking para nabi sedaya” ing sapangan nuli meneng isun sasamat anenedha ing Allah taala mugiya andulurana ing panenedhaning Burak ing tuwan maka nuli ngucap Jarail “ya Muhammad age tuwan titihi Burak punika sampun hambah nyekel ing kundhaline lan Mikail anyepengi ababahe” maka nuli gelis-gelis isun iku anunggangi ing││
  5. ││kale anyekeli isun ing sawiwine karo maka nuli Jabarail iku amemekas ingisun “ya Muhammad tuwan lumampah saking Mekah dhateng Betal Muqadas lawan amiharsa tuwan suwara kang saking tengen tuwan sampun – lan suwara kang saking kiwa sampun tuwan sahuri “ maka nuli bubar sawiwine Burak iku ingkale den iberaken isun iku kaya kilat malah-malah ora ningali isun ing dhiriningisun nuli angrungu isun ing suwara kang tengen isun ujaring suwara “ya Muhammad sapa rowang tuwan lumampah” iku ora sun sahuri sun tingali pon ora karna wus ana wewekase Jabarail nuli ana suwara kang saking kiwa nisun ujare iya kaya kang kang dhihin iku iya ora sun sahuri sun tingali pon ora nuli ketemu isun lan wong wadon sawiji ngadeg ing pinggir dedelan ing kaluwih owah rupane lan luwih wangi ambune nulu ngucap wadon iku “ya Muhammad tuwan kendela sasangat rumuhuin hambah aneng wawartos ing tuwan” iku ora sun││
  6. ││andhegi sun sahuri pon ora maka nuli teka isun ing Betal Muqadas awatara lalakon telung wulan den iberaken isun dening sakedhap betah pon oral an ana Malaikat Jabarail wus ana ing kene lan sartane Malaikat iku kabeh ingkale padha awe salame Malaikat iku kabeh ingisun mala nuli gelis-gelis isun amangsuli salame Malaikat Jabarail iku anggawa nanampan sawiji ingkale luwih bagus cahyane la nana ing dalem nanampan iku tutuwung papat kang sawiji ahisi puhan kang sawiji ahisi madu kaping telune ahisi sajeng kaping pate ahisi banyu ingkale angucap Malaikat Jabarail iku ingisun “ya Muhammad tuwan pilih punika inum-inuman sakarsa tuwan – ing saka sawijine tuwan dhahar” maka nuli sun pilih ing tutuwung kang ahisi puhan maka isun inum pisan kari saddhidhik ora sun entekaken pisan nuli angucap Jabarail “ya Muhammad yen telasa tuwan dhahar puhan││
  7. ││punika yakti umat tuwan manjing Swarga kabeh” nuli gelis-gelis sun alap maning puhan iku sun entekaken maka ngucap Jabarail “ya Muhammad yen tuwan telasena pan umat angrahan panasing api Neraka karna pangandikaning Allah taala ing dalem Quran Wa inna minkum illa wari duhakana ala rabbika haitan maqdhiyan anapon inum-inuman sajeng punika sampun haram ing tuwan lan umat tuwan” maka sawuse iku atetemu isun lan Nabi Isa alaihisalam iku ing salame karone iku ingisun maka nuli angucap karone iku ingisun “ya Muhammad kaliwat – luwih Pangeran lan kamulyaning Pangeran dhateng tuwan kalayan hambah langkung suka bagja – papanggih kalayan tuwan kerna hambah boten – kagunganing Pangeran kamulyaning Pangeran kang ingkang sanes saking tuwan” maka sawuse iku ││
  8. ││Jabarail atakon ingisun “ya Muhammad wonten ta amiharsa sewara tuwan ing margi” maka ujar isun “iya” mangkene ujare “ya Muhammad sapa rowang tuwan” ing margi lumaku iku ora pon sun sahuri sun tingali pon ora nuli ana maning suwara kang saking kiwanisun ujare iya kaya suwara kang saking tengen nisun pon ora sun sahuri sun tingali lagi ora nuli ana wong wadon siwiji ing pinggir dedalan angandegaken ingisun ingkale wadon iku luwih becik rupane lan luwih wangi ambune ujare mangkene “ya Muhammad tuwan angantiya ing kawula ayun wawartos kang langkung sae ing tuwan” iku ora sun sahuri sun tingali pon ora maka nuli angucap Jabarail “ya Muhammad sakalangkung ing bagja tuwan lan umat tuwan yen ta sahurana suwara kang saking tengen punika yakti umat tuwan dados Yahudi karna suwara kang saking tengen punika panguwuh uwuhe bapa biyanging Kapir suwara kang saking kiwa punia yen tuwan sahuri yakti umat tuwan dados Nasrani lamon││
  9. ││tuwan sahuri wong wadon punika yakti sakabehe umat ngabekti ing Allah taala karna dunya boten asih ing allah sebab wong wadon punika dunya” nuli angucap isun “Alhamdulillah” maka sawuse iku angucap Jabarail lan Mikail “ya Muhammad tuwan angalapana toya wudhu saya tuwan manjing ing Betal Muqadas ashalat kalayan Malaikat sedaya” nuli maka anadya awudhu maka anemu isun iku ing banyu la nana ing pinggiring banyu iku watu sawiji maka sun iku nadya angidek ing watu iku taqdiring Allah subhanauwataala watu iku malengkung adhuwur ora gelem sun adeki maka angucap isun ing watu iku “ya luwih watu apata ora gelem sira sun adeki” maka matur watu ikuy ingisun ingkale becik suwarane atuyre “ya Muhammad ya nabi ya Allah boten nadya pisan-pisan kawula yen lumuha tuwan adeki hamba ajeng nenuhun ing tuwan hamba wonten ngariki sampun sewu tahun sakehe sukuning manungsa wawasuh ingidek ing hamba samangke kawula sampun tuwan idak mugiya││
  10. ││sampun kongsi kahidek malih denik titiyang sanes saking tuwan” maka nuli nenedha isun ing allah subhanahuwataala muga-muga anuruta ing sapenedhaning watu iku maka sun tingali watu iku suka cingtane …. Den kencengaken awake nuli angidek isun ing watu iku ingkale hambil banyu wudhu maka sawuse iku manjing isun ing Betal Muqadas ingkale kinarya imam dening para nabi lan nuli shalat isun rong rakangat salam sawusing bada shalat metu isun saking Betal Muqadas sun tingali watu iku wus ana ing awing-awang kalawan taqdiring Allagh subhanahuwataala maka ngucap Jabarail ingisun “ya Muhammad age tuwan titihi malih Burak punika“ ingkale Jabarail anyekel kundhaline lan Malaikat Mikail iku anyekel ababahe maka nuli gelis isun iku anunggang maning lan sun cekel Burak iku sawiwine karo nuli gelis-gelis isun den ababar elare iku sarta isun iberaken kadi kilat ibere maka-maka ora aningali isun ing dhiri isun maka nuli anenuwi sun iku ing watu kana ran Syajatumuqadas la nana ing atasing││
  11. ││ watu iku jamjam saking emas kaliwat luwih becike warnane lan ana sirahing jamjam iku ing langit orana wong sawiji angaweruh anging Allah subhanahuwataala maka nuli angacap Jabarail isngisun “ya Muhammad tuwan tumedha rumuhun ing sela punika” maka nuli mudhun isun ing watu iku nuli angucap Jabarail “ya Muhammad tuwan shalata rumuhun kalih rakangat salam” maka nuli shalat isun rong rakangat maka nuli angucap Jabarail iku ingisun “ya Muhammad tuwan minggaha dhateng jamjam” maka nuli munggah isun ing jamjam maka sun tingali Syajatahumuqadas iku wus aneng dhuwur isun ingkale matur ingisun ature “ya Nabi Allah hamba rumuhun ing tuwan mawon kenging hamba ewuora kalayan sakehing sela ing swargi nyat isun iku seneng sasanget” nuli ngucap Jabarail ingisun “ya Muhammad kerana punapa tuwan kendel punika papan tuwan sampun sinungan nugraha dening Allah taala tandha tuwan kang kinarya wiwitane sakehe kadadadosan Bumi langit loh alam ngaras kursi sawarga neraka pon dinadesaken asal saking tuwan punapa kang dados wawamenging manah││
  12. ││yen tuwan sanggemana aturaning sela punika” maka nuli angucap isun “insya Allah taala he sahabatku Muqadas wus sun tedha sira ing Allah taala dadiya watu sawarga” maka watu iku suka cingtane maka nuli isun den gawa dening jamjam iku dadi kilat lakune nuli teka isun ing segara ijo ingkale kaliwat luwih jembare nuli takon isun iku ing Jabarail “ya akhi Jabarail segara punapa iku arane” nuli ngucap Jabarail ingisun “ya Muhammad segara punika segara Nun wastane antaring dunya kalayan langit”  maka liwat isun saking iku langit kapisan sun tingali langit iku manikem kang ahijo lan arane langit iku Ngajaba lan kandele langit iku awatara lalakon limangatus tahun pon samono uga mangka Jabarail anguwuh-uwuh ing malaikat kang tunggu lawan iku “ya Ismangil wengakena lawang iki”  nuli sumahur malaikat iku “sapa anjaluk lawang iku”  sumahur Jabarail “isun Jabarail” maka angucap maning kang tunggu lawang “iku sapa rowang tuwan iku” sumahur Jabarail “Muhammad kakasihing││
  13. ││Allah subhanahu wataala rowang isun tinulis ing lawang langit iki” nuli angucap Ismangil iku “Alhamdulillah” ingkale gelis amengakaken ing lawange iku nuli manjing isun iku sarta Jabarail ingkale isun iku wus ucal saking jamjam nuli gelis-gelis Malaikat Ismangil iku aweh salam ingisun ingkale luwih becik suwarane salawasisun dangu angrungu suwara kang kadi mangka nuli gelis sun jawab sdalame isun tingali Malaikat Ismangil iku rupane kaya sapi ingkale angucap “Alhamdulillah bagja hamba apa panggih kalayan tuwan” maka nuli anginekake ing lawang malaikat iku sun tingali malaikat kang anginep iku pirang-pirang malaikat orana kang anglerahi ing akehe anging Allah subhanahu wataala kang angawikani ingkale padha amaca tasbehe mangkene tasbehe “subbuhun qudusun rabbuna warabul malaikat warruh qudusun kirabbil ala subhanal aala” lan angurungu maning isun tasbehe Ismangil mangkene tasbehe “subhanalaila subhanaman bisa││
  14. ││kamitshili syaiun wahuwassamiul bashir” maka liwat isun saking iku atemu isun kelawan Nabi Adam alahisalam lagi amaca tasbeh mangkene tasbehe “subhana khiliqizadhali subhanal wajhilghaniyi subhanal adhimi wabilhamdih” maka nuli sun iku awe salam lan gelis-gelis salami sun iku den sahuri nuli angucap ingisun “ya Muhammad kaliwat luwih kamulyaning taala dhateng tuwan” maka angucap isun “Alhamdulillah” nuli atakon isun ing Jabarail “ya akhi Jabaral punapa sadyane Nabi Adam alahisalam iku” sumahur Jabarail “ya Muhammad sadyane punika angadhang rohe anake putune lamon dhateng nyawaning wong mukmin maka eca manahe lan suka cingtane karna pangandikaning Allah taala ing dalem Quran kalla inna kitabal abriralafiliyina ramaadyakama iliyunkitabun yashaduhu muqarribuna lamon dhateng nyawaning kapiran duka cingtane sarya ngandika sira iku wong cilaka doraka nuli binarunghulukaken malih dinokokaken ingsoring pitung bumi karna pangfandikaning Allah ing dalem Quran kalla innakitbal fujjari lafi sijjina││
  15. ││wanna ahyaka masijjinakitabun marqumun walulyaumizin lilmukadzibin” naka liwat isun saking iku nuli anemu isun iku wong siniksa lambene lambening onto padha den cekeli lambene iku dening malaikat den sered den engatoken sarya den ancuri tambaga ajur nuli mabrol wetenge wong iku daginge pating samubaran nyata anjerit-jerit wong iku nuli takon isun ing Jabarail “apa dosane wong iku” nuli sumahur Jabarail “ya Muhammad dosane puniku nedha artane anak yatim lan sasamaning Islam ingkale anganiyaya duking dunya – pangandikaning Allah taala ing dalem Quran innalazina ya kuluna amwalihil fibuthunihim naran wayshlauna sairan tegese satuhune wong kangamangan ing artane wong iku kabeh kalawan anganiyaya maka ana ing jerone wetenge wong iku apa neraka lan pinanjingaken ing neraka Sangir” sawuse liwat saking iku anemu maning isun ing wong siniksa wong wadon den gantung sungsang lan den canthel papandhile susune iku kalawan rante saking neraka tur gantholi watu gedhe awatara││
  16. ││sagunung nyatane nagis wong iku anjerit-jerit nuli takon isun ing Jabarail “apa ta dosane wong iku” nuli angucap Jabarail “ya Muhammad wong puniku dosane amaronsih ing lakine asih ing lanang liyan la _ angruntuhaken wewetengan” sawuse liwat isun saking iku anemu maning wong siniksa den cekeli lambene dening malaikat den angapaken cangkeme iku den lolohi api neraka kaya cacing nyata anjerit wong iku kepanasen mala-mala lebur wetenge iku den pangan dening api neraka nuli takon isun ing Jabarail “punapa ta dosane wong iku” sumahur Jabarail “ya Muhammad dosane wong puniku anitiyasa amangan haram kang wus mupakat harame” sawuse liwat isun saking iku anemu maning ing wonginiksa cangkeme den turuhi tembaga ajur umub ing jerone cangkeme nyata anjerit-jerit wong iku nuli isun ing Jabarail “apa ta dosane wong iku” sumahur Jabarail “ya Muhammad dosane wong puniku anginum sajeng wonten ing dunya dereng tobat” nyata liwat isun saking iku anemu maning ing wong siniksa wetenge iku anglemburuk kaya gunung sarta││
  17. ││dene rante lan api neraka nyata wong iku kalumah angadhang-adhang sun tingali rarahine wong iku ireng kajumus dening api neraka nuli takon isun ing Jabarail “punapa ta dosane wong siniksa punika” sumahur Jabarail “ya Muhammad dosane wong puniku katungkul dening damelan lali ing Allah taala” nuli lewat isun saking iku anemu maning wong kang lagi sisiksa lambene den sered dening malaikat teka ing dalan sukune ambune amis abacin metu nanwuk uler saking cangkeme nuli den turuhi tambaga ajur saking neraka nyata wong iku aniroka-roka anjerit-jerit nuli takon isun ing Jabarail “punapa ta dosane wong puniku” ing dalem dunya dengki hasud manaped kalayan anitiyasa angadu-hadu ing samine Islam sawuse liwat saking iku aningali isun wong isun wong kang lagi sisiksa padha den sesered dening malaikat den delehaken ing asah-asah kang kadhang kaliwat luwih jembare asah-asah iku api neraka murub kaliwat luwih gedhene urube nyata pinangan wong iku kabeh dening geni iku pating salayah padha anangis││
  18. ││anjerit nuli geseng awake iku dadi areng nyata takon isun iku ing Jabarail sahure Jabarail “ya Muhammad dosane wong puniku padha anglarakaken atine wong tuwane karo ingkale dereng wonten pangapura bapa biyange” maka liwat isun saking iku nemu maning isun wong siniksa padha den rante gulune kalawan rante api neraka ingkale mubal urub nyata wong iku kalubukan sadyane arep melayu ora kuwasa melayu nuli takon isun ing Jabarail “punapa ya dosane wong puniku” adhemen ing kabecikaning wong dheweke boten andya pisan-pisan agawe kabecikan ing padhaning Islam sawuse liwat isun saking iku ningali ing malaikat roro ingkale menebeni gedhene sami gunung kembar rupane ing matane kaya mataning kucing suwarane kadi gelap kang anamber – metu kulus pangerite kadi gusuh sarwi anggawa gadha wesi saking neraka lamon ta den pukulena ing gunung gedhene iku yakti lebur gunung iku dadi awuh lamon den kumpulena sakehing ejin lan sakehing manusa dikon││
  19. ││anggawa ing gadha iku ora kagawa saking gedhene nuli takon isun ing Jabarail “punika malaikat sinten wastane lan punapa ta gawene nggawa gadha punku” sumahur Jabarail “ya Muhammad puniku Malaikat Munkarun wa nikarun wastane damele andhatengi titiyang padha kang nembe den qubur dipun periksa den takeni lamon boten ajawab wong puniku ing patekake malaikat puniku yakti dipun gadha dados jembar apadhang kubure wong puniku” nyata takon isun ing Jabarail alaihisalam “ya Muhammad shalahualaihisalam abane puniku wamabuka waman abiyuka wamadinuka wama amanuka wama qiblatuka wama ikhwanuka ya akhi Jabarail ya Muhammad kapara pun qala jawabe ya Muhammad jawabe puniku Allah Pangeran kawula Nabi Muhammad shalahualaihisalam nabi kawula agama Islam kawula Quran imam││
  20. ││kawula Kabah Allah kiblat kawula wong Islam lanang Islam wadon wong mukmin lanang mukmin wadon sanak kawula punika jawabe kang salaman saking siksana malaikat puniku” maka amuji isun ing Allah subhanahuwataala Alhamdulillah lan angrungu isun ing tasbehe malaikat roro iku mangkene tasbehe “subhanaqadiril muqtadir subhana muntaimi subhana maliki alimi” maka liwat isun saking iku anemu ing ayam sawiji kaliwat luwih putihe warnane cecengar angure sirahe iku ijo ingkale amuji ing Allah subhanahuwataala kaliwat becike suwarane mangkene pujine “subhanaman tusabbihu rububifialaihi salamjariha subhanaman tusabihuthuyuri fiauqoriha subhanaman tusabbihu lahu luhustu fi akhlakiha” nuli takon isun ing Jabarail “ayam punapa punika kaliwat luwih becike suwarane iku” ngucap Jabarail “ya Muhammad punika ayam panutaning ayam dunya lawan kawuwuluruk ayam punika sakehe ayam dunya sami nyahiri kawuwuluruk” maka liwat isun saking iku aningali ing malaikat sawiji sawiwine││
  21. ││kang sasisih iku geni sawiwi kang sisih iku banyu lan ora mati geni dening banyu lan ora panas banyu iku dening geni ingkale amaca tasbeh mangkene tasbehe “subhanaman jalaqa bainayadaihi” nuli takon isun ing Jabarail “sapa malaikat punika wastane” sumahur Jabarail “ya Muhammad punika Malaikat Israfil panguluning sakehing malaikat ing langit puniki damele anjaga mega kalayan angin lan anurunaken udan lawan den kibaraken sawiwine kang geni punika dados kilat kalawan gelap lan den kibaraken suwiwi kang toya pinika dados awan” maka liwa t isun saking iku anemu isun ing segara kaliwat luwih jembare lan luwih gedhe ombake lan banyune aputih maka nuli takon isun ing Jabarail “segara punapa puniku arane” angucap Jabarail “ya Muhammad segara puniki anataraning langit kalih wastane Abriyah kang sinamburataken ing sakehe wong kang padha satumune Allah taala ugi ingkang langkung wikan” maka liwat isun saking iku tumeka ing langit kang kapindho sun tingali langit││
  22. ││awatara lakon laming tus tahun anatarane pon samono uga maka anjaluk lawang Jabarail “he Malaikat Khoil wengakena lawang iki” maka sumahur Khoil “saka iku” angucap Jabarail “isun Jabarail” maka gelis-gelis winengakaken lawang iku nuli angucap Malaikat Khoil “ya akhi Jabarail sapa rowang tuwan puniku dene kaliwat luwih becike wadane manjerong cahyane” maka angucap Jabarail “rowang isun iki kakasihing Allah Nabi  Muhammad tuwusaning Allah kang sinutah ing lawang langitira iki” maka gelis-gelis awe salam Malaikat Khoil ingisun “ ya Muhammad kaliwat luwih sihing Allah dhateng tuwan boten wonten ingkang rumuhun tingkah kang dados tuwan punika” ingkale amaca tasbeh mangkene tasbehe “subhanaman tamannan bil qudlati wal qaharal ibadibil mauti wal fanai” maka liwat isun saking iku aningali malaikat pira-pira malaikat oranana kang angaweruhi kehe││
  23. ││anging Allah subhanahuwataala kang angawikani lan tingkahe malaikat iku abagi-bagi sawane ana kang arukung sawane ana kang asujud sawane ana kang amaca tasbeh mangkene tasbehe “subhanalarimi akrim ujanal waritsi wasii subhanal azimil azam” maka liwat isun saking iku atetemu isun kalawan malaikat sawiji arane Ismangil maka gelis-gelis awe salami sun ing malaikat iku nuli den jawab salami sun iku sembari mesem lan isun iku den rangkul den ambungi sirah isun sarwi angucap “ya Muhammad kaliwat luwih nugrahaning Allah subhanahuwataala dhateng tuwan” sarta amaca tasbeh “subhanamanu subhana badiul ahad subhana mubdiul hayyul mumitsu” sawuse liwat isun saking iku anemu isun ing malaikat sawiji sirahe iku pitungpuluh cangkem kang cangkem sawiji pitungpuluh ilate kang ilat sawiji pitungpuluh pujine mangkene unine “subhanakholiqiadzim subhanallah wabihamdi” nuli││
  24. ││isun takon ing Jabarail “sapa malaikat puniki wastane” sumahur Jabarail “ya Muhammad wastane puniku malaikat kang kinon dening Allah subhanahuwataala andum riski ing sakehing kawulaning Allah subhanahuwataala” maka liwat isun saking iku anemu isun ing segara sawiji kaliwat luwih jembare lan banyune ijo warnane lan kahideran segara iku dening pira-pira malaikat eshap maheshap oranana angaweruhi ing kaya malaikat iku anging Allah subhanahuwataala kang angawikaning maka liwat isun saking iku nemu maning isun ing segara kaliwat luwih jembare lan jerone la nana pinggiring segara iku pira-pira malaikat ana kang …….. ana kang angadheg bala kacahya malaikat iku padha lan wiwilanganing ……ning segara dunya nuli takon isun ing Jabarail “lahutan pundi punika tiga” maka liwat isun saking iku teka isun ing langit kaping telu lalangit iku wesi purasani kang acahya kuning lan kendele langit iku awatara lalakon limang atus tahun antarane pon samono uga││
  25. ││lan arane langit iku Mangun maka nuli anguwuh-uwuh Malaikat Jabarail anjaluk lawang “he Bangil wengakena lawang iki” maka angucap Malaikat Bangil “sapa iki” nuli sumahur Jabarail “isun Jabarail” maka nuli gelis-gelis den wengakaken lawange iku nuli manjing Malaikat Jabarail iku maka sarta isun nuli angucap Malaikat Bangil “tuwan kaliwat luwih ya adhi Jabarail sapa rowang becike wadane lan manorong cahyane” sahure Jabarail “he Bangil apa ta ora sira kaweruhi tulis ing lawang langit iku iya Nabi Muhammad shalahualaisalam kakasihing Allah subhanahu wataala sinelir nabi kabeh” ngucap Bail “apa iku angandhikan dening Allah subhanahu wataala” angucap Jabarail “anut yen Nabi Muhammad ingadhikan” nuli geli ……… salam malaikat iku ing ingisun jawab salame ku nuli angucap malaikat iku ingisun “ya Muhammad kaliwat luwih nugrahaning Allah subhanahu wataala dhateng tuwan karna tuwan kang linewih saking umat Adam sawijine orana kang kadi tuwan” nuli amuji malaikat iku││
  26. ││ing Allah mangkene pujine “subhanallahi maliki wahabi subhana ghathi adzim subhana mujib dual” maka sun tingali ana sartane malaikat iku rong ewuh pangulu kang sapangulu iku rong laksa bebekalane ingkale padha anyekeli malaikat ing tangkebe lawange maka liwat isun saking iku atetemu kalawan Nabi Yusup alaihi salam nuli gelis-gelis isun iku awe salam nuli den jawab salami sun iku dening Nabi Yusup ingkale suka-suka manahe Nabi Yusup ing Allah subhanahu wataala mangkene pujine “subhanal karimi alkarami subhanal jalihi ajali subhana firdiwitri” maka liwat isun saking iku aningali isun ing malaikat wolungpuluh ewu pangulu ingkale padha asujud malaikat iku kabeh eshap-eshap padha amaca tasbeh mangkene tasbehe “subhanakholiqil adzimi subhanaman ala qadarnahu subhana aliyil adzim” maka liwat isun saking iku atetemu isun kalawan Nabi Daud alaihi salam lan Nabi Sulaiman alaihi salam maka gelis isun iku awe salam ing karone iku nuli den jawab salam isun││
  27. ││iku dening karone iku nuli ajawatangan karone iku kalawan hamba ingkale padha angucap karone “ya Mughammad shalahualaihiwasalam kaliwat luwih sihing Allah taala ing tuwan boten wonten lampah kang kadi tuwan” nuli amaca tasbeh mangkene tasbehe “subhanakholiqi nuri subhanaraniqil wahabbi subhana maliki adzar subhana qahiril halaqi subhana shiri ilaighi umuru” tasbehe Nabi Sulaiman mangkene abane “sbhana kholiqi nuri subhana nurinaqakulli nuri subhanatawabi wahabi subhana arritsidi iqabi” maka liwat isun saking iku anemu isun ing malaikat sawiji ingkale anglungguhing luhuring kursi la nana malaikat iku sirahe pitung laksa kang sirah sawiji pitung pitung laksa rarahi kang sawiji rarahi pitung laksa cangkeme kang cangkem sawiji pitung laksa ilate kang ilat sawiji pitung laksa pujine kabeh iku padha amuji ing Allah subhanahu wataala mangkene pujine “subhanajabbari pakakulli jabbarihin subhanahu mustaqimin wamin daaihu” maka nuli takon isun││
  28. ││ing Jabarail “ya Nabarail malaikat puniku sinten wastane lan punapa damele” maka ngucap Jabarail “ya Muhammad malaikat puniku watane Shabil damele mider nakeni ing manusa sakehe kang sami tekabur karna wong tekabur puniku luwih sanget siksane benjing ing dina qiyamat” maka liwat isun saking iku maka anemu isun segara kaliwat luwih gedhene lan aderes banyune nayata isun atakon ing Jabarail “ya akhi Jabarail segara pundi lan segara punapa wastane” maka angucap Jabarail maka “ya Muhammad segara puniki antaraning langit kapit pat kang enggene aniksa umat Nabi Enuh alaihi salam wastane segara punika Saqim” liwat isun saking iku teka isun ing langit kaping pat la nana iya langit kaping pat iku selaka kang aputih kaliwat luwih cahyane arane langit iku Aun lan kandele langit iku watara lalakon limangatus tahun antarane pon samono uga lan arane malaikat kang atunggu lawange iku Shabil rupane kaya Jaran nuli anguwuh Malaikat Jabarail maring kang atunggu lawang Malaikat Shabil wengakena lawang iki maka sumahur Malaikat Shabil “sapa iki” ││
  29. ││ngucap Jabarail maring kang atunggu lawang “isun Jabarail” ngucap maning Shabil “sapa tuwan rowang isun Nabi Muhammad kakasihing Allah subhanahu wataala” maka gelis winengakaken lawange iku manjing Jabarail iku sarta isun maka sun tingali malaikat kang anyekel ing lawang iku limangatus pangulu ingkale padha amaca tasbeh mangkene tasbehe “subhana khaliqidhulumati wannur subhana khaliqi syamsi wal qamari” maka nuli awe salami sun ing malaikat iku kabeh maka den jawab salamisun iku dening malaikat iku ingkale padha angucap ingisun “yqa Muhammad punika Nabi Musa alaihi salam sahe dika aturi salam” maka gelis isun iku angaturi salam maka gelis den jawab salami sun sarta ajawatangan kalawan isun ingkale andhiluk││
  30. ││angambungi sirah isun ngandika isun “ya Muhammad habibullah kaliwat luwih nugrahaning Allah taala maring tuwan kalayan maring umat tuwan marang panenedhane sakehe umat tuwan dinulurun dening Allah subhanahu wataala” nuli amaca tasbeh Nabi Musa alaihi salam mangkene tasbehe “subhana kayari subhana madali man yatsa subhana ghofurrahim” maka aliwat isun saking iku aningali isun ing malaikat padha alungguh padha amaca tasbeh lan luwih maning sewarane mangkene tasbehe “subhana nuri” maka liwat isun saking iku aningali malaikat sawiji alungguhing korsi angadhepaken ing Lohin Mahfudz sun tingali malaikat iku papat rarahine ana ingarep ana ing tengene ana ing burine ana ing kiwane nyata atakon isun ing Jabarail “ya akhi Jabarail sinten wastane malikat puniku” nuli angucap Jabarail “ya Muhammad puniku malaikat Ijrail kang kinon dening Allah taala angalap nyawaning sakehing makluk kang sampun dhateng ajale” nyata angrungu isun ing jawabe Jabarail mangkana isun iku awedi maka nuli ngucap Jabarail││
  31. ││ingisun “ya Muhammad sampun tuwan wedi malih tuwan aparinga ing malaikat iku salam” nuli gelis-gelisisun iku awe salam anging ora den sahuri lagi den deleng isun iku pon ora maka nuli angucap Jabarail ing malaikat iku “ya Ijrail mulane pakanira ora mangsuli ing salame kakasihing Allah apa ora angaweruhi pakanira iku yen Nabi Muhammad iku kakasihing Allah kang linewih saking para nabi kabeh lan kang dipadakaken wiwitaning saking sakehe kadadiyan saking pitung langit lan pitung bumi sarta isine karone” maka sawusing angucap mangkana Malaikat Jabarail nuli Malaikat Ijrail iku amangsuli ing salami sun sarta ajawatangan kalawan isun ingkale becik warnane lan becik sabdane kang maring isun anging sun tingali Malaikat Ijrail iku anenu wirong andeleng ingisun ingkale angucap ingisun “ya Muhammad kaliwat langkung nugrahaning Allah subhanahu wataala dhateng boten amanggih kawula ing satunggal nabi angsal nugraha ingkang kadi tuwan lan dhateng umat tuwan” nuli amuji Alhamdulillah maka nuli takon isun Ijrail “ya malaikat mati karna apa rarahi tuwan││
  32. ││puniku papat” mangka angucap Ijrail “ya Muhammad habibullah mila rarahi hamba kang ingajeng puniki engge ngadhep kawula dhateng para nabi kalaning ajeng angambil kawula ing arwahe kerena rarahi kawula ingajeng puniki dados amadhangaken ing cahya kalayan dados teteranging tiyang kang angsal rahmating Allah subhanahu wataala maka rarahi hamba kang tengen puniki engge madhep hamba dhateng para wali kalayan para amukmin kalaning kawula ajeng angambil arwahe rarahi kawula kang kiwa puniki engge angambil rohe titiyang Yahudi kalayan titiyang Nilaihi salamharani karna apeteng cahyane rarahi kawula kang buri engge angambil nyawaning sakehe titiyang kapir kalayan rerehan hamba kang rarahi satunggal malaikat gangsal nambangpangulu kang sapangulu rerehanipun gangsal nambang malaikat kang malaikat satunggal gangsal nambang tanganipun ingkali sami anunulis dhateng titiyang punika kang sampun dhateng ajalipun kaserahajen ing hamba maka lamon titiyang gangsal rahmating Allah rarahi hamba kang ingarep hamba tingalaken maka dados cahya tityang puniki lamon punika rarahi││
  33. ││hamba kang ing wuri hamba tingalaken dados peteng cahyane wong punika” mangka jawabe ingisun maka nuli amaca tasbeh Malaikat Ijrail iku mangkene tasbehe “subhanaman taana nabi qudtahiwal baqaiwal qahara ibabil mauti walfanai subhana faalu lima yuriduna subhanamumitu khala qawala yakhutu” maka liwat isun saking iku aningali isun segara kaliwat luwih putihe banyune maka atakon isun ing Jabarail “ya Muhammad punika lahute ataraning langit kaping lima kang wasta Jamhari” maka liwat langkung adheme toyane engge ananggelem titiyang kang takabur kang asih ing dunya ing riku den kelemaken wong puniki” maka liwat isun saking iku teka isun langit lima la nana langit kaping lima iku saking emas kanga bang gumilang gilang cahyane padha angling kandele langit iku lalakon limangatus tahun antarane pon samono uga lan arane langit iku Ritqowa maka nuli anguwuh-uwuh malaikat anjaluk lawang kecape Jabarail “ya Malaikat Israfil wengakna lawang iku” ││
  34. ││sumahur kang tunggu lawang “sapa iku” sumahur Jabarail “isun Jabarail” maka gelis-gelis den wegakaken lawang iku nuli manjing Jabarail iku sarta isun nuli takon malaikat kang tunggu lawang iku ing Jabarail “sapa rowang tuwan punika” sumahur Jabarail “wong isun puniki Muhammad habibullah iya ika kang tinulis ing lawang langit ira iku” maka gelis-gelis Malaikat Israfil iku awe salam ingisun maka nuli sun jawab sun tingali Malaikat israfil iku rpane kaya widure nuli ajawatangan kalawan isun sarta angucap ingisun “ya Muhammad kaliwat luwih nugrahaning Allah subhanahu wataala dhateng tuwan” maka sun tingali sartane Malaikat Israfil iku limamng ewuh malaikat kang sawiji malaikat padha anglimang ewuh tangane anyekeli ing tatangkebe lawange iku sarta padha amaca tasbehe mangkene tasbehe “subhana maliki qudusun” ││
  35. ││maka liwat isun saking iku aningali isun ing wong lanang papat lan sawiji lanang maka nuli angucap Jabarail iku ingisun “ya Muhammaduninga tuwan ing tityang punika” maka ujarisun “ya akhi Jabarail hamba dereng wikan” maka nuli den weruhaken isun “ya Muhammad punika Nabi Ibrahim habibullah kalawal Ismail kalayan Nabi Isaq lan Nabi Yakub kalayan Nabi Luth alaihi salam” maka gelis-gelis isun iku asung salam ing nabi iku kabeh nuli den jawab salam isun iku dening nabi iku kabeh ingkale awatangan kalawan isun iku sakabehe nuli padha angrangkul-rangkul ingisun ingkale padha angucap ingisun “ya Muhammad kaliwat sihing Allah nugrahaning Allah datheng tuwan dening linewih saking hamba kabeh” ingkale padha amaca tasbeh nabi iku mangkene tasbehe “subhanarabbul arsyi adzim subhanaman lanasifu ahadu wamaa tashifuana mulkumuntaha subhanaman latshifu ahadum min gablihi” maka liwat isun saking iku aningali isun ing malaikat sawiji ingkale││
  36. ││tapakur tumungkul orana kang den tuli sawiji-wiji iku anging tumungkul maka takon isun ing Jabarail “ya akhi Jabarail akarya punapa malaikat puniku tumungkul” angucap Jabarail “ya Muhammad malaikat iku orana karyane anging tumungkul tapakur amuji ing Allah subhanahu wataala” maka isun angrungu ing tasbehe malaikat iku unine “subhanakarim lakrami subhanakarimil adzim subhanalazi laisa kamitslihi syaiahuwassamiul alim” maka liwat isun saking iku aningali isun ing malaikat sawiji alungguh ing korsi kaliwat dening hamba ebat ningali saking gedhene lan gambira tingkahe upamaning langit lan bumi sarta isine pisan yen den kepela dening malaikat iku kakepel lan rerehane iku malaikat nem ewuh pangulu kang sapangulu sawiji nem ewuh bebekelane bebekekelane bebekel sawiji nem ewuh tangane ingkale padha anggawa ecethi saking api neraka maka takon isun ing Jabarail “punapa││
  37. ││ta karyane malaikat puniku sami anggawa camethi saki api neraka” angucap Jabarail “ya Muhammad puniku padha aniksa wong kang salah pangucape kang boten angetokaken ing hadits dalil kang ing dalem Quran kaya pangandikaning Allah taal “wamamin ilahin illalah wahidun” tegese oranan Pangeran kang sinembah sabenere anging Allah taala” lan angrungu isun ing tasbehe mangkene tasbehe unine “subhanawahidilahad subhana shamadul wahidi subhanalazi lamyalid walam yulad walam yakulahu kufuwan ahad subhanaman lais kamistlihi syaiun wahuwassamiul adzirun” maka liwat isun saking iku ningali isun ing segara api kaliwat luwih gedhene urube lan ombake kadi guruh gela kang anambar suwarane nyata gumeter awak isun mula-mula teka ing arep rubuh saking sanget ebate ati hamba maka gelis-gelis deb cekel isun dening Jabarail sarya angucap “ya Muhammad sampun tuwan wedi aningali segara puniku tuwan tetepaken manah tuwan sampun ebahing manah mapan sakehe sawiji-wiji puniku dinadosaken dening Allah subhanahu wataala kerana tuwan” nyata ilang││
  38. ││ebate atiningsun ing rungu pangucape Jabarail maka liwat isun saking teka isun ing langit kaping nem la nana iya langit iku mutiyara kang aputih kaliwat luwih cahyane kandele lan langit iku lalakon limangatus antarane pon samono uga lan arane langit iku Rapan maka anguwuhi Malaikat jabarail maring kang tunggu lawang “he Malaikat Kamkhail wengakena lawang iki” sumahur kang tunggu lawang “sapa iku anjaluk lawang” sumahur Jabarail “isun Jabarail” sapa rowang tuwan” isun Muhammad habibullah” maka gelis-gelis diwengakena lawange iku nuli manjing Jabarail iku sarta isun lan takon kang tunggu lawang iku ing Jabarail “sapa manusa iku kaliwat luwih becike rupane nembe ningali hamba ing cahya kang kadi puniku” angucap Jabarail “he Kamkhail apata ora kaweruhi tulise ing lawang langit iku iya iku Nabi Muhammad Rasulullah kakasihing Allah subhanahu wataala” nuli gelis-gelis awe salam ing isun nuli sun jawab salame iku sun tingali Malaikat Kamkhail nuli angucap ingisun “ya Muhammad││
  39. ││kaliwat luwih nugrahaning Allah Taala ing tuwan” lan sun tingali rerehaning malaikat iku sewuh pangulu kang sapangulu rerehane nem ewuh ingkale padha anyekel ing lawange sarta amaca tasbeh mangkene tasbehe “subhanajabbari karim subhananuri muniri subhanarabi samawati walardhiwarabuh arsyil adzim” maka liwat isun saking iku aningali isun ing malaikat pira-pira malaikat ingkale padha angadheg eshap maeshap orana kang weruh ing kehe anging Allah subhanahu wataala kang angawikani padha amaca malaikat iku kabeh ing tasbeh mangkene tasbehe “subhanaman tusabbihu lahuhamumufi manamiha usabbihu lahuthiyu rifi asyjariha subhanaman tusabbihu lahulburudi faminika” maka liwat isun saking iku aningali ing malaikat sawiji kaliwat luwih gedhene lan gambirane luwih saking malaikat kabeh lan metu geni saking cangkeme lan saking irunge pating semburat muntah sun tingali lan orana pegate kaserengan nyata isun iku awedi lan gumeter – isun saking sanget ebate atinisun││
  40. ││andeleng malaikat iku nuli angucap Jabarail ingisun “ya Muhammad sampun tuwan wedhi sampun ebating manah” nuli sun tetepaken atinisun eling kangawasaning Allah subhanahu wataala nuli takon isun ing Jabarail “sapa arane malaikat punapa kang denadhepaketn puniku” angucap Jabarail “ya Muhammad wastane malaikat puniku Raqibunnar kang den adhepaken puniku para aniyup api neraka ya Muhammad tuwan asunga salam” nyata isun iku aweh salam nanging ora den sahuri salami sun iku nyata angucap Jabarail ing malaikat iku “ya Raqibunnar mulane ora den sahuri salame Muhammad iku apa ora tuwan kaweruhi yen Nabi Muhammad iku kakasihing Allah subhanahu wataala kang linewih saking para nabi kabeh-kabeh” sawuse angucap mangkana Jabarail nuli gelis-gelis malaikat iku anjawab salami sun sarta ajawatangan kalawan isun sambari angucap ingisun “ya Muhammad kaliwat luwih nugrahaning Allah dhateng tuwan orana nabi kang kadi tuwan punika” amaca tasbeh││
  41. ││mangkene tasbehe “subhanaman tathiman yalaihi salamyau jannatunaim subhanallazilita kamistlihi syaiun wahuwassamiul adirun” maka ngucap isun ing Jabarail “ya akhi Jabarail tuwan kalayan Malaikat Raqibunnar punika aniyup api neraka hamba ajeng uning tingkah api neraka” nyata kawan Jabarail iku ing Malaikat Raqibunnar aniyup ing sasangkane darapon weruha isun nuli matur Malaikat Raqibunnar “ya jabarail yen ta hamba tiyupa sasangka punika yakti kaget sakehe tiyang kubur den sangka qiyamah” angucap Jabarail “ya Rabibunnar tiyupen uga sadhidhik Muhammad habibullah ayun uninga” nyata den tiyupaken sasangkane iku cangkeme dawaning sasangka iku awatara lalakon satus tahun nyata den tiyupaken sasangka iku ing api neraka sadhidhik bareng muni sadhidhik …. Isun gumeter teka ing rubuh saking ebate atinisun maka geli Malaikat Jabarail iku anangekaken ing isun lan neraka iku padha kaget kabeh den arani qiyamah maka sawuse liwat saking iku atetemu isun││
  42. ││kalawan Nabi Nuh lan Nabi Idris alaihi salam padha isun aturi salam karone iku nuli gelis-gelis den jawab salami sun dening karone iku sarta iku den rangkul den ambungi sirah isun sarya angucap karone iku ingisun “ya Muhammad kaliwat luwih nugrahaning Allah subhanahu wataala dhateng tuwan lan padha amaca tasbeh mangkene tasbehe “subhanamujibullailana subhanalaliyul jabarati subanaraufi allazifu subhanalazizulkarimu subhanalaliyul adzim subhanalqadirulqadir” maka sawuse liwat isun saking iku aningali isun ing malaikat sawiji alungguh ing korsi ingkale angadhepaken Teraju ambane cacangkoke padha lan ambaning langit dunya iki dawaning watangane kang sasisih awatara lalakon limangatus tahun maka takon isun ing Jabarail “sapa arane malaikat puniku lan punapa damele malaikat puniku” angucap Jabarail “ya Muhammad arane malaikat puniku Ismangil damele animbang kabecikaning tiyang lan awone lamon werat ing becike wong puniku malebet││
  43. ││ing sawarga lamon werat ing alane wong puniku kalebetaken ing naraka” maka gelis-gelis isun awe salam nuli den jawab salamisun sarta angucap ingisun “ya Muhammad kaliwat luwih nugrahaning allah subhanahu wataala dhateng tuwan” la nana rerehane Malaikat Ismangil iku limang laksa malaikat ingkale padha amaca tasbeh mangkene tasbehe “subhanasyidilahadi subhanafardisahadi subhanarabi qullsyainfahalqihi subhanaman yakfilu syaiun kafini wama fukhfisudur” maka sawuse liwat isun saking iku aningali isun ing lahutan sawiji kaliwat luwih jembare orana ingkang amadhani segara kang akehe ing gedhene ombake kaliwat luwih amemedheni nyata isun iku gumeter awak isun saking sangeting ebat aningali angucap Jabarail ingisun “ya Muhammad sampun tuwan wedhi tuwan tanganaken manah tuwan nyata isun tetepaken atinisun eling ing pangawasaning Allah subhanahu wataala” dadi ilang wedinisun maka liwat isun saking iku teka isun ing langit kapitu││
  44. ││maka sun tingali langit iku manikem kaliwat luwih cahyane arane langit iku Kapun kandele awatara lalakon limangatus tahun ambane pon sampno uga maka anguwuh-uwuh Malaikat jabarail ingkang atunggu lawang kecaping Jabarail “he Malaikat hail bukaken lawang iki” sumahur Hail “sapa anjaluk lawang iku” angucap Jabarail “isun Jabarail sapa rowang tuwan” rowang hamba Muhammad habibullah” apa ingadikan Muhammadiku” atut MUhammadiku ingadikan” nuli gelis-gelis den wengakaken lawange iku nuli manjing Jabarail iku sarta isun lan nuli isun iku awe salam ing Malaikat Hail iku nuli den jawab salamisun iku sarta ajawatangan kalawan isun lan agucap ingisun “ya Muhammad kaliwat luwih nugrahaning aihing Allah subhanahu wataala dhateng tuwan ora nabi kang liya oleh nugraha kang kadi tuwan” sun tingali rewange Malaikat Hail iku pitungpuluh malaikat pangulune balaka ingkale padha amaca tasbeh mangkene tasbehe “subhanarrasyidilahadi subhanalfarid shamadi││
  45. ││subhanarabbi kulla syain subhanaman layakfi wakafiyati wamatuhifsadur” maka sawuse liwat isun saking iku ningali malaikat luwih kaya saking kang dhihin malaikat pira-pira malaikat ingkale padha amuji ing Allah isun kheran aningali dening padha abagi-bagi tasbeh atengah malaikat mangkene tasbehe “subhanakhaliqi alim subhana muhtjaba linuri jamalihi subhanamashawiru fi arhamih” kang samene malaikat mangkene tasbehe “subhanadinulkiwalmalakuti subhanadi izzati wal adzmati wal qudrati walhaibali walkibri yai wasulthani wal balali wal jamali waljabaruti subhanamulki hayillazi laytumu subuhun qudusun rabbuna warabul malaikati warruhu” maka liwat saking iku aninggali isun ing malaikat sawiji sewuh sirahe sawiji sweuh rarahi sawiji sweuh cangkem swiji sewuh ilate kang ilat sawiji sewuh pujine kang satengah puji mangkene tasbehe “subhananuri fauqakullinuri subhanaman ulumiwafi syarafihi minnuri wafisulthanihi qawiyun subhanarabi kullisyainkhalqihi” sawuse││
  46. ││liwat isun saking iku anemu isun ing segara sawiji kaliwat luwih jembare banyune putih la nana ing pinggiring segara iku malaikat sawiji pitung laksa sirahe kang sirah sawiji pitung laksa rarahine kang rarahi sawiji pitung laksa cangkeme kang cangkem sawiji pitung laksa pujine maring Allah taala kang satengah puji mangkene tasbehe “subhana khalaqul adzimi subhana ahjabubiqauli subhanamusalallahu alaihi wasalamirul arhamullah” gawene malaikat iku adus nang segara iku sadina-dina ora lahuri kang awake lamon mantalaihi salam den kibaraken sawiwine iku banyune kang tumetes saking elare iku dadi malaikat saban-saban tetes sawiji dadi malaikat sawiji ingkale padha amaca tasbeh mangkene “subhanalilahima adzamu fainaka sayidi maala subhana sayidi rahmukalikhalqika subhanaka sayidi maadabika ala khalqika” sawuse liwat isun saking iku aningali isun ing malaikat sawiji alungguh ing korsi la nana malaikat iku papat rarahine sawiji rarahi manusa kapindho lembu kaping telu rarahi singa││
  47. ││kaping pat rarahi jaran kabeh iku padha amuji ing allah subhanahu wataala kang rarahi manusa iku mangkene tasbehe “subhana izaila atahiwaman or daka atikawadzuriyatahu” kang rarahi lembu mangkene tasbehe “subhanaman tusabihu lahu thuyurifi auqariha subhanaman tasabahalahu wauhusyafina wajiha” kang singa mangkene tasbehe “subhanaman taalimi bighairi taali subhana khairaja ma filbarri wabahri” kang rarahi jaran mangkene tasbehe “subhanaman tasabaha hala kalamujamain” sawuse liwat isun saking iku atetemu kalawan malaikat kayah kaliwat luwih kayahe orana kang weruh kayahe aging Allah subhanahu wataala kang angawikani lan padha angabakti ing Allah taala malaikat iku kabeh abagi-bagi tingkahe awane angadheg ana kang rukung ana kang asujud ana kang alungguh eshap maeshap orana kang weruh ing kayahe eshape anging Allah subhanahu wataala kang angawikani ingkale padha sowawangan amaca tasbeh satema saking malaikat iku kabeh mangkene tasbehe “subhanaman yarjuhu quhala iqalilitifaqiha” sawuse liwat isun││
  48. ││saking iku atetemu kalawan malaikat sawiji alungguh ing korsi kaliwat luih gedhene malaikat iku sukune sasisi ana ing masyrig kang sasisi ana ing mangrib lan rowange iku malaikat pitung laksa pangulune ingkale padha amaca tasbeh mangkene tasbehe “subhanaquduun robunawarabbu malaikati waruhi subuhun qudusun lirabilalamin subhana mustajrimin khalqihi fallasyaumatarahu subhanasamiul alim”  atakon isun ing Jabarail arane malaikat iku angucap Jabarail “ya Muhammad puniku wastane Malaikat Israfil geya tuwan asung salam” nyata gelis-gelis isun iku awe salam nuli den jawab salamisun iku sarta ajawatangan kalawan isun “ya Muhammad kaliwat luwih nugrahaning Allah ing tuwan orano nabi kang wineruhaken ing kagunganing Allah subhanahuwataala kang liyan saking tuwan mangsa Adam teka ing mangkin amung tuwan” ││
  49. ││maka nuli den serahaken isun iku dening Jabarail maring Malaikat Israfil lan nuli kandheg Jabarail iku inggon iku nuli angucap isun “ya akhi Jabarail kalapun tuwan kandheg hamba ora tuwan apisah kalawan tuwan” angucap Jabarail “ya Muhammad boten kongang hamba angetutake ing tuwan sampun dhateng ing wawangen hamba” Malaikat Israfil kang angluntekaken ing tuwan nuli den gawa isun dening Isrofil liwat isun saking iku anemu isun ing segara geni kaliwat luwihgedhene ombake murub muntab kaya gunung anamber-namber kadi gelap nyata isun iku gumeter ora duwe banyu sangeting apes awak isun nuli angucap Israfil “ya Muhammad sampun tuwan wedhihi tuwan tanahaken manah tuwan aningali ing karyaning Allah taala” nyata eling isun saking iku anemu isun ing segara kaliwat luwih irenge apeteng ing segara iku lan pira-pira malaikat kang padha angidheri ing segara iku lan pira-pira malaikat padha ing segara iku lan pira-pira tanpa wilangan anging Allah subhanahu wataala kang uninga ing││
  50. ││akehe lan padha sanget pujine ing Pangeran amaca tahlil lan tahmid kang gemuruh sewarane mala-mala sun arani qiyamah saking sangeting peteng pangralaihi salamunisun manusa kabeh wus padha mati nyata atakon ing Israfil “ya Muhammad segara puniku segara Rarahi wastane kang ahisi pari-pari malaikat tanpa wilangan lan segara punika piitu kehe ingkale sami kebek dening malaikat amuji ing Allah taala ambaning segara punika kang sawiji saking Masyrig dateng dhateng Magrib jerone pan samono uga” sawuse isun liwat saking lahutan peteng anemu isun ing padhang kaliwat luwih jembare orana kang weruh ing watese iku anging Allah taala kang ngawikani lan ahisi malaikat pira-pira orana kang weruh ing kayahe anging Allah taala kang ngawikani lan padha amuji malaikat iku kabeh ing Allah taala padha angabakti ing Allah ingkale abagi-bagi tingkahe lan abagi-bagi warnane ora kuwasa hamba yen awartakena││
  51. ││ing wijine lamon sun wartakena ing wartane isining antaraning langit sawiji-sawiji yekti entek umurisun kang sun wartakaken ora entek sawuse iku isun ing dhindhing Jalal tegese lalangse lan ana kehing lalangse iku sapuluh pangkat kang sapangkat iku kandhele awatara lelakon limangatus tahun antarane pon samono uga lemahe iku mutiyara kang saweneh lemahe emas ana kang alemah maka abagi-bagi lemahe iku sakabehe iku padha cahya nalika ing teka isun ing dhindhing kang kapisan anguwuh Malaikat Israfil ingkang ajaga lalangse “he Malaikat Muqarab bukaken lalangse iku” angucap kang atunggu lalangse “sapa iku” sumahur Israfil “hamba Israfil” takon maning kang jaga iku “apa gawe tuwan” ngucap Israfil “gawe hamba anggawa kakasihing Allah subhanahu wataala Nabi Muhammad shalalualaihisalam” apa ingandikan Nabi Muhammad” nyata gelis-gelis den buka lalangse iku nuli manjing isun iku sarta Malaikat Israfil ingkale kanthi tanganingsun││
  52. ││dening Israfil nyata kang tunggu lalangse iku “ya Israfil sapa rowang tuwan iku kaliwat becike wadane lan mencorong cahyane” angucap Israfil “ya Malaikat Muqarab iya iki Nabi Muhammad kakasihing Allah subhanahu wataala kang sinurat asmane ing lawang lalangse iki” nuli den cekel tangan isun dening Malaikat Muqarab ingkale angucap ingisun “ya Muhammad kaliwat luwih nugrahaning Allah subhanahu wataala dhateng tuwan orana nabi linewih liyan saking tuwan” nyata ngucap Israfil ingisun “ya Muhammad sampun tuwan ucul asta tuwan kalawan hamba” nuli angucap malaikat kang jaga lalangse “ya Muhammad boten kongan tuwan angluntekaken Israfil maring lalangse puniki” nyata ucul tangan isun saking iku den gawa dening malaikat iku ingkale den kanthi maka aningali isun ing takdiring Allah subhanahu wataala kang ana ing antaraning dhindhing kapisan teka ing dhindhing kapindha kaliwat luwih││
  53. ││legane lan abagi-bagi warnane ingkale padha acahya ora kuwasa hamba anurat ing wijine pakaryaning Allah taala maka liwat isun saking iku teka isun ing dhindhing kapindha maka nuli anjaluk lawang malaikat kang anggawa isun iku maring malaikat kang atunggu lawang iku maka sumahur kang atunggu lawang “sapa anjaluk lawang iki” sumahur malaikat kang anggawa ingisun sabdane “isun malaikat kang ajaga lawang dhindhing kapisan anggawa Nabi Muhammad shalahualaihisalam kakasihing Allah taala” sumahur ingisun sabdane “atut yen Nabi Muhammad angadikan dening Allah taala” maka nuli gelis den wengakaken lawange iku nuli den ulungaken tangan isun dening malaikat kang anggawa ingisun nuli gelis den tanggapi tanganisun iku dening malaikat iku kang anyekel ing tanganisun maka aningali isun ing kagunganing Allah taala kang ana ing antaraning dhindhing kapindho tumeka ing dhindhing kaping telu iku luwih││
  54. ││legane lan luwih abagi-bagi ing warnane saking kang dhihin maka liwat isub saking iku teka isun ing dhindhing kaping telu tingkahe malaikat iku anggawa ingisun apa kaya tingkahe malaikat kang dhihin maka isun teka ing dhindhing kaping pat lan ing dhindhing lima lan dhindhing kaping nem kaping pitu kaping wolu kaping sanga kaping sepuluh pon mangkana uga tingkahe anggawa ingisun dene Allah kang andadekaken ingisun nekakaken uga ingisun ing lalangse kang kaping sepuluh maka awak ingsun iku gumeter saking sanget wedi ingisun ing Pangeran aningali kagunganing Allah subhanahu wataala nuli angucap malaikat kang anggawa isun “ya Muhammad sampun tuwan gumeter tuwan tetepaken manah tuwan aningali kagunganing Allah” nyata meneng isun sasanget antepaken atinisun sawuse iku aningali isun ing malaikat iku pira-pira malaikat padha angiringaken orana kang weruhing kayahe anging Allah taala kang angawikani maka angucap malaikat iku ingisun “ya Muhammad Parmanullah taala││
  55. ││tuwan linggiya ing malige puniki” nyata munggah isun ing malige iku alungguh nuli den gawa isun dening malaikat iku den iring dening malaikat iku kabeh lan sakehe unen-unen iku padha angering orana ing dunya iki unen-unen kang kadya mangkana dening kaliwat luwih gaibe takdiring Allah taala saking sangeting wedinisun ing Pangeran atemah lali isun sasanget sawuse isun teka isun ing Hadharatul Allah atinisun kaliwat luwih apadhang maka sapatingalan isun kalwan Allah taala maka banget suka cingtane atinisun amiharsa isun ing pangandikaning Allah taala ing dalil Quran “zabafuadu mara amin ayati qubra” tegese ora nyiwak barang kang den tingali dening ati iku sakehe tandhaning Allah taala ingkang agung nuli den cekel tangan iun dening Malaikat Muqarab den lungguhaken isun ing korsi Allah taala angandika ingisun “ya habibi ya ralaihi salamululah” nuli gelis-gelis isun iku ajawab “labaika aidaka baina yadaika” ││
  56. ││tegese hamba kawula tuwan wonten ngayunane tuwan nuli gelis-gelis isun iku angaturi salam ing Pangeran isun “atahiyatul mubarakatu shalawatu thayibatulillah” tegese Allah kang langgeng kang aweh berkah kang abecik kang sinembah ing dalem limang waktu kang sinebut ujar “la ilaha ilallah” maka Allah subhanahu wataala aparing salam ingisun “saamun alaika ayuhanabiyu warahmatullahi wabarakatuhu” tegese sira salamet ingatusira eling-eling nabi kang pinaringan barkah nuli Malaikat sira kang Muqarab iku kabeh awe salam “salamun alaina waalaibadillahishalihin” tegese salamet sira kabeh kalawan sakehe wong kang shaleh-shaleh nyata gelis-gelis angucap isun “asyaduanlailakailallah” tegese isun angaweruhi satuhune orana Pangeran kang sinembah kalawan saka benere kang wajib anane anging Allah taala maka Parmanullah taala “waashaduanna Muhammadar Rasullulah” ││
  57. ││tegese anyakseni satuhune Nabi Muhammad iku utusaning Allah kawulaning Allah kakasihing Allah nuli maca malaikat iku kabeh “allahuma shaliala Muhammad wala ali Muhammad” maka Allah aparing nugraha ingisun sangang ewuh ilmu kang telung ewuh iku den sakarepaken anurukaken pisan-pisan anging ingatasisun maka sawuse iku angandika Allah subhanahu wataala ing Malaikat kang Muqarab “he Malaikat Muqarabin gawanen kakasih isun Muhammad maring Israfil lan Jabarail kon anggawa maring sakmaring saka sawarga kang dadi panggonane kakasih isun Muhammad lan kang maning panggangone umate sakabehe” maka nuli gelis-gelis Malaikat Muqarabin iku nyekel ing tangan isun ingkale den gawa isun tumurun saking pangayuning Allah taala maka sawuse liwat saking aningali isun ing malaikat arupa ula arane malaikat││
  58. ││Hayatul Kubra ingkale angringkel ana ing Arasyullah sawiji sewuh ringkelan tatapi ula sawiji ugalan ana sirahe iku kang sirah sawiji sewuh rahine kang rarahi sewuh cangkem sawiji sewuh ilate kang ilat sawiji sewuh pujine ing Allah taala kang sawiji pujine mangkene tasbehe “subhanamanih tajaba bijabarutihi ankulikhalqihi fala syaiuntaaru” maka angucap Malaikat Muqarab ingisun “ya Muhammad tuwan rukukaken tasbehe ula puniku ing umat tuwan supaya luput ing sakahe panca bayaning sakehing kewan” maka liwat isun saking iku tetemu maning isun kelawan Malaikat Jabarail lan Malaikat Israfil ingkale taksih ana ing panggonane maka nuli gelis-gelis isun iku awe salam ing karone iku lan nuli den jawab salami sun dening karone iku maca shalawat karone iku ingisun “Allahuma shaliala Muhammad wala ali Muhammad” nuli angucap Malaikat kang Mukaqara maring Malaikat Israfil lan maring Jabarail sarta anerahaken ing tangan││
  59. ││isun maring Israfil “ya Jabarail Parmanullah taala ing tuwan karo iki Muhammad shalahualaihisalam tuwan gawa ing sawarga kinon aningali ing sakehe sawarga” maka nuli gelis-gelis Malaikat Israfil iku ananggapi ing tangan isun den gawa isun dening malaikat karone iku maring sawarga ing kale gelis-gelis sakedhap netra pon ora tumuli teka ing lawang sawarga maka malaikat Jabarail anguwuh-uwuh ingkang atunggu ing lawang “he Ridwan bukaken lawang iki” sumahur Ridwan “sapa anjaluk lawang iku” sumahur Jabarail “isun Jabarail lan Israfil” maka gelis-gelis den buka lawange iku nuli manjing Malaikat Jabarail lan Israfil iku sarta isun angucap Ridwan “ya Jabarail sapa rowang tuwan puniku kaliwat luwih eloke wadane lan mencorong cahyane” nuli ngucap Jabarail lan Israfil “ya Ridwan iki nabi kakasihing Allah taala kang sinelir saking nabi kabeh kang tinulis asmane ing sakehe lawang sawarga” maka nuli gelis-gelis awe salam ingisun sarta ajawatangan kalawan isun ingkale││
  60. ││Ridwan iku ingisun “ya Muhammad kaliwat nugrahaning Allah subhanahu wataala dhateng tuwan orana nabi kang linewih saking tuwan” nuli angucap isun Alhamdulillah nuli amaca tasbeh Ridwan iku mangkene tasbehe “subhanakhaliqil adzim subhanakirim alkaram subhanamujiru miman daalu jannatinaim” maka sun tingali Malaikat Ridwan iku rowange limang laksa malaikat pangulune kang sapangulu limang laksa rowange ingkale padha amaca tasbeh kaya tasbehe Ridwan maka liwat saking iku aningali isun ing sawarga ingkale luwih apik ora kuwasa isun yen turu ing warnane sawijine nedyane salawase isun panutur ing warn ane isining sawarga pon mangsa tutunggal paningal isun ing jroning sawarga iku malige ahewuh alaksan akethen orana kang weruh ing akehe lan ing parhane ing akehe anging Allah subhanahu wataala angiwikani ing akehe lan liwat luwih pelage lan cahyane││
  61. ││sategah malige kang kinarya iku kutiyara aputih abang ana kuning ana kang ijo satengah malige kang kinaryo jumanten kuning ana abang ana ijo ana putih abagi-bagi ingkang kinarya ingkale padha manjur cahyane lan satengah malige iku kang kinarya manikem putih ana kuning ana abang ana ijo ingkale abagi-bagi cahyane lan abagi warnane saweneh ana tahanana kang pinatik kalawan sakehe sosoca kang kadi-kadi kaliwat ing ajaib isun aningali lan ing jerone malige sawiji iku pitung laksa bilik ingkale oranana cahyane kang satengah bilik ana cahyaning emas ana cahyaning selaka kang ana kadi manikem ana kang jumanten anawa ratna abagi-bagi cahyane ing jeroning bilik sawiji iku pitung laksa kanthil lan ingamparan kathil iku kalawan para widadari ing luhuring kathil sawiji iku pitung laksa widadari ingkale abagi-bagi cahyane satengah widadari iku cahyane ana kang kadi srengenge ana kang kadi wulan kang kadi lintang dene kaliwat││
  62. ││luwih apadhang cahyane sawarga lan lemahe ing sawarga iku ngambar kasturi kaliwat luwih arum ambune lan sukete iku kang kumaka rikile iku mirah manikem jumanten mutiyara ingkale padha mancorong cahyane maka liwat isun saking iku aningali isun ing wiwitan saiji kaliwat luwih gedhene lamon angerapena ing jaran kang luwih banget pelayuine angideri ing kayu iku pitung ewuh tahun pon ora kahideran lan cahyaning kayu iku emas lan epange iku oranana cahyane satengah epang ana kang emas ana kanh selaka ana kang mutiyara jumanten ana manikem lan godhinge iku lamun ta runtuha salembar ing dunya iki yakti katutupan lan wohe iku kaliwat luwih akehe lan oranana rupane akare mencorong cahyane nyata atakon isun ing Jabarail alaikihi salam “kayu apa iku arane lan ewohe iku sapa ingkang mangan” angucap Jabarail “ya Muhammad││
  63. ││shalahualahisalam puniku Syajaratul Muntaha ingkang mangan uwohe punika sakehe umat tuwan kang maning sawarga umat tuwan kang mukmin kanga nut ing pangandikaning tuwan lan ing tabiat tuwan lan ingpanggawe tuwan” ya akhi Jabarail kadi punapa tingkahe umat hamba amangan uwohe kayu punika pon liwat luhure” angucap Jabarail alaihi salam “ya Muhammad shalahualaihisalam lamon akarep wong sawarga amangan barang kang den karepaken kayu puniku tumiwing uwohe ana ing ngarepe kanga rep amangan dhindhing inan padha mlaku pinangan dening wong sawarga kang amangan uwohe iku langkung nikmart ladat rasane” maka liwat isun saking iku anemu isun ing bangawan sawiji kaliwat luwih gedhene lan banyune iku aputih luwih saking banyu susu lan rasane iku manis luwih saking manis luwih saking madu lan pira-pira kali kang nuruhi bangawan iku ingkale warna-warna cahyane satengah kali iku cahyane kadi mutiyara ana kang kadi jumanten ana kang kadi manikem pelag-pelag warnane nuli takon isun ing Jabarail alaihi salam “bangawan apa││
  64. ││wastane lan punapa gawene” angucap Jabarail “ya Muhammad shalahualaihisalam bangawan punika wastane bangawan Tasnim badhe nginume titiyang sawarga rahose nimat ladat” liwat saking iku aningali isun ing telaga kaliwat luwih jembare lan luwih bening banyune rasane iku luwih manis saking madu babatu ing telaga iku watu mirah sinelan selan jumanten lan manikem kaliwat luwih pelage warnane lan susukete iku kungkuma lan kasturi kaliwat luwih arume ambune ing pinggiring telaga iku pira-pira malige lan luwih pelag warnane nuli takon isun ing Jabarail alai salam “telaga punapa iku wastane” angucap Jabarail “ya Muhammad shalahualaisalam telaga punika wastane Kautsar parantose adus umat kang maning ing sawarga” maka sawuse iku nuli sun den gawa metu dening Israfil lan Jabarail alai salam nuli amemekas Malaikat Ridwan ingisun “ya Muhammad ya Nabi Allah tuwan wartakena ing umat tuwan ing tingkah tuwan aningali sawargi amarullah dalem Quran” ││
  65. ││angucap isun “insya Allah he paman Abas” lamun den bagiya sawarga puniku wus bagi kang sabagi pon ora kuwasa hamba amartakaken ing sakabehe maka Israfil lan Jabarail iku anerahaken ingisun maring Malaikat Muqarabin lan den gawa isun maring Hadratullah takdiring Allah taala lali ing dhirinisun sasangat teka isun ing Hadhatullah atinisun apadhang nuli amiharsa isun ing pangandikaning Allah taala “ya habibi yaw us aningali ing sawarga isun” matur isun “ya rabbi ya maulai ya sayidi sampun hamba ningali ing agungan tuwan sawargi” maka Parmanullah taala “ya habibi iya iku ingbesuk panggonira lan panggone para nabi kabeh lan kabeh sakehe wong kang mukmin” Parmanullah taala ing Malaikat Muqarabin “gawanen kakasih isun Muhammad maring Malaikat Israfil lan Jabarail kon gawa maring neraka kon andeleng wawangunan ana ing neraka” maka nuli den cekel tanganisun dening Malaikat Muqarabin den gawa tumurun maring Israfil lan Jabarail maka tinemu malaikat karone iku takseih ana ing panggone nuli││
  66. ││gelis isun awe salam maring karone iku nuli den jawab isun dening karone iku lan padha amaca shalawat ingsun “allahuma shaliwasalim ala Muhammadin waala ali Muhammad” nuli angucap Malaikat Muqarab “Parmanullah taala ing tuwan Muhammad shalahualaihisalam gawaha ing neraka kinon aningali wawangunan kang ana ing neraka” sarta den serahaken tangan isun lan gelis-gelis Malaikat Israfil lan Jabarail anampani ing tanganisun lan nuli den gawa isun iku tumurun saking langit kaping pitu teka maring wekasaning bumi kaping pitu maka ningali isun ing lembu sawiji sungune iku ping pitung ewu kehe ingkale padha anyangga ing bumi lan angidhek lembu ing watu la nana watu iku numpang ing gigiring iwak lan iwak iku ana ing dalem banyu lan banyu iku kalaihi salamangga dening hawa lan hawa anyangga dening peteng maka liwat isun saking iku teka isun ing lawang neraka maka Jabrail alaihi salam anguwuh-uwuh ingkangf atunggu lawang “ he Malaikat Zabaniyah wengakena lawang iki” sumahur Zabaniyah “sapa ing││
  67. ││jabaning lawang iku” angucap Jabarail “isun Jabarail ingutus dening Allah subhanahu wataala” nuli gelis den buka lawange iku nuli manjing Jabarail iku sarta isun angucap Zabaniyah “ya akhi Jabarail sapa rowang tuwan puniku kaliwat luwih elok wadane mencorong tembe ningali cahya kang kadi punika” angucap Jabarail “he Zabaniyah apa ora siraakaweruhi Muhammad shalahualaihisalam iku linewih saking nabi kabeh iya iki kakasihing Allah subhanau wataala kang tinulis asmane ing skehing lawang langit lan sakehing lawang sawarga” nuli gelis-gelis malaikat iku awe salam ingisun sarta den cekel tanganisun iku den ambungi nusli sun jawab salame iku lan angucap Zabaniyah iku ingisun “ya Muhammad kaliwat luwih nugrahaning Allah taala dhateng tuwan” nuli angucap maning Zabaniyah iku ing Malaikat Jibril “ya akhi kulapun kakasihing Allah subhanahu wataala tuwan bakta meriki” ngucap Jabarail “Parmanullah taala kinon aningali ing warna-warnaning isen-isen││
  68. ││ning neraka” maka liwat isun saking iku aningali ing pangkat pangkating neraka la nana iya neraka iku ptung pangkat neraka Jahanam neraka Sangir neraka Huttamah neraka Hanam neraka Jahim beraka Qariah neraka Hawiyah kang pangkat sawiji iku ahisi pira –pira umah oranana kang weruh ing akehe anging Allah subhanahu wataala kang angawikani kang sawiji umah ahisi wisa pira-pira wisa kang mandi lamon den tetesena ing dunya iku satetes yakti mati kabeh isining dunya iku kang satengah umah ahisi sato gigilani ana kabeh ing kono gedhene sagajah-gajah kebeh iku jinising geni sawe muntab-muntab amemedeni nyata isun iku gumeter ora kuwasa obah saking sanget wedinisun nuli gelis den cekel tanganisun dening Jabarail sarya angucap ingisun “ya Muhammad sampun tuwan wedhi tuwan tetepaken manah tuwan” nyata sun tetepaken atinisun dadi ilang wedinisun kang satengah umah ahisi gagaman pira-pira gagaman oranana rupane ingkale landhep-landhep amemedheni││
  69. ││kabeh iku api neraka satengah ana umah iku ahisi balenggu ana gadha ana pukul abagi-bagi oranana rupaning siksa iku ingkale gedhe-gedhe lamon den kumpulena sakehe wesi ing alam dunya iki den gaweya siksa kang sangat lara iku mangsa dadiya saking gedhening siksa iku maka liwat isun saking iku aningali ing wiwitan sawiji kaliwat luwih gedhene la nana uwohe kayu iku kaya endhasing babi lan godhonge iku alandhep luwih saking landheping pedhang tohok tumbak keris nyata takon isun ing Jabrail alaihi salam “kajeng punapa iku wastane” angucap Jabarail “ya Muhammad shalahualaihisalam kajeng punika wastane kajeng Zakum uwohe dados panganane tetiyang neraka lamon amangan uwohe kajeng puniki dados geseng amberol wetenge wong puniku wohe punika api neraka kaya kang kasebut ing dalem Quran “inna syajarataraqum thaamul asyim” liwat saking iku aningali ing sawiji kaliwat luwih gehde banyune nanawuk awor uler api neraka││
  70. ││ambune kaliwat luwih amis abacin nyata atakon isun ing Jabarail alaihi salam “bengawan punapa iku wastane” angucap jabarail “ya Muhammad shalahualaisalam bangawan punika dados inume tetiyang kang wonten ing neraka lamon anginum wong kang wonten ing neraka ing toya punika ajur wetenge dados nanawuk toya punika api neraka lamon den tetesena banyuning bangawan punika satetes ing dalem dunya yakti lebur isining dunya punika dados lahutan bengawan punika kasebut ing dalem Quran “inna ladaina ankalan wajahiman wathaaman zaghusatin waadaban aliyan” he paman Abas abagi-bagi hamba aningali siksa ing dalem neraka ora kuwasa hamba angucapaken ing wiji-wijine warnaning siksa” ingkang apangkat den bagiya sapuluh abagi kang sabagi wong ora kuwasa hamba angucapaken saking agunging warnaning siksa lan atakon hamba ing Jabarail alaihi salam “ya akhi Jabarail ing pundi parnahe nyawane sakehing kapir” angucap Jabarail alaihi salam “ya Muhammad shalahualaihisalam ing sahandhaping bumi ingandhap││
  71. ││pisan karsa tuwan aningali parnahe nyawaning kapir” maka ngucap “hamba ora kuwasa hamba aningali nyawaning kapir kerana wus titipaken ing dalem neraka” maka nuli hamba den gawa metu dening malaikat karone iku saking neraka den gawa munggah maring langit den serahaken maning Malaikat Muqarabin nuli gelis-gelis anyekel Malaikat Muqarabin iku ing tanganisun nuli den gawa ing Hadharatullah nyata teka hamba ing pangayunaning Allah sarya matur hamba ing siksaning Allah asujud hamba ing pangayunaning Allah sarya matur hamba ing Allah “ya rabi ya mauli ya syayidi ya rabbalalamin tuwan tebehana kawula saking sakehe siksa kang sampun hamba tingali” maka Parmanullah taala “ya Muhammad kakasih isun orana sakehing siksa iku ing sira lan umatira lamon ana umatira iku angimanaken ingisun lan ing sira” maka amuji alhamdullilah maka Parmanullah taala “ya kakasih isun wartakena ing umatira barang kang sira tingali sakehe pakaryanisun lan agaweya pangabakti shalat ingisun seket││
  72. ││waktu ing dalem sadina sawengi lan puwasaha telung wula ing dalem satahun sira lam umatira” maka nuli gelis-gelis sujud isun ing ayunaning Allah matur ing Allah aubhanahu wataala “ya rabi ya maulai ya syayidi boten kuwasa hamba kalayan umat hamba angabakti sapunika” maka Parmanullah taala “ya Muhammad kakasih isun kongkonen umatira ashalat limang waktu ing dalem sadina sawengi lan puwasa ing dalem satahun” nuli tangi isun saking sujud isun karasa kawasa anglakoni shalat limang waqtu puwasa salama sawulan ing dalem satahun maka aningali isun ing tasbeh kang tinulis Arassullah mangkene unine “subhanamaliki jabbari subhana wahidilqahari subhana azizulghafari subhanakari mussattari subhana kabirul mutta ali subhana khaliqullaili wannahari subhanalazi lanyazal walayana” maka Parmanullah taala “ya Muhammad weruhana ing umatira atasbeh kang sira tingali kang ana ing Arassulah iku supaya sun apura sakehe││
  73. ││dosane” maka nuli matur isun ing Allah “yarabbi ya maulai ya syayidi punapa tingkah kawula lan umat kawula ing dalem dunya klang dados karidha tuwan” maka Parmanullah taala “ya Muhammad wong kang anerahaken awake ingisun ing barang panggawene lan pangucape iku kalewihanisun karidhanisun tatapi aja gawe nganiyaya ing padha-padhaning umat lan aja wedi den kaniyaya dening padhaning umat iku wong kapir ingisun” maka nuli sujud isun ing Allah anenedha muga-muga den olehe ing dunya maka Parmanullah taala ing malaikat Muqarabin “gawanen tumurun kakasih isun Muhammad maring Israfil lan Jabarail” maka nuli gelis-gelis den cekel tanganisun dening Malaikat Muqarab den gawa tumurun isun saking Hadharatullah maka aningali isun ing malaikat kayah ora karuan wiwilangane sakabehe iku amaca tasbeh mangkene tasbehe “sybhanadayimun qayimun subhanahayal qayyumu subhanal alil subhanallahi wabihamdih” maka liwat isun saking iku sakedhap netra pon ora nuli teka││
  74. ││isun ing dhindhing-dhindhing ingisor atetemu isun kalawan Malaikat Israfil nuli gelis uluk salam ingisun sarta gelis cekel ing tanganisun nuli sun jawab salame iku nuli Malaikat Muqarabin iku angucap “akhi Paemanullah taala ing tuwan kakasihing Allah Nabi Muhammad shalahualaihisalam kang linewih saking nabi kabeh tuwan gawaha tumurun ing dunya malih kalawan Jabarail” maka Malaikat Muqarabin iku amaca shalawat ingisun “allahuma shaliwasalim ala sayidina Muhammadin waala ali Muhammad” maka nuli tumurun isun sarta Israfil sakedhap netra pon ora nuli teka isun ing langit kaping pitu atetemu isun kalawan Jabarail nuli uluk salam Jabarail iku ingisun nuli sun jawab salame iku tumurun isun sarta malaikat karone iku sakedhap netra pon ora nuli atetemu isun kalawan Nabi idris alaihi salam lan Nabi Nuh alaihi salam ing langit kaping nem padha awe salam ingisun nuli sun jawab salame karone iku nuli maca shalawat karone iku ingisun liwat saking││
  75. ││iku nuli atetemu isun kalawan Nabi Ibrahim lan Nabi Ismangil lan Nabi Isa lan Nabi Yakub lan Nabi Luth alaihi salam ana ing langit kaping lima padha uluk salam nabi iku ingisun nuli sun jawab salame nabi iku kabeh nuli maca shalawat nabi iku kabeh ingisun “allahumashali wasalim ala Muhammadin waala ali Muhammad” liwat isun saking iku atetemu malaikat mauti angulungi salam ingisun sarta amarani ingisun ajawatangan kalawan ingisun maka sun jawab salame iku nuli ngucap Malaikat mauti “ya Muhammad tuwan weruhaken ing umat tuwan tasbeh kang tuwan tingali ing Arasullah supaya olih rahmatullah ing dalem aherat” maka tumurun isun saking iku atetemu isun kalawan Nabiyullah Musa alaihi salam ing langit kaping pat awe salam ingisun maka gelis-gelis isun iku anjawab ing salame iku nuli angandika “ya Muhammad habibullah tuwan mandhega sasangat” nyata isun iku mandheg sarta ajawatangan kalawan isun nuli takon ingisun “ya habibullah tuwan ingandikan dening Allah││
  76. ││subhanahu wataala kaparentah punapa” maka atur isun “hamba kaparentah shalat ing dalem sadinten ping seket kalawan puwasa tigang sasi satahune nunten hamba sujud ing Allah subhanahu wataala matur boten kawasa hamba kalayan umat hamba angabakti sapuniku nunten Parmanullah taala dhateng hamba ya Muhammad konen umatira iku ashalat limang waqtu ing dalem sadina sawengi lan puwasa sawulan ing dalem satahun maka hamba sanggupi karahos kawasa umat hamba angabakti sapuniki” maka habiyallah Musa alaihi salam iku amaca shalawat ingisun “allahumashali wasalim ala Muhammad waala ali Muhammad” nuli takon isun ing Nabiyullah Musa alaihi salam “wonten pundi anggenipun sakehing para nabi kang sekethi kali laksa kawan nambang” nuli tumurun isun saking iku atetemu kalawan Nabi Dawud lan Nabi Yusub ingkale padha awe││
  77. ││salam ingisun nuli gelis-gelis sun jawab salame iku kabeh maka nuli amaca shalawat nabi iku kabeh ingisun “allahumashali wasalim ala Muhammad waala ali Muhammad” maka metu isun saking langit kapisan nuli angucap Malaikat Jabarail “ya Muhammad tuwan titiha malih Burak punika” maka sun tingali Burak iku den cekel kundhaline dening Malaikat Jabarail lan Malaikat Israfil iku wis anyekel ing aba-abahe maka sun tunggangi Burak iku ingkale suka-suka nuli angucap Jabarail “ya Muhammad tuwan tumedhak mangke ing Betal Muqadas” maka nuli den kibaraken isun dening Burak kaya kilat mala-mala ora weruh isun ing dhirinisun nuli angucap Jabarail “ya Muhammad tuwan hambila waqtu ashalat tuwan kalih rekangat salam” maka nuli awudhu isun nuli isun iku shalat kalih rakangat salam││
  78. ││bada shalat metu sun saking Betal Muqadas ingkale lumaku bahe maka nuli anemu ing aumah kayah lan wonge iku taqwa lan padha suci maka atakon isun “qome sapa iku kabeh” maka ajawab wong iku “hamba puniku qome bagendha Isa alaihi salam” maka isun iku akon ing wong iku kabeh syahadat ingisun nuli takon wong iku kabeh ingisun “sapa sinten tuwan” ujarisun “isun Nabi Muhammad shalahualaihisalam utusaning Allah subhanahu wataala” maka nuli angucap wong iku kabeh ing syahadat “asyaduanla ilaha illalah wasyahuduanla Muhammad rasullah” maka nuli isun iku anunggang Burak malih den kibaraken isun iku kaya kilat sasangat teka ing Mekah nuli den udhunaken ing umahe anak Abi Thalib sawusing mudhun isun saking Burak iku nuli munggahisun ing paturonisun malebet isun alungguh taksih enget nuli isun lungguh malih angucap Burak “ya Nabiyullah sampun tuwan lali jangji tuwan kalawan hamba” ngucap isun “insya Allah taala” maka Burak iku amit aingisun││
  79. ││kaya-kaya ora enak atine apisah kalawan isun maka Malaikat Jabarail kawon ashalat ingisun nuli ashalat isun rong rakangat salam mala Malaikat Jabarail lan Israfil iku pamitan ingisun lan sartane malaikat iku kabeh ingkale padha awe salam sarta maca shalawat ingisun maka nuli gelis-gelis isun jawab salame iku kabeh angandika bagendha Abas radiyallahu kalaning angandika Nabi Muhammad shlahualaihisalam anyaritakaken ing lakune tatkala ingandikan dening Allah subhanahu wataala ana wong sawiji qome Nabi Israfil ana ing jeroning Masjidil Haram angrungokake ing pangandikaning nabi tetkala mikraj maka wong iku ing jerone atine ora percaya mangsa temene sakahe pangandikan iku pon kesahe ora suwe maka nuli tumurun wong iku saking Masjidil Haram nuli maring pasar anemu wong adol manuk nuli den tuku manuk iku den gawa mulih ing umahe nuli angucap ing rabine wong wadon “iki manuk matengana lan sekul age││
  80. ││matengana isun angelih mangan den gelis-gelis isun arep adus dhihin” nuli lunga maring telaga anedya adus satekane ing telaga nuli ucul-ucul panganggo den selehaken ing pinggir telaha nuli adus agelem sajeroning angelem angrungu suwara kaya gelap maka kaget wong iku nuli timbul den tingali dhirine iku dadi wadon la nana iya ing desa liyan maka nuli ana wong lanang sawiji liwat ing pinggiring telaga den tingali ing telaga iku ana wong wadon ingkale ayu rupane nuli den ampiri wadon iku den takoni “he wadon sira wong ngendi sira iki lan apa gawenira iki ana telaga” maka wadon iku ora kuwalaihi salama jawab saking wirange aningali wong lanang iku saking sanget birahine wong lanang iku ing wadon maka den ulungi tangi wadon iku den entas digawa mulih ing umahe lanang iku dianggo rabi saking takdiring Allah taala parangan wadon iku pirang tahun olihe lagi teka ing anak-anak ping lima nalika iku wong wadon iku abali maring telaga anadya adus keramas││
  81. ││nuli angelem sajeroning angrungu suwara kang kaya dhihin nuli kaget bareng timbul awake iku dadi lanang maning dastar kulambine taksih ana ing pinggiring telaga maka gelis-gelis mentas nuli mulih katemu rabine lan during mateng sekule lan manuke during den olahi nuli angucap lakine iku mulane wong wadon iku “matengi sekul teka suwe temen” maka sumahur rabine “sakarepe kang kasrengen lamon iya arep kaserengan nangi isun ora gape nyata pira suwene wong lanang lunga adus sanalika lagi pon ora wus bali maning” maka nuli angucap lanang iku ing jerone atine baya mangkono tingkahe Nabi Muhammad shalahualaisalam ingandikan dening Allah taala isun lunga sanalika pon ora maring telaga den wehi pangrasan dadi wadon nuli lagi pisan pirang tahun kalakone duwe anaka lilima bareng abalining umah wong wadon bebethel during mateng dadine caritane Rasulullah shalahualaihisalam iku bener maka nuli gelis-gelis wong iku abali maning Masjidil Haram marek maring Nabi Muhammad││
  82. ││shalahualaisalam nuli sujud ing ayunaning nabi sarta tobat maka nuli angandika Rasulullah shalahualaihisalam “ya qom Nabi Israfil apa mulane tobat ingisun” maka nuli matur wong iku “tuwanku hamba munapek ing tuwan kakining tuwan angandika sarawuhipumn mikraj manah hamba boten percaya sareng manuk hamba ing sompok kenging paleme” den tutur salaku-lakune wong iku lagi ana ing telaga nuli angetokaken wong iku ing nabi angucap wongiku “satuhune cariyos puniku leres anut hamba ing tuwan satuhune tuwan nabi kakasihing Allah taala kang sinelir sakehing para nabi sedaya”│wong iku amaca syahadat “asyahaduanla ilaha ulallah wasyahadu anna Muhammadar Rasullulah shalahualaihisalam” lan nuli amaca shalawat nabi “allahuma shaliwasalim ala Muhammad waala ali Muhammad” tamat wasalam││
  83. ││fiyaumul jumuah fii syahrul muharam halal khamsah wawaasrun fii sanati zanim hijriyatun nabitsani watsulutsun maah badal faghufarullahu lana walakum wamasyai khona fiidin wadunya akhirah amin.

@@@

%d bloggers like this: