alangalangkumitir

Javanese Manuscripts

SULUK JOHAR MUKIN


PUPUH
DHANDHANGGULA 

  1. Lumaksana sekar gula milir, kitab Johar Mukin kang kinondha, jinarwakaken maknane, lapale kang rinacut, sinalinan ing tembung Jawi, sinawung ing sarkara, mrih dhanganing tembung, tan kabekten sarya ila, kang cinatur pitung langit pitung bumi, kang munggeng jro manusa.
  2. Miwah pitung dina pitung bengi, pan kariyin pan langit kaswargan, jumanten nenggih lintange, jumungah dinanipun, nabinipun mukamad adi, astananing ing dhadha, lawan malihipun, langite langit kumala, lintang Jokal dina sabtu nabine Sis, astanane ing ngutak.
  3. Langit manikem ping tiganeki, lintang Mustari Idris nabinya, ing lalatha astanane, akad ing dinanipun, ping pat langit Selaka putih, lintange lintang Jarah, mungsa nabinipun, kang dina senen punika, pan ing grana punika astananeki, dene kang kaping lima.
  4. Langit emas lintange winarni, lintang sisa dinane Salasa, jeng nabi Dawud nabine, netra astananipun, dina Rebo ingkang gumanti, ping nem langit mutyara, karmri lintangipun, dene kang darbeni lamah,pan nabine punika Nabi Ibrahim, astananane kapala.
  5. Kaping pitu langite winarni, pan tembaga lintang kalku ika, pan dina kemis dinane, nabine ngisa iku, pan ing cangkem astananeki, jangkep langit kasapta, yogya dipun emut, langit kang pepak ing dunya, iya iku aran langit purasani, malih ingkang winarna.
  6. Nenggih ingkang ing sab ngaul’arli, ingkang munggeng ing dalem manusa, tungtut kang kariyin dene, ping kaliye pupusuh, kaping tiga ukuran nenggih, kaping pate lilimpa, kaping limanipun, iya woding ati ika, kaping neme bumi gerah ngusus nenggih, paparu bumi kidban.
  7. Bumi ingkang kawetu ing jawi, nenggih kulit pan bumi tembaga, wulu bumi wesi dene, daging bumi, parunggu, ingkang bumi kuningan getih, otot kang bumi kawat, dene kang babalung, punika bumi salaka, ingkang bumi kencana sungsum puniki, tamat bumi kasapta.
  8. Malahekat punika winarni, ingkang nganeng daleming manusa, Jabarail cangkem gone, ijo suwarnanipun, mungggeng nettra nenggih Mika’il, kuning suwarnanira, Israpil neng irung, abang suwarnane ika, pan Ngrijra’il ireng suwarnanireki, astananing talingan.
  9. Malahekat Kiraman Katibin, munggeng bau kering lawan kanan, Kiraman jingga warnane, Katibin ingkang biru, asta tengen Kiraman nenggih, Katibin asta kiwa, kirun wanakirun, ari-ari lan kekawah, malahekat Haruman kang munggeng ati, malih ingkang winarna.
  10. Pratelane ingkang para nabi, ingkang munggeng badan ing manusa, nabi adam astanane, aneng badan puniku, kanjeng nabi Mukamad nenggih, rasul ingkang mustapa, astananing tungtut, nabi Sis ngembun-embunan, nabi Dawut ing netra astananeki, Nabi Idrislalatha.
  11. Munggeng kapala nabiIbrahim, nabi Mungsa astananing grana, nabi Ngisa astanane, munggeng cangkem puniku, nabi Yakup ing Balung nenggih, nabi Yusup punika, astananing sungsum, nabi Ayub ngusus gonnya, Bagendhali astanane napas kulit, ing galih Abu Bakar.
  12. Ngumar limpa balung ngusus nenggih, ing pupusuh pan Nabi Suleman, kuneng kang winarna maleh, lawang kang menga iku, langit pitu, tuduhe nenggih, cangkem kuping bun-bunan, jaja puseripun, dhingdhing jalal pan kapala, lintang kamar tegese ing bathuk iki, kayu kang witing nyawa.
  13. Sajaratil mustaha ing alis, pasu kiwa tengen gunung kembar, gunung Tursina tegese, apan pucuking irung, lambe Betal Mukadas nenggih, watu sajidinika, tegese ing untu, lambe ngisor.
  14. Uwang tengen kang ngaraning masrik, uwang kiwa ing mahrib punika, Iman Supingi dhadhane, iman Maliki iku, tegesipun puniku gigir, Iman Kambali ika, lambung tengenipun Kanapi ing lambung kiwa, pan ing Mekah tegese telak kang menthil, ras kursi bun-embunan.
  15. Ngaras lambe Loh kalaming lathi, lokil makpul puniku pangucap, telaga Kalka osare, puniku pan kukulung, susu kiwa pulunging ati, Kakbah puser punika, pasalatan rasul, soring larapan Tarwiyah, ing jaejantung, puniku ngaldaka wingit, titi den kawruhana.

@@@

SULUK SASMITANE KAWIMBUHAN


PUPUH
P A N G K U R

  1. Sasmitane kawimbuhan, kawruhana ya pangucapireki, miwah ing pangrungunipun, miwah paningalira, nora nana pangucap roro tetelu, dadi solah tingkahira, boya sak boya serik.
  2. Boya tambuh mung dattollah, kewala den karasa yen abukti, den karasa yen anginum, sembayang den karasa, den karasa nenggih dattullah puniku, ingkang wus awuru Allah, yeku aran salat da’im.
  3. Lawan malih ing ngaranan, martabate ing kasdu takrul takyin, kasdu nenggih kartinipun, apan kareping niyat, dadi cipa dene tegesipun takrul, iku pamekasaning niyat, liring grahitanireki.
  4. Mapan ingkang takyin nyata, wisesaning ing niyat kang sayekti, kang cipta pan dadosipun, kasdu nenggih kang iman, takrul tokit takyin makripat liripun, ingkang iman yen anaa, gumlethek yekti tan serik.
  5. Tan sak tingale ing Allah, ingkang tokit enenge lawan mosik, gletheke paningalipun, pangucap pamiharsa, nyata ingkang angenengaken puniku, kang angglethekaken Allah, myarsaken ngucapken pasthi.
  6. Ta Allah ngala mapan kang, amimbuhi dadi sampun sak serik, tingalira mring Hyang Luhur, nenggih ingkang makripat, ing enenge osiking paningalipun, pangrungu pangucapira, dadi lan dhewekireki.
  7. Tegese puniku nyata, bela tasbeh bela tasbeh lirneki, tur roro kahananipun, apan Allah kewala, kang ancucap meneng mosik tuwin dulu, pan nyata ing ananira.
  8. Sasmitaning rahsanira, kang den ucap ingkang ngucap Hyang Widhi, poma den awas den emut, tanana liyan-liyan, anadene yen tinakonan sireku, punapa pangawruhira ing Allah jawaben aglis.
  9. Pangawruh ingsun ing Allah, kawibuhan ing ngelmuning Ywang Widhi, wonten malih sualipun, apa ujar sakecap, lawan mlaku satindak meneng gonipun, nuli enggal saurana, ujar saecap puniki.
  10. Iya kang ngucap Hyang Suksma, dene laku satindak sarta widhhi, kang aran meneng goniku, ingkang wus nora susah, angulati ing Allah lyan dhirinipun, pira martabating Allah, sarana tri prakawis.
  11. Nenggih tasnip kang kapisan, ingkang kaping kaliye ran sakamil, kandil kaping tiganipun, tannipliyep tegesnya, insan kamil kang sampurna tegesipun, kandil roh ilapi lirnya, utawi semuning tasnip.
  12. Tingal kan gluluh sampurna, iya wahyu iku tegese malih, dadi paningal kang kusus, tetepe wahyu nyata, mila wajib sami den eningna iku prabedanireng tumingal, ing nabi wali myang mukmin.
  13. Nabi tetep tingalira, mara mundur tingale wali mukmin, pira martabat ing laku, jawaben rong prakara, kadi geni kang dhingin ping kalihipun, kadi angin tegesira, semune kang dadi agni.
  14. Pinet panase kewala, tegesipun punika amrih gelis, panarimanira sampun, kasuwen dene ta kang, kadi angin pinet tan kena rinuruh, tegese wus nora pisan, susah kang ngulati malih.
  15. Pinten martabnat sarira, saurana mapan tigang prakawis, anadene kang rumuhun, kadya tanggal kaping pat, kaping kalih kadya tanggal sanganipun, ping tri lir tanggal patbelas, dene ta ingkang rumiyin.
  16. Kang kadya tanggal kaping pat, iya dene katulis lahir batin, kang kadya ping sanganipun, tegese luluh sirna, kahanane ingkang anireng Ywang Agung, kang kadi tanggal patbelas, dene panedyane sami.
  17. Kadya kang andandekena, tegese kang patbelas ingkang sasi, wus prapta ing wangenipun, tekaning ing kawula, nora ta yen dadiya gusti puniku, nanging iya dadi uga, pinten martabat penggalih.
  18. Jawaben limang prakara, kang ruiyin galetheke ing ati, ye kang kapig kalihipun, katampeking lumawah, panejerte anangis kang kaping telu, ketuging nutu kaping pat, ping lima senthet ing ngantih.
  19. Dening jerit ing karuna, lawan iya galetheke ing ati, miwah katampeking laku, pan iku ing pangucap, marmanipun iya dipun kadi latu, ing tekad dene wus tompa, iya senthete kang ngantih.
  20. Lire sipat jamallullah, dene ketuking panutu lirneki, wedaling pangucapipun, nyata yen nora mangmang, nora susah angulati ing Ywang Agung, ya kang ngucap iku Allah, poma aja pindho kardi.
  21. Martabat ing bumi pira, saurana inggih tigang prakawis, dating roh ilapi iku, nenggih ingkang kapisan, kapindhone roh jasadi sadyaeku, kaping tiga tanpa pernah, tanpa tuduhan sayekti.
  22. Widi ing aran Mukhamat, kang khakikhi lawan ingkang majizi, saurana den agupuh, aran nabi mukhamad, kang kakhikhi dating roh ilapi iku, dene Mukhamad kang majazi, yeku dating roh ja’idi.

@@@

SULUK WALEH


PUPUH
D  U  R  M  A 

  1. Kawruhana lamun sira tinakonan, apa tegese lajim, enggal saurana, meneng pan tegesira enggal, sipat subut sajati.
  2. Lajim lawan subut artinipun apa saurana den aglis kadi urip kita kang wikan ing priyongga, kang kawasa ingpribadi, ingkang miyarsa, nora liyan pribadi.
  3. Kang akarsa pan nora liyan piyambak, miwah kang aningali, pan iya piyambak, kang anabda priyongga, kang langgeng kekel pribadi, kang maha mulya, nora liyan pribadi.
  4. Ingkang elok pan nora liyan piyambak, miwah ingkang ningali, tan liyan piyambak, kabeh ingsun piyambak, kang ngasih ingkang ngasihi, inggih punika, reke semuning lajim.
  5. Lawan malih lamun sira tinakonan pundi asmaning widhi, saurana enggal, ye kung kang wus sira cap, pundi kahanan ing widhi, jawaben enggal, asedya ing pribadi.
  6. Nenggih ingkang pundipribadining Allah, saurana den aglis, apan sedya baka, pundi sedyaning allah, sedya langgeng ing pribadi, ingkang kuwasa, ingkang murba kang ngurip.
  7. Ingkang nabda ingkang ningali tan liyan, kahanan ing ywang widdhi, pundi dheweking Hyang, anulya saurana, ingsun dhewe ing Ywang Widdhi, ingsun punika, tegesipun punapi.
  8. Saurana iya mantep tegesira, kang sedya ingsun yekti, tegese pan iya, nora nana kahanan, roro pan tingal kakalih, myang nora nana, iya tingal kakalih.
  9. Ing tegese iya ingsun ingkang sedya, ya ingsun ingkang ngurip, ingsun kang kuwasa, ingsun ingkangmiyarsa, ingsun ingkang aningali, ingsun kang wikan, ingsun kang maha suci.
  10. Ingsun ingkang maha luhur maha mulya, ingsuningkang jateni, ingsun kang nugraha, ingsun ingkang anabda, ingsun ingkang suksma linuwih, ingsun kang tunggal, nyata tan bastu jisim.
  11. Iya ingsun kang urip datanta nyawa, langgeng tan owah gingsir, ingsun kang sampurna, kang agung kang misesa, kang elok ingsun sayekti, pan ingsun ingkang, muji ingkang pinuji.
  12. Ingsun ingkang tanpa enggon tanpa arah, ingsun kang tanpa warni, ingsun tanpa rupa, ingsun kang tanpa mongsa, kang tanpa jiyad sun ugi, tanpa munafah, tanpa tuduhan mami.
  13. Ingsun ingkang manteb ananingsun dhawak, malih yen den takoni, endi jatining ywang, den enggal jawabira, jatining Allah kang pasthi, kahanan ing Ywang sedya ana pribadi.
  14. Tegesipun purba karuwu kang tanpa, wwitan kang tanpa wit, pan inggih punika, kang yekti jatining Ywag pundi kahanan ing Widhi, ingkang sanyata, saurana den aglis.
  15. Angestoken ing dhirinipun piyambak, lire wus tan ngulati, sakabehe mapan, wus kawengku dening wang jer ingsun ratu linuwih, ratu kang tunggal, tunggal datan kakalih.
  16. Tegesipun kang mantep lan dheweking wang tanana mamanoeni, miwah kang madhaa, mulya gung luhur ing wang, lan gunging karaton mami, langgeng tan owah, urip tan keneng pati.
  17. Lan maliye tinakon pundi dattolah, den inggal anauri, apan iya sedya, durunge ana jagad, lan sawuse jagad dumadi, asedya uga, birahi ing pribadi.
  18. Nenggih ingkang pundi sedyane dattollah saurana den aglis, iya tansah molah, lawan tanpa wekasan, ing aran Allah kang pasthi, jawaben enggal, kahananira yekti.
  19. Kang ngakarsa lan pundi wimbuh ing Allah, saurana den aglis, iya karsanira, kang tanana towongnya, kang tanana kirang neki, lawan kang ora, kena ing owah gingsir.
  20. Lawan malih wonten ing patakening wang, pundi tunggaling widhi, enggal saurana, aran kang ing aranan, tunggal lan wujud kakalih, wus nora mangmang, lan nora pindho kardi.
  21. Dene lamun tinakonan malih sira, jongka tigang prakawis, ingkang dhingin uga, tan adoh lawan sira, tan aneng sarira dening ping tri kha srira, saurana den aglis.
  22. Kang tan adoh saking sarira sahadat, tan aneng srira takbir, kha srira sakharat, kadya paran lirira, saurana dipun aglis, liring sahadat, amor winong pribadi.
  23. Tegesipun takbir pan sira pangeran anembah lan amuja, ing pribadinira, tegese kang sahadat, dene tan esak ingpati, lan nora mangmang, lan malih bokmanawi.
  24. Tinakonan masallah tigang prakara, dene ingkang rumiyin, imba wawayangan, lankitab amakutha, latar putih tanpa tulis, lare dene ta, kang iman mulya suci.
  25. Tinakonan masalah tigang prakara, dene ingkang kariyin, imbar wawayangan, lan kitab amakutha, latar putih tanpa tulis, wus jangkep tiga, saurana den.

 

@@@

%d bloggers like this: